روايات وقصص ضمن Crash In Tagalog

he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya "𝙞-𝙞𝙢 𝙣𝙤𝙩 𝙨𝙪𝙧𝙚 𝙞-𝙞𝙛 𝙞 𝙘-𝙘𝙖𝙣"sabi ko saka nagiwas ng tingin

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Ayokong bigyan ng maling akala ang mga tao lalo't halos lahat ng tao rito o sa labas ng isla ay kilala siya. "Pero, Ate, may purohan bang magka-crush ka sa kanya?" Crush? bagay pa ba sa akin ang mga ganoon? Pang-teenager lang yata ‘yong mga ganoon. Naiiling ako sa tinatanong ng batang ito. "Siyempre, Ate, may posibilidad na mangyari iyon. Nagka-Eli nga kayo 'di ba, crush pa kaya hindi?" tukso niya sa akin.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Umiwas siya ng tingin at pinanatili ang madilim na tingin sa akin. "Rule number two.. i am your boss, hindi ka pwedeng magka-crush sa akin." Nanlaki ang mata ko. Shit! Nakakahiya. "Excuse me!" Sabi niya. Para akong naestatwa. Hindi ako nakagalaw! Narinig niya. Oh my god! Baka iniisip ni sir, crush ko siya kaya nagdamit ako ng ganito para akitin siya. Hindi pa rin ako gumalaw. Hindi ko namalayan na laglag pala ang panga ko. Potek! Ang gwapo ngayon ni sir. Sobra! Hinawakan ni sir ang baba ko at itinikom ang nakanga-nga kong bibig.

Ramdam niya ang panginginig nito dahil sa manipis na kasuotang hindi sapat para labanan ang sikat na lamig ng Baguio. Noong una ay tila nahiya pa si Shalavi, subalit nang gumapang ang init mula sa palad ni Vijay patungo sa kanyang balat, hindi na siya pumalag. Doon niya napagtanto na totoo nga ang mga nababasa niya sa social media—iba ang lamig sa Baguio, at mas masarap kapag may humahawak sa iyong kamay.

"Anong ibigsabihin? It's my first time hearing that word." "Meaning parang minamahal, kapag sinabi kong pinalangga ko ikaw, meaning minamahal kita," paliwanag niya. "Pinalangga ko ikaw, Maria." Napakurap siya at napahagikgik, bigla siyang kinilig dahil sa accent meron ito. "Pinalangga ko liwat ikaw, Syete." "It's not Syete, it's langga."

Napatingin ako sa calendar na nakapatong sa table ko naglaki ang mata ko dahil sa pitsa today. “this is B*llsh**t!" bulaslas ko at agad-agad kong kinuha ang susi ng sasakyan ko sa my drawer ng table ko at patakbong bumababa. Dahil sa pag mamadali nakalimotan kong my kausap ako. “goddammit!" isang galit na malakas na salita ang narinig ko sa kabilang linya at nawala na ito.