Comeback In Tagalog Novels & Stories

,i am so damn scared that i might be stuck in here at hindi na makabalik pa, mahirap mag isa sa dilim na ang tanging naririnig mo lang ay ang boses at iyak ng mga taong paulit ulit nakikiusap na bumalik ako, how i wish they knew that i want to wake up and come back as much as they want to but shit i just couldn't, i can not find the way back. All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako

Makalipas Ang dalawang taon Finally, masasabi na ni Diego sa kan'yang sarili na tuluyan na s'yang nakapag hilom. Nakalimutan na nya ang mga tao na nakasakit sa kanya. He is totally recovered in pain that's why he decided to go back in the Philippines. Kung mayroon man syang namimiss Yung ay Yung kan'yang mga magulang. Wala ng iba!

“Can you at least hug me? I miss you, Jessica.” Pumikit ako nang mariin. Humarap ako sa kanya at saka siya niyakap. “Ang tagal mong bumalik,” umiiyak kong sabi habang mahigpit siyang yakap. “I’m sorry,” he whispered. “I’m back now.” …

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika

Bagay na sobrang nagpasaya sa akin. "I will never give up on you, Lanche. Hihintayin ko ang araw na bumalik tayo sa dati," sabi ko at hinalikan muli siya. Agad naman niyabakong hinalikan. Nawala ang lahat ng pag-aalinlangan ko sa puso. *******

“ Mapanlinlang na anino, Tunay na hunyango’y mailap. Nagbabadya ang hindi inaasahan Ang simula ng wakas… ” ***** “Bienvenido de nuevo. Es bueno que estés aquí porque es muy difícil encontrar una excusa y dar una razón para tu repentina desaparición. (Maligayang pagbabalik. Mabuti't naririto na kayo pagka't napakahirap nang maghanap ng idadahilan at magbigay ng rason sa inyong biglaang pagkawala.)”

Kabanata 33 - Ang Pagbalik ni Don Rogelio sa Pambabae Sa paglipas ng mga araw, unti-unting bumalik ang kulay sa pisngi ni Don Rogelio. Ang dating maputlang mukha ay nagkaroon na ng bahid ng sigla, at ang kanyang mga mata ay tila bumalik na sa dating kislap na puno ng kapangyarihan. Nakakalakad na siya nang mag-isa sa hardin, paminsan-minsan ay nagbibiro pa sa mga kasambahay, at tila nakalimutan na ang bangungot ng aksidente. Ang lahat sa mansyon ay nakahinga nang maluwag sa kanyang paggaling, nagpapasalamat na ligtas siya at unti-unting bumabalik sa normal ang kanilang buhay.

" Tinalikuran ko siya at napahinto ako ng yumakap ito sakin mula sa likuran. "Hindi mo ba ako na miss?" Bakas sa boses niya ang lungkot. "Don't expect me to miss you, after what you did Camille." "Hindi na kita iiwan promise, kaya nga ako bumalik dito sa pilipinas para makipag ayos sayo at makipag balikan." Wika nito kaya napatawa nalang ako ng pagak. So, ano? Dapat ba mag pasalamat ako kase bumalik siya para sakin? Mag papasalamat ba ako kase hindi na niya ako iiwan, ganon ba!?

Mahabang wika nito. “Kung aalis ka at babalik sa tunay mong pamilya, baka hindi ka na naman makakabalik. Boo,I suffered a lot.Tinanggap ko lahat ng sakit, na wala ako sa sarili ko.”She paused, "when I decided to get better bumalik ka naman sa akin.” malugkot nitong saad at pinunasan ang mga luha. Kyro held her hands.“Hindi kita iiwan,wala naman na akong dahilan upang bumalik sa Italy.Nandito ang pamilya ko.Dito ko hahanapin ang memoryang na wala."Makabuluhan nitong wika.

Ang daming sana. "Daddy...." napabalikwas si Carlo ng marinig ang boses ng anak. "Sorry, anak, may naisip lang si Daddy." sagot niya. "Sabi ko po, pwede po bang bumalik kami ni Tita Joanna sa playground? Maglalaro lang po ako ulit, kahit sandali na lang po bago tayo umuwi." cute na pakiusap nito sa ama. "Ok, cge anak. Pero hindi na masyadong magtatagal, ha. Ihahatid na kita sa inyo baka umuwi na ang Mommy mo at magalit iyon na wala ka pa sa bahay niyo."