Humor Funny Coffee Quotes Novels & Stories

Hindi naman ako ganoong tao. Nagsimula akong mag-tipa ng mensahe. Good PM Sir. Sorry, ngayon ko lang po nalaman na may ibinigay po kayong coffee painting kit sa kin. Pero wag niyo na po pagalitan yung staff ng Renaissance Café, baka marami lang po silang customers noon kaya di agad naiabot. Thank you po.

Siguro kaya mapait yung ngiti ko kasi ang pait ng kapeng sinerve sa akin ng waiter eh. Joke lang. Pero nalungkot ako sa sinabi niya. Ano daw? Hindi ako mahirap mahalin? Pero bakit yung mga magulang ko eh hirap na hirap gawin yun sa akin? (Music) Ayos ah? Saktong sakto yung kanta! Tanginang coffee shop 'to. Ipaalala niyo lang sa akin na after 10 years may susunugin akong coffee shop ha?

Geoffre Nakakunot noo ako habang nakatingin kay Greg na tumatawa ng sobra. Ano bang nakakatawa sa kinukwento ko? “My goodness, I didn’t know you have that in you!” Napabuntong hininga na lang ako at inonom ko ang order kong Americano Coffee. Nandito ako ngayon sa coffee shop ni Greg kung saan madalas siya kesa sa sarili niyang kompanya. He really likes coffee but why does he need to stay here instead of asking his assistant to buy him coffee instead of doing it himself? Well, I can understand since it was the same with me if I am interested in something. Like collecting golf balls and collecting small toy cars.

sarkastiko kong bulong saka kumuha ng tasa at hinanda ang coffee maker niya. "What did you say?" Nakatalikod ako, hindi ko kita ang mukha niya pero na-imagine ko na kung paano kumunot ang makapal niyang kilay. "Ang sabi ko, mahal na hari. Hindi ba't ikaw naman po talaga ang hari rito, don Vladimir." Hinintay kong bumuhos ang lahat ng kape sa tasa mula sa coffee maker. "Sina-sarcastic mo ba 'ko, Hana?"

“Sugar?” His eyes stayed on mine. “One.” I added it. Stirred. Mahigpit ang pagkakakuyom ng panga ko bawat segundo. Then I handed him the cup. He took it without breaking eye contact. “Anything else, sir?” I asked sweetly. Nahuli ko siyang muntik nang ngumiti. I let out a dry laugh. “Don’t flatter yourself. I’m doing this because throwing hot coffee at you would ruin the carpet.”

palusot ni ng isa sa kanila habang nakaluhod. “Saka dapat joke lang ‘yun” katwiran pa ng isa sa kanila na parang baliw. Sana hindi na lang siya nagsalita. For sure lalong magagalit si Sylas sa kaniya. "A joke?" ulit ni Sylas na may ngiti sa labi, pero halata ang poot sa kanyang tono. "Do you think joke ang paninira ng coffee shop ng isang tao? Davina, mga adik ba ‘tong kaibigan mo?"

Parang date, pero ayokong aminin. “Favorite food?” tanong ko. “Anything with coffee.” “Coffee? Food ba ‘yun?” “Kung ikaw ang kasama, oo.” Natawa ako. “Corny.” “Pero effective.” Habang tumatagal, parang nagiging natural na lang lahat. Wala nang pormalan, puro tawanan na lang. “Hindi ko akalaing marunong ka ring mag-joke,” sabi ko.

“Drink your coffee na sir, habang mainit pa. Titiplahan ulit kita mamays. Drink 8 cups of coffee everyday para healthy living, early libing!” Natawa ako sa sarili kong joke pero agad din akong tumigil ng makita kong hindi man lang natawa si Sven at nakatitig lang sa akin ng seryoso at nakataas pa ang isang kilay. Nag peace sign ako sa kanya. Seryoso naman nito, palibhasa hindi nakakadilig. Tse! Buti pa ako. Hehe. Tatalikod na sana ako sa kanya para tumakas pero mabilis niya akong nahila.

naisambit niya sa gitna ng pag-iisip. Kagabi pa niya iniisip ang dalaga, parang hindi siya makakatulog ng mahimbing lalo na at nalaman niyang naririto lamang ito. He heaved a sighed and tasted the coffee, ngunit naibuga niya kaagad ito dahil sa sobrang pait ng lasa. “Makes me smile huh? F*ck it! It's tasted h*ll!” naimura niya at walang pag-alinlangan niyang itinabi ang kape.

“I can drink coffee while looking at your smile.” I could not help myself but giggle while driving. I didn’t know why but his sugar-coated words could sometimes humor me. Hindi ko na lang mapigilan ang sarili ko sa pagtawa. “I think I want some coffee too.” Zeke interrupted our short interaction. Biglang nawala ang pagpahupa ko ng galit ni Chad at ngayon ay biglang nilingon ang kapatid na lalong ikinakaba ko. “Who cares bastard?”