Novelas y relatos de Coffee Morning Quotes

Pagkababa ni Jam, agad niyang naamoy ang matapang na aroma ng bagong timplang kape. Napansin iyon ni Lola Lucy kaya hindi napigilang sermunan si Clint. "Oh, tingnan mo nga naman. Coffee agad bago pa mag-breakfast. Kung hindi sasakit ang tiyan mo, ewan ko na lang. Jam, ikaw nga ang magsaway sa kanya." Kukuha lang sana si Jam ng mainit na tubig. Hindi siya kalayuan kay Clint. Palihim niya itong sinulyapan.

Naglagay lamang ako ng dalawang kutsaritang kape at konting asukal. Naglagay rin ako ng creamer sa isang maliit na shotting glass na nakita ko sa lagayan ng mga baso. Optional lang naman ang creamer. I prefer coffee without sugar. Dahil mas nanunoot ang tapang noon. Naisip ko ring mag toast ng bread dahil baka hindi pa siya nag-aalmusal. Para naman matuwa siya sa akin bilang secretary niya at makuha ko ang loob nito.

May waffles, bacon, scrambled eggs, at siyempre, ang paborito kong matcha latte. "Wow, mukhang pinakyaw mo ang menu ng cafe, ah?" komento ko habang nauupo sa tapat niya. "Gusto ko lang masigurado na may magugustuhan ka rito," sagot niya habang inaabutan ako ng tinidor. "Kain na. Mukhang kailangan mo ng enerhiya, parang hindi ka nakatulog nang maayos kagabi, ah? Iniisip mo ba ako?"

"N-Naparami ang inom namin ni Gene ng alak kagabi, kaya... lutang ako ngayon." "Oh, my hangover ka." Tumango ang dalaga. "At masama ang pakiramdam ko pag-gising. I don't think I could eat breakfast or lunch." "Did you throw up this morning?" "N-No." "I see. Tinanong ko lang dahil kung sumuka ka ay pipilitin kitang kumain kahit sabaw lang para magkalaman ang sikmura mo. But since you didn't, I urge you to at least have a cup of coffee para kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam mo..

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

“Drink your coffee na sir, habang mainit pa. Titiplahan ulit kita mamays. Drink 8 cups of coffee everyday para healthy living, early libing!” Natawa ako sa sarili kong joke pero agad din akong tumigil ng makita kong hindi man lang natawa si Sven at nakatitig lang sa akin ng seryoso at nakataas pa ang isang kilay. Nag peace sign ako sa kanya. Seryoso naman nito, palibhasa hindi nakakadilig. Tse! Buti pa ako. Hehe. Tatalikod na sana ako sa kanya para tumakas pero mabilis niya akong nahila.

Pagdating namin sa isang café, natuwa ako agad sa mga hugot quotes na nakapaskil sa paligid. I enjoyed reading them. Kaya hindi ko mapigilang basahin iyon ng malakas kay Nick. Pero nung binigay niya sa akin ang aking kape at bumitaw ng ganuung salita, Nabigla talaga ako. Grabeh ang kaba ko. Ang seryoso ng kanyang pagkakasabi. Akala ko, nagko-confess na naman siya, tulad nung isang araw. Grabe ang pagkabog ng dibdib ko.

Sagot ni Mia sa kanya habang abot hanggang tenga nito. "You don't need to do that." He said seriously and he poured hot water. He needs coffee. "Okay lang kuya, gusto na rin namin magluto." She insist. "Fav mo 'din yata ang kape?" Usisa ni Mia. He nodded "Ay, parang si Lee lang. 'yong lalaking 'yon coffee is life din! Di bale ng 'di kumain basta naka inom lang ng coffee! Nakaka tatlong kape yata iyon sa umaga." He chuckled to her statement.

Pakialam ba niya kung makipagbalikan ito sa ex nito diba? Ilang saglit lang, may lumapag na maliit na paper cup sa mesa niya—coffee. Paborito niyang blend, sakto ang tamis, sakto ang init. Napansin agad niya ang maliit na post-it sa gilid: Don’t skip breakfast.

, kailangan ko ng caffeine sa aking sistema para matapos ang aking araw. Ganap na nakakalimutan na hiniling sa akin ni Mr Damien na kunin ang kanyang almusal sa aking pagpasok. Siyempre, iyon ay isang bagay na kailangan ko lang kalimutan hanggang sa nasa opisina na ako at sa likod ng aking mesa, kaya kailangan kong tumakbo muli palabas. . Minsan iniisip ko kung galit ba sa akin ang universe.