Confession In Tagalog Novels & Stories

usal ko, ganun din ang sigaw ng puso at utak ko. “A-anong ginagawa mo rito?” kita ko ang pagkagulat sa mga mata niya nang masilayan ako. “Can we talk?” yun lang ang tanging salita na lumabas sa bibig ko dahil parang may bumara sa aking lalamunan. I’m sorry Mira, Patawarin mo ako. Pwede ko bang ituwid ang mga pagkakamali ko? Pwede ba akong bumalik sa buhay mo? Mahal na mahal.., na mahal kita!

Then, after desire has conceived, it gives birth to sin, and sin, when it is full grown, gives birth to death. " Hindi ito ang lugar para gumawa ng kalokohan, Williams. Bad words aren't allowed in this confessional," narinig kong matigas na sabi ni Cholo. " Sa pagkakatanda ko po father bawal ang manghusga dito sa loob ng confessional box. And now you're talking, " Evo teased back. " Sa labas na tayo mag-usap."

Haha. "So ano nga pala 'yong sasabihin mo sa akin?" Tanong niya and I take all the courage I have inside me, I stare at his eyes seriously, breathing heavily in nervousness, habang siya walang kaalam- alam sa balak kong aminin sa kanya, he is just waiting for me to speak. I sigh one more time and said, "I am Star, Jack, ako at si Star ay iisa." My voice was crack, dama ko ang kaba ko nang sabihin ko iyon.

Hindi ko mapigilan na bahagyang tumaas ang tono ng boses ko. Nakita kong ang isang kamay niya ay pinampunas niya sa kaniyang luha na nangingiligid. Bahagya akong nagulat nang bigla niya akong niyakap at doon na siya napahagulgol. Napangiti ako at naiyak na rin. Ang saya sa pakiramdam na magkakaayos na kami. "I-I'm really sorry for everything that I've done to you. Naiinis ako sa sarili ako! I'm sorry," sabi niya sa kalagitnaan ng pag-iyak niya.

"May gusto ka bang sabihin?" "Napag-isipan mo na ba?" kumunot ang noo, naguguluhan. "Ang alin?" napataas ang kilay niya. "My confession kagabi." bigla akong nabulunan sa sarili kong laway. Ibig bang sabihin...

Tumango naman si Selena, wala talaga siyang maitatago sa lalaki. "Paano mo nalaman n-na siya ang ama ng dinadala ko?" tanong niya rito. "Naramdaman ko lang at napatunayan niyon matapos na maipakita sa akin ang tagpong may nangyari sa inyo." Pag-aamin lahat ni Mavy. "S-sorry dahil hindi ko kaagad sinabi."

Mas tama na sigurong magsabi na lang ako ng katotohanan, bahala na si Luther na magpaliwanag tutal siya naman ang nakakaalala. " I lost my memory. Wala po akong matandaan." Sa wakas ay sagot ko dito. Natawa naman ito nang pagak, na para bang nagbibiro lamang ako. "Seriously? Yan na ba ang bagong modus ngayon?" Akala ba niya ay niloloko ko lang ang apo niya?

Hindi ko namalayan ang nangingilid kong luha ay tuluyan na palang tumulo dail sa takot. "C-Can I go to the bathroom? Mabilis lang ako, hindi ako magtatagal," paalam ko bago pumasok ng conference room. "Go." Mabilis akong nagtungo sa confort room at pumasok sa isang cubicle. Doon ay pilit kong pinakalma ang sarili ko saka lumabas. Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin. "Kaya ko 'to. Hind ako papalpak. Mapapapirma ko ang Mr. Mariano na 'yon," pagpapalakas ko ng loob.

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

Paano din ang nararamdaman ko? "Naguguluhan ako, Zach." ngayon ay mahinahon na ang pagkakabanggit ko ng mga salitang lumabas sa bibig ko. "Naguguluhan ako. Sobra akong naguguluhan at hindi ko na alam ang gagawin ko at kung sino ba ang paniniwalaan ko. Kasi nasaktan ako," ani ko. I'm trying to defend myself. This time, gusto ko din namang kampihan ang sarili ko. I don't know, pero bakit ba mas nasasaktan ako?