Coffee Morning Quotes の小説・ストーリー

“Bakit parang every time na may ‘aksidente’ sa’tin, mas lalo tayong nagiging okay?” “Baka kasi kahit anong gulo, you’re the calm in my caffeine storm.” “Cringe.” “Pero kinilig ka ulit.” Hindi ako umimik. Pero ngumiti ako. Again. Later that afternoon, habang naglilinis kami ng café, may iniabot siyang sticky note. “Coffee Date #2 – You, Me, and a Sky Full of Whatever.” Tumingin ako. “Kailan ‘to?”

Sa sobrang hectic ng schedule ko ay hindi ko na alam kung paano pa tumanggap ng joke ngayon. "Stop the drama and speed up. Wendy and Pritz are already here." "Oh, okay. You want coffee?" "Ayaw ko," sagot ko kaagad. "How about me?" "Grantt, tumigil ka at bilisan mo." "Ayaw mo talaga ng coffee? Malapit na sana ako sa LC Coffee Shop." "Just. Don't. Buy. Me. Anything. Grantt Gomez," may diin ko na talagang sabi. Ganitong kulang nga ako sa pahinga ay mabilis talaga ako. "Just be here as soon as possible," dagdag ko pa.

"Tastes even better than it smells." "You always look peaceful when you have a cup of coffee." "Ang OA mo naman." "Honestly, it's true. I always loved looking at you when you take a sip of any type of coffee. Kahit instant lang." "Iba kasi nagagawa ng kape sa akin. Nakaka-gaan ng loob. When I start my day with coffee, I feel like I am starting my day right." "Well, siguro nga may mga tao talagang ganyan."

Minsan, kapag napapagod siya, hinahawakan niya ‘yon — paalala na kahit saan siya mapunta, hindi niya kailangang kalimutan kung saan siya nagsimula. “Good morning,” sagot niya, “Let’s make today warm, kahit malamig ang simoy ng October.” Pagkatapos ng lunch service, umupo siya sa sulok ng café, may hawak na notebook. Doon niya sinusulat ang mga bagong recipe, pati mga ideya sa buhay — minsan quote, minsan pangarap.

They weren’t that dusty at all, I just wiped some unnoticeable dirt off before continuing my opening shift. When the coffee was done, I immediately got a cup and poured it in there. Binuhusan ko na rin ‘yon ng fresh milk. Nagkape na ako kanina sa apartment pero halos kaunti lang. It’s a little heavy in the stomach and it’s not something you would want to have before having a morning run. I continued to drink the coffee with my every intervals sweeping the floor. Masarap humigop ng kape kapag gantong oras ng umaga. Even better when the sun just rises up. I don’t know.. coffee just taste like something that completes a whole morning. The caffeine is nostalgic and is such an energy-bringer.

Pamilyar na mga mukha, mga suki ng café na madalas umorder ng kape sa umaga bago pumasok sa trabaho. “Good morning,” bati niya, pilit na pinapaganda ang tono ng kanyang boses. “Morning, Megan,” sagot ng babae, may ngiti sa labi habang sinusulyapan ang menu board. “Usual na lang.” Tango lang ang sinagot niya bago tumalikod upang ihanda ang order. Habang gumagalaw ang kanyang kamay sa espresso machine, naririnig pa rin niya ang mahinang bulungan ng tatlong customers na tila nagtatanong tungkol sa mga lalaking nakabantay sa labas.

Umpisa na ulit ng training para sa mga susunod na gyera sa recitation. We were too focused. Sometimes, I would refill our glasses with water pero this time I decided to make a coffee for him and for me para hindi gaanong antukin. “Just pure coffee.” He said without looking at me when I asked him if what type of coffee he wants. Kapag nag-aaral ako usually pure coffee lang din talaga para mas matapang, kaso tonight I wanted it more creamier, ewan basta gusto ko lang din.

Bati ni Xavier saka humalik sa ulo ng ina at ganoon din sa ama. "Sit down and have your coffee or breakfast first." Salita ng ama. "Coffee is enough. Thanks Dad." "Hindi maganda sa umaga na kape lang ang iinumin mo—hahapdi tiyan mo niyan. Tandaan mo, may pamilya ka na't kailangan mo na rin ingatan 'yang sarili mo. Maupo ka't mag-almusal. Kailan ka pa nagmadali sa isang meeting? Madalas kang late."

Isa pa, parang may kung anong comfort sa amoy ng bagong timplang kape na hawak sa kamay kapag papasok ako sa work. Malapit lang naman ang coffee shop kaya ilang minuto lang ay nandoon na kami. Pagkapasok ko sa coffee shop, may ilang tao na rin sa loob. Kilala na ako ng mga barista rito kaya agad akong binati. “Good morning, Madam Keilani! Usual po?” “Yes, please. Isa ring croissant,” nakangiti kong sagot. Sa umaga, gusto ko ay palaging nakangiti para nahahawa ang lahat.

Nasabi ko na rin kay mom kagabi na 'nagbago ang isip ko at dadalo na kami ni Sarah sa linggo. Kahit may pangangamba akong nararamdaman sa araw na yon ay isinantabi ko na lamang yon. Para kay Sarah, gagawin kong pumunta don kahit na ayoko. "Goodmorning bhoo!" "--Here, coffee. Tinimpla ko yan for you, para mainitan ang tyan mo at makaligo ka na after mong inumin yan." ngiting wika ni Sarah habang inilalahad sa akin ang tasa na may kape.