Comeback In Tagalog Novels & Stories

Jeric POV I’m finally back in the Philippines—for good. Matagal ko ring inisip kung babalik pa ba ako dito. Too many memories. Too many ghosts. Pero ngayon, iba na ang dahilan ko. Nandito ako hindi para balikan ang nakaraan, kundi para simulan ang bagong buhay ko kasama ang fiancé ko.

Kabanata 5: Ang Pagbabalik at Muling Pagkikita Ang desisyong bumalik sa Pilipinas ay hindi naging madali para kay Elara. Sa loob ng mahabang panahon, itinuring na niyang lupang dayuhan ang bansang ito—isang lugar na puno ng masasakit na alaala, panloloko, at pagkabigo. Ngunit nang malaman niyang nasa bingit ng pagkawasak ang kumpanya ng kanyang mga magulang, na siyang pinaghirapan nila sa loob ng mahigit tatlong dekada, wala na siyang ibang pagpipilian kundi harapin muli ang kinatatakutan niyang nakaraan.

Ang kaninang ngiti sa labi niya ay biglang naglaho at napalitan iyun ng seryosong mga titig "Ano ang sabi mo? Babalik? Mikyla, you know our situation diba? Hindi ka pwedeng bumalik. Hindi pwedeng malaman ng lahat na magkasama tayo.'" seryoso niyang wika Kaagad namang nagsalubong ang kilay ko dahil sa sinabi nia

Enough for me to miss him. Enough for me to hope that when I finally find the courage to come back... he'll still be there. “Minsan hindi na kita nage-gets.” Ang boses ni Ali ang naging dahilan para mapabalik ako sa reyalidad. Para akong biglang nahila pabalik mula sa kung saan man naligaw ang isip ko. Napakurap ako nang ilang beses, saka napatingin sa kanya.

"Dahil wala akong tiwala sa kanya," "Paano mo siya tinanggap kung wala ka pa lang tiwala? Bonak lang?" saad ko pa, nakakunot naman ang noo nito na parang nagtataka. "Bonak? What is bonak?" Bobong anak. "Bonak means, bilisan mo na lang bumalik dahil bubuo pa tayo ng anak." Ngumiti ako sa kanya nang tumango-tango ito, bobong anak nga.

He started sobbing. Hindi ko na namalayang umagos na rin ang mga luha ko. Umiwas ako ng tingin at kinagat ang ibaba kong labi para pigilan ang mga hikbi ko. "I-I came back . . ." I whispered, enough for him to hear. "Bumalik ako noong nalaman kong buntis ako." "Bumalik ka pero hindi mo pa rin ako pinuntahan para ipaalam ang tungkol sa kanila. Gano'n ba talaga kalaki ang galit mo sa akin para mga anak natin ang gawin mong kabayaran?"

Laking pasasalamat ko naman sakanya “Salamat Lianda, tatanawin kong utang na loob ito.”Pinatong nito ang kanyang kamay sa aking kamay, “babalik ako agad.” aniya, tumango-tango naman ako saka ito umalis. Kinakabahan habang hinihintay na makabalik si Lianda. Sana ay walang makahalata sa’min. Ayoko nang may mapahamak pa ng dahil sa’kin, wala lang akong ibang paraan na maisip para makatakas dito kaya humingi ako ulit ng tulong Pabalik-balik ang lakad ko sa loob ng cr. Ilang minuto na ay hindi parin nakakabalik si Lianda. Nag-aalala na ako sakanya

Akala ko si josh pero nagulat ako ng tumambad ang pangalan ni kairus sa message. Kairus : I'm coming back. Kumunot ang noo ko ng mabasa ko ang message ni Kairus na pabalik na ito. Kakaalis lang nito tapos babalik agad. Ilang minuto akong natulala sa phone ko bago ako nag angat ng tingin ng biglang bumukas ang pinatuan at pumasok doon ang hinihingal na si kairus. Napatayo ako sa gulat. Naka kunot noo ko itong tiningnan habang palapit ito ng palapit sa akin. Sinalubong ko ito ng nagtatanong.

Sabi niya, "This is a hard decision." Pauna nito na hindi makatingin sakanya. "And?" Napapakunot-noo siya. "I am going back to europe." Sabi nito at tinitigan siya sa mga mata. Natigilan siya. "How many days? Babalik ka naman diba?maybe miss mo sina tita?" Sabi niya na ngumiti. Umiling ito na kinaseryoso ng mukha niya..

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.