Confession In Tagalog Novels & Stories

Dali-dali kong hinatak si gwapong nilalang papunta sa may altar. "Father, simulan na ang kasalan. Ngayon na, as in now na! GO! BILISAN NIYO NA, WALA NG KARAKARAKARAKA. GUMORABELS NA TAYO PARA MAKAPAG I-DO NA AKO!", sabi ko kay Father na nagulat pa at natatarantang sinimulan na ang seremonya. Lord, thank you talaga! Mahal niyo nga ako! Thank you! Five Million! Five Million! Five Million! This is it pancit!

“Eh, bakit mo naman biglang naitanong?” Tumingin siya sa akin nang diretso, ang kanyang mga mata seryoso."Because sometimes, the things we don't know… are closer to us than we think." Nalaglag ang puso ko sa kaba. “Ano'ng ibig mong sabihin?” Lumapit siya nang bahagya at bumulong,"I have something to confess to you, but once I say it, there's no taking it back."

Biglang bumukas muli ang pinto. At doon pumasok si Rafael. “Enough,” sabi ni Rafael, tinig na matigas. Lahat ay natahimik. Lumapit siya, hinarap si Vivian. “I’m sorry, Vivian. For everything. Hindi ko ginustong saktan ka. But I can’t keep living a lie just to look perfect for the world.” Tumingin si Vivian, luhaang nakangiti. “So this is your redemption? Public confession? Do you think that makes you the hero?”

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

tanong niya na malayo sa pinag-uusapan namin. Umiling ako na para bang nakikita niya. Tumunog ang bed sheets at bumangon siya saka umupo. Nilingon ko siya’t nagtama ang aming mga mata. Hindi ko ito matagalan kaya nag-iwas ako ng tingin. "He cheated. Nahuli ko siyang may kasamang ibang babae sa condo niya, co-model ko," pag-amin ko sa totoo. "Then maybe, I'm right all along. Remember our first dance nang nagkita tayo sa bar? Sabi ko, hindi tayo sigurado kung nagloloko rin ‘yong boyfriend mo lalo't hindi mo siya kasama."

"Bakit? Anong meron sa kanya?" "Naniniwala akong totoo ang sinabi niya. Isa siyang deity." seryosong sagot niya. Napakurap-kurap pa ako sa sinabi niya. Napakaseryoso niya ng sinabi niya iyon at talagang mapapaniwala ka. Pero para sa akin, may tiwala ako sa kanya. Hindi niya yun sasabihin kung hindi iyon totoo at hindi naman siya palabiro para sabihin iyon.

Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “ Ang tinutukoy ba nito ay kagabi na nasaktan siya habang nakikipagniig rito? Napatunayan niya ba ditong matino siya at wala siyang ginawa sa loob ng limang taong wala ito sa piling niya?

"N-no... Hunter... M-magpapaliwanag ako..." "Magpapaliwanag ka? Sige. Ipaliwanag mo sa akin ngayon. Ipaliwanag mo sa akin kung bakit kinailangan mong dalhin ang pera ko at ang mga pag-aari ko. Ipaliwanag mo sa akin kung bakit pinili mong makipag-tulungan sa mga Delgado at traydurin ako pagkatapos ng pinagsamahan nating dalawa. Was it money? The protection? Or did they threaten you and your family?"

"Pero insan may dapat kang malaman......" "Ha? anong dapat malaman?" naguguluhan kong tanong. "Insan kasi..." kinagat n'ya ang kuko n'ya. "Kwan kasi, hindi mo na kailangan pang umamin pa kasi..." "Kasi.." "Kasi ano?" "NARINIG NA NG BUONG MONTREAL ANG CONFESSION MO!" Sigaw n'ya sabay turo sa likod ko. Halos mapanganga naman ako nang mabasa ko ang kung anong nasa likuran ko.