Confess Message Novels & Stories

'' "Sure ka? Hindi naman kita pagbabawalan na ma-in love sa akin.'' ''Umandar na naman ang pagiging presko mo. Mag-drive ka lang diyan.'' ''Hihintayin ko ang second confession mo.'' ''Tumahimik ka nga.'' ''If it happens, then I'll do the third confession.'' ''Bakit magco-confess ka?'' ''Malay mo, mahulog din ang loob ko sa 'yo.'' Napatitig ako kay Josh nang ngumiti at kumindat siya sa akin. ''Hey, take time. Huwag ka namang agad mag-confess ulit.'' Napailing ako. ''Baliw.''

Sa sobrang sakit non ay halos mapatulala ako't hindi alam kung ano ang dapat na gawin. "I trusted you, Luhan.." Umiiyak nitong usal na narinig ko. Nanatili akong nakatingin sa left side ko dahil ramdam ko pa rin 'yong sakit ng pagkakasampal ng pisngi ko. "You promised me you wouldn't do anything stupid but what was that? Why are you with another woman in bed? Huh?"

Nag i-scroll lang ako sa news feed ko nang may mag pop up na message sa messenger ko. Halos tumalon naman sa gulat Ang puso ko nang mapagtanto Ang nag message sakin, actually it's a message request and it's from Leviticus. Levi: Accept my friend request! Pati sa chat napaka bossy parin nito, nagtatalo pa Ang isip ko Kung I accept o delete message ba Ang gagawin ko pero Ang huli parin Ang nanaig. Papanindigan ko Ang pinangako sa sarili na iiwasan ko na Siya at kakalimotan.

Ngumisi ito at kinintalan ako ng halik sa aking labi bago ito umalis at bumalik sa kambal. Naiwan akong nakatulala habang hawak ang aking labi. Is he for real? Tama ba ang narinig ko na hindi totoo ang confession niya? F*cking bastard! Pinaniwala lang pala niya ako. Sa lahat ng sinabi niya. Ang tungkol sa confession lang ang pinakatumatak sa isip ko.

Kasunod noon ang isang message. [Hi, Ma’am. I’m Finn~]

Kinapa ko ‘yon sa bulsa at tiningnan. Joseph Franklinville sent you a message. 12:10 am Basa ko sa nakalagay sa screen, nakita ko rin kung anong oras na kaya mas dumoble ang kunot ng noo ko saka binuksan ito para basahin. Joseph Franklinville I have a confession. Meet me at the coffee shop near the Diablo Hotel.

tanong ni Joshua sa mga naka-assign sa morning operation. "Oo, mukhang marami na naman ang mabi-bitter after ng intrams dahil sa mga maliligawan after nito." "Magliligawan? Eh, bakit? Hindi ba sila annonymous confessions?" tanong ko. "Kasi diba, hindi naman sila makakapag ligawan kung hindi nila kilala kung sino ang umamin." "Well, halo-halo kasi, eh. May mga annonymous na nag confess pero nabuko din dahil sa circle of friends nila. Meron din namang sinadya talagang umamin with name."

Panimula ng nagsasalita. "Woah?! Confession!" Bulalas ni Kayle na mukhang excited sa mga susunod na maririnig. Tumahimik kaming anim at pinakinggan ang susunod na sasabihin ng nasa announcement room. "To the person who I want to tell my feelings... I hope, you still here. I hope you'll hear my confession. So here it goes," Napasinghap si Kayle at napatakip siya ng bibig. "Oh my gosh!"

Lahat ng galit, lungkot, at pagkalito ko, parang naipit sa pagitan naming dalawa. “Then tell me what you’re hiding,” bulong ko. “Drake, please. Don’t protect me from something I deserve to know.” Ngunit bago pa siya makasagot, isang malakas na beep mula sa phone ko ang pumunit sa katahimikan. Notification sound—pero hindi ko iyon inaasahan. Nang buksan ko, may nagpop-up na encrypted message: ‘You’re close. Don’t trust him.’

I took a deep breath. Ito ang maganda kapag staff ka ng radio room, you could confess your feeling or shout out what you wanted to. And yes, you heard me right, I was planning to. "Paging, jersey number 14 Brent Trence Jimenez. Yes you." Napatingin siya sa mga speakers. Kitang kita ko ang gulat sa mata niya. We have CCTV's here that's why I could see his reaction. Pang ilan lang naman ako na nagconfess sa kanya rito at alam kong hindi na ito bago sa kanya.