Confession Letter To Your Crush Novels & Stories

Pinilit kong alalahanin ang nangyare kagabi. Nalasing ako kagabi. Niligtas ako ni Akio dun sa walang hiyang lalaki na yun. Sinabi nyang girlfriend nya ako. Sinabi kong crush ko sya. Watdapak! Sinabi nyang girlfriend nya ako?! Sinabi kong crush ko sya?! Seriously?! AaaaaaaaAa Sinampal sampal ko ang pisngi ko ng maalala ko lahat ng nangyare kagabi.

Lumapit din ang mga kasama namin at pinalibutan kami ni Lianna. “Unbelievable but I'm telling the truth. Two days ago, I’m like an ugly duckling,” tawa niya ngunit sandali lamang iyon at huminto siya’t napayuko. Bakas ang pagpipigil ng luha. “Two days ago din may nangyari sa akin... I confessed to the man I like the most. I told him that I really like him. I thought he was kind because he became a gentleman to me all the time, so I had the courage to tell him what I felt.” Yumuko siya’t pinahid na ang luhang tuluyang tumulo sa kaniyang mga pisngi. “Akala ko ay iba siya, na tanggap niya ako, pero nagkamali ako. Katulad din pala siya ng lahat na pinandidirihan ako dahil sa malalaking pimples k

Idinaan na lang ni Rain sa pag-iling ang iritasyon niya. "I swear, nadulas lang ako no'n. Siya kasi panay ang tanong, kaya sumagot ako. Alam ko naman kasing he's one of your trusted friend, so I entrusted it to him... Tapos 'yun na, he said he'll be more expressive to you this time. No more holding back. Rain, hindi ba crush mo rin naman siya noon? I mean, crush na crush na nag-a-apply ka pa lang sa cafe ay bet mo na iyan."

I'm sorry. Love, Daina I crumpled the letter and threw it on the floor. I'm mad. But I don't wanna believe that letter. I want to convince myself that she's lying. “Cheers,” Ice interfere with my deep thoughts. I took a deep breath and raised my glass. I'm with my friends, Isaiah and Lace. “Man up, dude. Ilang beses mo na bang binasa ang sulat?” Lace said in monotone. Hindi ako sumagot. Ininom ko ang hawak kong alak hanggang sa maubos. Nilapag ko ang baso sa mesa at bumuga ng marahas na hangin.

"Binigay mo sa crush mo yung letter?" Natawa si Bea, "Hindi. Wala kasi akong crush noong panahon na yun, puro aral lang ako dahil kailangan ko makakuha ng scholarship pagdating sa college." "Nerd! Isa kang nerd." "Nerd naman talaga ako eh, nerd na maganda." Napa-flip pa ng hair si Bea. "Hangiiiin!" "Sabihin nating nahawa lang ako sa pagiging mahangin mo."

May nag-post ng litrato kong tinatanggap ang Inspirational Scholarship Award sa confession wall ng campus. Sabi sa caption, [Shoutout kay Yvette Lewis mula sa Class 23. Napakaganda mo. Kung wala kang boyfriend, pwede ba nating kilalanin ang isa’t-isa?] Sa loob lang ng ilang minuto, natambakan na ng dosenang komento ang post. [Hindi lang maganda si Yvette. Magaling din siya! Para siyang galing mismo sa fairy tale.]

Maging ang magandang mala abo na mata niya ay naging itim bigla. I cleared my thoat. Bumaba ako sa couch para pantayan ang mga titig ni Hendrix sa akin. Aaminin ko na hindi ko nagustuhan ang nasabi niya sa 'kin, dahil alam kong hindi naman ako gano'n. This is my ultimate crush first message, malamang ay magdiriwang ako sa saya at kilig!

Marahan niya akong hinila papalapit sa kanya at mas niyakap ng may katamtamang higpit. “I love you, wifey.” Para tuloy akong teeneger na uumis-umis sa isang sulok dahil sa pinansin ni crush. Agang-aga parang aakyatin na kami ng langgam sa sobrang sweet, ang hirap masanay. “Gustuhin ko man na nasa tabi mo lang but I still have to go to the office.”Dagdag pa nito habang marahan na hinahaplos ang aking buhok.

Malaki pa yata ang okra ng middle east sa kanya. Message mo sa crush mo, seguro naman meron ka non? "Alam mo, sa dami mong tanong yan lang ang nagustuhan ko. Syempre meron, yan paba mawawala. Magsusulat na ako ha, tama na ang madaming tanong. Okay! Natutulig na tainga ko saiyo eh. "Dear Crush,

Awa naman dahil kahit papaano ay may pinagsamahan kami kaya may parte sa akin na naaawa sa sitwasyon niya. "I'm sorry, Kris. Frankly speaking, I am now in a relationship with someone. I'm really sorry." Wika ko pagkatapos ay binaba ang linya. Celine told me that she wasn't able to go to work because she wasn't feeling well. Good thing, she left her notes on her table. I immediately looked at her drawer and found a pastel notebook. Out of curiosity, I opened her notes and started to read some pages. I couldn't help but smile when I saw a confession letter, it was for me!