Confess Message Novels & Stories

"May problema ba?" Mahinang natawa ang babae. "Wala naman po. Standard verification lang." "Who requested it?" Nagkaroon ng ilang segundong katahimikan bago sumagot ang nasa kabilang linya. "I'm sorry, sir. Confidential po." Tumango si Roberto kahit hindi siya nito nakikita. "I understand." Matapos ang ilang pormal na usapan ay natapos din ang tawag. Tahimik niyang ibinaba ang receiver, at nanatili siyang nakatingin lamang sa mesa.

Tuloy tuloy na pag coconfess nito sa akin at wala ka ng mababakas pa ng takot sa kanyang mukha. Nakatingin lang ito ng diretso sa aking mata na ipinapahayag na nagsasabi siya ng totoo. Hindi naman na ako nakaimik pa sa mga revelation na sinabi nito. Impromptu na naka pag confess ito bigla sa akin. Iba pala itong si Cordova pag binigla. Parang nakakatakot na tuloy itkng biruin pa at baka kasal na ang ialok nito sa akin.

The familiar scent of old paper and dust hit her, but as her eyes adjusted to the dim interior, she noticed something that didn't belong. Resting right on top of her clean stack of advanced architectural theory textbooks was a single, folded piece of white paper. Napakunot ang noo ni Lauren. No one had access to her locker combination except her and the department registrar. She reached out, her fingers tightening around the paper, and unfolded it. There was no handwriting—it was typed in a cold, standardized Calibri font, printed out to leave no trace of individuality. The message was short, brutal, and designed to cause a total structural collapse of her peace of mind:

Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko. Confidential ba dahil ang mayor ng syudad ang involve or confidential dahil may ibang nag-aasikaso? "I want to help you." He said and I can feel the sincerity in his voice. "I will help you put them behind bars. Just tell me." Mapait akong ngumiti sa kanya.

--- "Sometimes suffering teaches people how to care." --- --- Tahimik siya. --- At alam kong narinig niya. --- --- Biglang nag-alert ang system. --- EDEN HAS DETECTED ECLIPSE USER --- EDEN RESPONSE: ACTIVATION --- --- Napatingin kami sa screen. --- May lumabas na bagong mensahe. --- Hindi galing sa system. --- Galing sa Eden. --- --- "CRIZALIAH LEIGH RAVENCREST."

Agad akong napatayo sa kinauupuan ko at napatingin kay Adrian. “Are you sure that that is real? Wala bang nakakaalam niyan?” tanong ko sa kaniya. “Wala. I made sure na tayo lang ang nakakaalam nito. This is confidential and I think this is the right time for you to know the truth, Conor.” Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Somehow kaba ang nararamdaman ko sa mga oras na iyon.

Natanggap nila ang unang direktang mensahe makalipas ang tatlong araw. Hindi ito anonymous. Hindi ito naka-encrypt. Isang video file lamang, ipinadala sa pribadong server ng kumpanya ni Samuel. Sa loob ng conference room, magkatabi silang nanood. Isang lalaking nasa madilim na silid. Hindi kita ang mukha. Tanging ang anino ng kanyang profile. “Hindi ito personal,” sabi ng boses. “Ito ay pagkukumpleto.”

Naiinis kong binuksan ang mensaheng ipinadala niya. Unknown: WEDNESDAY. 4 PM. DOOMSCAPE. Nangunot ang noo ko dahil sa nabasa. “Ayaw ko ng makipagkita sa'yo, Alaric. Tss, mukhang pera talaga,” dismayado kong bulong-bulong. Fvck you! Ano ako utusan mo? Me: hindi na natin kailangang magkita in person send ko na lang paunti-unti ang bayad sa bank acc. mo

Inanunsyo na patay na ang kanyang ama, kaya paano nalaman ng taong iyon na buhay pa ito? Sino ang nag-leak nito? Nagpadala siya ng private message sa taong iyon gamit ang isang audio account, at tinanong kung paano niya nalaman ang address ng kwarto ni Roger. Hindi sumagot ang tao. Medyo nainis si Maureen.

“Kanina ka pa tulala riyan. Anong nangyari sa 'yo?” Tumingin ako sa kaniya at bumuntong hininga. “Jay, ano ang dapat na gawin kapag may nag-confess sa 'yo? Like, talagang sinabing gusto ka niya?” Suminghap ito at tumili. “Oh my gad, Dae! Si Mr. Ferrell na ba 'yan? Nag-confess siya sa 'yo?!” Mabilis pa sa alas kwarto akong umiling. “Hindi 'no! Basta! Hindi si Cameron. Asa namang magkakagusto 'yun sa 'kin. Sagutin mo na lang tanong ko kasi.”