Crash In Tagalog Novels & Stories

Pilit siyang gumapang palabas noon at pikit matang iniwan ang inang hindi na humihinga. Gusto niyang mabuhay noon hindi para sa sarili kundi para sa ina. Sa murang edad noon, gusto niyang ipaghiganti ang pagkamatay nito. Parang nasusunog na rin ang puso niya noon habang kumakalat ang apoy sa paligid dahil sa pagkawala ng ina. Ang bantay noon ay wala na ring malay at nakita niyang pinalo iyon ni Romana sa ulo gamit ang malaking kahoy bago ikinalat ang krudo sa paligid at sinindihan. Hindi niya nagawang iligtas ang isa pang batang nakatali noon sa upuan dahil nanghihina na rin siya. Tama lamang na nasa pintuan na siya noon nang may mahulog na kahoy at tumama sa kaniyang ulo.

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

Kaya naman hindi ko maiwasan na magulat, idagdag na rin ang bigla kong pagkaalala sa isang tao. Pilit akong ngumiti sa mga anak ko at saka tiningnan ang aking pamilya na nakangiting nanunuod. Mukhang narinig na nila ang dalawa na magsalita ng Tagalog dahil hindi na sila nabibigla roon. Napailing na lamang ako at iwinaksi ang pumapasok na alaala sa aking isip. Mabuti na rin ito para matuto silang makipag-usap sa ibang bata.

Akala ko may dinosaur na dumamba sa akin! "You weren't hurt. I made sure of it. Kung hindi kita pinigilan, baka inatake na tayo ngayon." Sagot naman ni Cayden in a flat tone. Buti naman at nagtatagalog ito dahil nakaka-imbyerna na tagalog ka ng tagalog tapos siya naman english ng english. My god, you're road you know? "They are just five of them." Giit ko rito. Maliit lang ang grupo na yun at palagay ko ay madali lang yun silang mapapatumba.

Paulit ulit na naririnig at kapag narinig mo ito magtago kana, dahil ikaw na ang susunod. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, pagbilang ko ng tatlo nakatago na kayo. isa, dalawa, tatlo. Pag nahuli ko ay papatayin ko" Pag narinig mo ang katagang 'yan ay magtago kana. Run and hide as fast as you can. Save yourself before it's too late. Killer is here, death is everywhere. Be careful who you trust. Tik tak Tik tak...

Imbis na makalimot ako isa isang pumasok sa isip ko ang mga problema na kinahaharap ko naalala ko pa ang tumawag saakin kanina. Flashback Cring cring cring Hello? Kabilang linya Sir you need to back here ang ating company ay nalulugi na dahil walang maayos na pamamalakad nag aalisan na ang mga employee dahil unti unti ng bumabagsak ang company.. Okay sige sa mga susunod na araw ay babalik ako dyan.. Kampanti ko iyong sinabi dahil ang alam ko mahuhuli na ang lalaki na pumatay kay mama..

Kaagad na nanalaytay ang hapdi bunga ng tinamong sugat. "Isang malaking pagkakamali na pinasok n'yo ang aming teritoryo!" galit na sigaw ng mestisong lalaki habang nakatutok pa rin ang baril sa kan'ya. May tono ang pananalita nito, maging ang anyo ay mahahalatang hindi Pinoy.

mataray kong sabi. "Importante, naka-move on ka na sa lalakeng 'yon. Saka wala na 'yon dito sa school. Isa pa, you're too young that time na hindi mo alam yung martir sa hindi," ani Catalina. "I still hate him, actually. Siya ang nagbigay sa akin ng trauma kaya ayoko na makipag-relasyon noon. Tamang landi na lang ako for how many years, waiting for my first crush to come again. I want to meet him, tapos papakasalan ko siya," ani ko.

balik ko dito. "I'm glad to hear that from you." nakangiting sambit niya. Kumunot ang noo ko. "Hindi ata maganda ang nag-aalala Mister Crisanto." saad ko dito. "I know Miss Morales." sagot niya. "Alam mo pala kaya huwag mong gawin." Sermon ko dito. "You can't avoid something you can't see ahead of you. Maski bato nga sa daan hindi mo alam na magiging rason yun para matapilok ka. Same thing happened here." pointing his bruise.

napatango-tango ako. Mas madami ang kainan rito. May cafe, meron ding shop na pang nitrogen ice cream, wala nito sa tarlac kaya manghang mangha ako! Or they have and I just don't know where in tarlac? Gusto ko sanang picturan kaya lang ay wala ang cellphone ko. Iniwan ko sa sobrang inis at hindi ko din naman magagamit dahil lowbat iyon. Alam nina Jelai na magiging busy kami ngayon kaya hinayaan ko na lang ding palowbat ang cellphone.