Quotes About Coffee Shop Novels & Stories

Walang convenience store kaya nauwi sa coffee shop ako. Pero natigilan ako nang maalala kung sino ang may-ari ng pinasukan kong coffee shop. Hindi na ako maka-atras dahil napatingin na siya sa akin. "Athena! Hi. Kumusta ka?" sunod-sunod na sabi ni Harry habang palapit. Ang tanga ko talaga, 'di ba? Sa dinami-daming coffee shop, dito ko pa talaga ginustong pumasok.

Naamoy ko kaagad ang napakabangong aroma ng kape pagkapasok pa lang. I like coffee shop but most of the time mas bet ko ang non-coffee drinks nila. I don’t like bitter drinks and for me binibigay yun ng coffee beans. Kaya everytime I visit coffee shop, I would just appreciate the coffee aroma from the grinded coffee beans. But I would order something na walang coffee or either a meal. “Can I get a matcha strawberry latte? A-and a banana pudding?” saad ko sa cashier na mabilis namang tumango at may pinindot sa POS machine.

Sa wakas, nararamdaman kong unti-unti nang nagkakatotoo ang matagal ko nang pangarap. Ang tanong ngayon sa isipan ko, ano kayang magandang pangalan ng coffee shop ko?

I smiled knowing the fact that Jim and I shared the same thoughts. I roam my eyes and started to think that wala lang might be everybody's reason to why they drink coffee at seven pm. Just like the guy at table four, biting the tip of his pen, wala lang; the girl who slaps the shoulder of the guy beside her everytime someone at their crack a joke, the customer who sniffs the brew of the expresso before taking a sip, the girl at the table five who taps the table using her index and middle finger at a constant rhythym; everybody seems to have their own wala lang.

Huminga ako nang malalim, ngumiti kahit walang dahilan, at bumulong, “This is why coffee should never be sweet.” Pagdating ng hapon, pagod na pagod na ako kahit first day pa lang, habang siya naman kalmado pa rin, parang vampire na nabubuhay sa stress ng iba, tapos bigla niyang sinabi, parang afterthought lang. “Make another coffee.” Napatingin ako sa kanya, pilosopo smile activated. “Black?” tanong ko. “Yes.” “No sweetness?” dagdag ko. “None.”

Siguro dahil ay ayoko rin naman ang lumayo siya sa'kin. Lucas opened the door for me before I entered the coffee shop. He always does that and he never fails even once. Ito ang unang beses na nakapunta ako sa coffee shop na 'to kahit malapit lang siya sa eskwelahan na pinapasukan ko. Matagal na namin gustong subukan ni Quen ang mga kape rito kaso pakiramdam namin ay hindi kami nababagay dito. Hindi kasi swak dito yung ganda namin. 3 in 1 coffee, ayos na sa'min.

I ordered a mocha latte and a mocha flavored cake bago ako umupo sa isa sa upuan na walang tao. Malapit sa salamin ang aking kina-uupuan. Kita ko ang nga tao na naglalakad. At sa bawat naglalakad na mga mag jowa hindi ko maiwasan na mainggit. Sarap din sumigaw na walang forever at maghihiwalay din ang mga ito. "Huwag kang maging bitter sa may mga karelasyon magkaka-jowa ka rin pagdating ng panahon," nasa ko sa isa sa mga nakadikit sa wall ng coffee shop.

Napakasama nito at walang puso, pati ba naman ang ibang taong inosente ay idadamay nito para lang masunod at umayon ang sitwasyon dito. Hindi niya kayang makitang mawala ang coffee shop na iyon sa isa niyang amo ng dahil sa kanya. Habang-buhay niyang dadalin iyon sa kanyang konsensya dahil nakita niya kung gaano kahalaga sa Boss Hoseff niya ang lugar na yun

"Yup. That's why I'm so happy." Dumiretso kami sa coffee shop na madalas naming tambayan. Sa sobrang saya ko ay pinangako kong ililibre ko sila. Ang sabi ko ay sa restaurant ko sila lilibre pero mas gusto daw nila ang Coffee kaya dito ko sila dinala. "Sana everyday kang happy para everyday din ang libre," natatawang sabi ni Nikki. Natawa ako sa sinabi niya. "Pray for it."

“But judging by that cup, I’d say you’re more dangerous than I am.” She frowned. “Excuse me?” Ngumiti lang siya — hindi ‘yung friendly smile, kundi ‘yung tipong sinadya para mainis ka. “Spilling coffee in front of a building’s entrance? How… professional.” Napatitig si Celestine. The audacity. “And you are?” “Someone who doesn’t like caffeine on his shoes,” sagot nito, sabay punas sa mamahaling leather shoes niya na tinamaan ng kape.