Coffee Quotes Short Novels & Stories

Hinihintay niya lang ang sasabihib ko. "Pure honey coffee, stir whip, less sweetness. Pa add na lang ako cinammon." Banggit ko ng orded ko. "Pwede mo namang sabihin na usual. Tanda ko pa rin." Biro ni Claude habang sinusulat ang pangalan ko at ang order ko sa cup. "That will be 175." Banggit niya.

"Meron kase akong acid reflux kaya bawala ako ng instant coffee" Sabi na lang niya. Hindi niya alam kung tama ba yun.Nagtataka si Cody sa sarili na halos hindi makapagiisip ng tama. "Ahh...hhmm.. if okay lang pwede mo aking samahan maghanap ng coffee shop na nagseserve ng black roasted coffee?" Pagbabaka sakali ni Cody. "Pwede? Sabi ni Ali. "Of course, Tara hop in" Sabi nito kaya excited na binuksan na ni Ali ang pinto ng back seat.

CASSANDRA 'CASSY' VILLARAMA POV "Cheers, para kay Neilson at Cassy." nakangiting wika ng Jocel sabay taas ng hawak nitong kopita na may lamang alak. Mula sa coffee shop, nag transfer kami dito sa bar at nagpasyang mag shots lang ng kahit kaunti. Mukhang hindi naman heavy drinker itong mga kasama kong babae lalo na at ladies drinks lang naman ang inorder ng mga ito. Ladies drink na may mababang alcohol content.

Narinig niya ang malakas na tibok ng puso ni Zephyr, ngunit hindi ang takot na nasa loob nito. Hindi alam ni Cordelia na gusto lang ni Zephyr na maging mabuti. Para kung sakali na mabunyag ang pagkakakilanlan ni Zephyr, hindi siya iiwan ni Cordelia. Dinala ni Zephyr si Cordelia sa likod ng counter. Pinili niya ang light roast coffee beans mula sa Emepa at nilagay niya ito sa coffee machine. “Ako na ang unang customer mo ngayong araw,” Sinabi niya ng nakangiti, tumaas ang mga kilay niya. “Isang black coffee, please.”

When hate tastes sweeter than coffee... baka love na yun? 💖 Rina's POV “Kuya isang caramel latte, large, with extra drizzle, please. At wag niyo pong kalimutan ‘yung art sa foam, ha. Malungkot ang buhay, kailangan maganda ang kape.” Ngumiti si Kuya Barista, sanay na sa arte ko tuwing umaga. I hugged my planner closer to my chest as I inhaled the sweet scent of coffee beans mixed with the familiar smell of old books. Heaven.

“Good morning, sir. How may I help you today?" nakangiting bati ng start ng coffee shop kay Uno. “Miss, what's your best selling coffee?" Uno asked while looking at the menu. “Sir, we have La Colombe Coffee but you may also want to try Chicago French Press—”

“Wala naman. But your wish is my command.” Kahit nag-aalangan ang lalaki ay sinunod siya nito. Tumayo ito at hinabol pa ng mga mata niya ang pagpasok nito sa isang stock room, na mukhang imbakan ng mga alak dahil sa naka-indicate sa pintuan. After a few minutes of waiting, Cooper finally arrived and prepared different types of alcohol in front of her. She was clearly excited. He had a range of different liquors and sparkling wines, and he even made some custom cocktails for her. Buti na lamang at wala na masyadong customer sa loob ng coffee shop at napansin rin ni Mia na maagang ipinasara ito, nang tanungin niya ang lalaki, sinabi nitong para daw makapag-bonding sila. “Hinay-hinay lang, Mia.

Lumapit ako sa coffee section and got surprise, when I saw bunch of coffees that displayed in that area. "Justine look oh, coffee!" Nakangiting turo ko kay Justine sa mga kapeng nakikita ko. Mayroon naman palang ganito, bakit pinahihirapan ko pa ang sarili kong mag timpla ng punyetang kape para lang ma impress ang hudas kong amo? "Zafy mayaman din ako pero ni minsan hindi kuminang ang mata ko noong nakakita ako ng kape!" He sarcastically said that while smiling like as if I'm a fucking clown! Eh sa ngayon ko lang 'to nakita!

Sunday ngayon kaya laba day. "Oo. Bakit may alam kang hiring?" sagot ko habang naglalagay ng zonrox sa puti kong t-shirt. "'Yong kapatid kong mahilig magkape, may nabanggit siyang bagong coffee shop sa may quezon avenue. Masarap daw ang kape do'n. Malapit kasi sa office nila." Chika pa nito. "Oh, tapos?" "Nakita niyang hiring sila. Applayan mo kaya?" suggest pa nito. Napaangat ako ng tingin dito.

Regalo pa naman saʼkin ni Mireille ang kotseng 'yon noʼng first wedding anniversary namin. “Nandito ang susi mo saʼkin, baliw. Lasing ka na nga talaga. Ni hindi mo maalalang binato mo si Von ng susi kanina kasi hindi ka inaabutan ng vodka,” rinig na rinig ko ang boses ni Kofi. Inalalayan niya pa akong maupo sa bar counter at pagkaupo ko, muli ko na namang isinubsob ang sarili ko roon.