Cracked Phone Screen Prank Novels & Stories

Celebration ko na rin ito dahil sa pagkatanggap ko sa trabaho. Nagulat ako nang biglang tumunog ang cellphone ko at unregistered number iyon. Hindi ko nalang pinansin dahil baka scammer na naman na nanghihingi ng pera. Madalas pa naman iyon. Kunyare nanalo daw ako ng relo sa raffle tapos may babayaran daw akong shipping fee na five hundred tapos malalaman ko ay iyon pala mismo ang totoong presyo ng relo. Hayst. Ilang beses na tumawag ang number na iyon at dahil sa sobrang kulit niya ay blinock ko na para hindi na makatawag. Hindi nga ako interesado sa relo!

I know how much it is hurting her but I just can't go back home and pretend that we are a happy family. Muli na namang tumunog ang cellphone ko, akala ko ay si Thunder na naman ang tumatawag sakin dahil nakailang missed call na ito. I don't want to talk to him. Tiningnan ko ang caller ID ibang number ang tumatawag kaya sinagot ko. "Hello" sabi ko. Walang sumagot agad sa kabilang linya kaya nag init ang ulo ko. "Hoy kung nangpa prank call ka, wag ako ha! Wala ako sa mood makipaglokohan sayo" sigaw ko.

I seek to rise and fight. Sinagot ko iyon, at baka kasi emergency na nanghihingi ng tulong. "Hello? Sino 'to?" bungad ko sa kabilang linya. Ilang segundo na ay hindi pa rin ito nagsasalita. Tinignan ko ang screen ng phone ko, naka-ongoing call pa naman. "Hello?! Huwag mong aksayahin ang oras ko sa walang kwentang prank call mo—"

Sa pagaakalang ang binata ang tumatawag ay sinagot niya ito ng hindi tinitingnan ang screen. "Hello, ano, nasaan ka?" "Alam ko kung para kanino ang tanong na iyan, bruha!” Sagot nang nasa kabilang linya. Bigla tuloy niyang nailayo ang cellphone sa kanyang tainga dahil parang sumakit yata ang kanyang eardrum sa lakas ng boses nang kung sinumang nasa kabilang linya. Nagtataka siya kung sino ang nasa kabilang linya na babaeng galit na galit dahil tatlo lang naman ang naaalala niyang may hawak nang kanyang cellphone number.

Dinampot ko ang phone nito, hindi ito sira pero may crack ang screen, binuksan ko ito at parang normal pa rin ang lahat, buhay na buhay sya sa alaala ko, at hanggang ngayon ay pakiramdaman ko ay andito lang si Draven sa paligid. I opened the messages, kumunot ang noo ko at may unknown number, ang daming messages at binuksan ko ito. Lumakas ang kabog ng dibdib ko, it's a death threat. May mga tawag sa number na ito, at araw araw na tumatawag sa asawa ko. Ang huling message ay kahapon, kung kailan namatay ang asawa ko at nahulog sa bangin ang sasakyan nya. It said na this is your last day, do you enjoy your remaining time?

Hindi ako nakapagsalita. "Are you listening?" he asked again, voice shaking. "I just want you to know that... until now... ma-ha—" "Fuck, bro! Give me your phone!" sigaw ng isa pa sa background. And the line went dead. Nakatitig lang ako sa screen, sa numerong nakatatak doon. Hindi ako puwedeng magkamali. Kahit anong sabihin kong kinalimutan ko na, hindi ko pa rin nakakalimutan ang numerong iyon.

Café lang naman ang last nilang pinuntahan kanina. “No. Alam kong dala dala ko yun.” “Kung ganoon, then nasaan na?” Napahilamos ng mukha si Juancho at napaupo siya sa sofa. “Is someone pranking at me?” “Bakit mo naman nasabi yan?” “Nawala ang phone ko tapos my account was hacked. Hindi ko ma-open kahit ngayon.” “Then use your other phone. Just tell Pan na nawala ang phone mo kaya iba ang ginamit mong number to contact her.”

"Bye!" I've arranged my belongings. I spent several minutes as well to fixed all. I was doing my night skin care routine when my phone rang. "Whoa! that should me holding your hand! that should be me making you laugh! That should be me, this is so sad! That should be me! That should be me!" Denver sang.. wait shouted? Napapikit ako habang pinapatong ang phone sa phone holder. I massaged my cheeks making the bubbles disappeared.

Napatitig siya sa screen ng phone nang hindi makilala ang numerong tumatawag. Hindi niya ugaling sagutin ang mga numerong hindi niya kilala dahil uso ang scam sa mga panahon ngayon pero naisip niyang baka ang mga magulang niya o kaya'y si Joshua iyon at gamit lang ang ibang phone. "H-hello?" Alanganing sagot niya. "Where are you? Pupuntahan kita."

The woman left him with a bruised ego after he offered her his help which he rarely does with strangers. As he was about to go to the shower, he noticed something on the floor. A phone. The phone she used to create a Morse code SOS message last night. Hinimas niya ang makinis na surface ng telepono. He checked the screen and it was locked. Napatitig siya rito at isang mala-demonyong ngisi ang sumilay sa kaniyang mga labi.