Novel & Cerita Crash In Tagalog

bugbug sarado ako sa mama ko nito,mag e-eighteen palang ako bukas. Or should I say mamayang madaling Araw! "So what? Explode it inside of me...". Halatang pagod na wika niya wika niya. "You're insane miss! This is your fault! My body can't stop now! What if I impregnate you?!". Wika ko habang tuloy-tuloy parin sa pag-galaw...

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

Kahit inihanda na niya ang sarili sa katotohanan, hindi siya naging handa. Result: 99.98% Positive Huminto ang mundo niya noong nakita niya iyon. Para siyang tinamaan sa dibdib. Hindi siya huminga saglit. Hindi siya kumurap. Parang nag-collapse ang utak niya. Kambal ang anak niya kay Cassy. Unti-unti siyang napahawak sa sentido niya. “My God…” bulong niya, halos hindi marinig.

"Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?" Talaga namang hindi! Actually parang sinabuyan pa ng tubig ang mga insekto sa tiyan niya at pakiramdam niya ay kinikiliti ang mga bituka at puson niya. Kung susuka man siya baka iba't ibang kulay at laki ng mga puso ang lumabas sa bibig niya. "Hindi ka man lang ba kikiligin?" He pouted. Hitsurang nagpapaawa.

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

"Sayang! Ganda pa naman sana kaso masyadong mailap sa tao". "Feelingera talaga, kunwari dalagang Filipina, I bet sa gabi, daig niya la si Maria Ozawa" "Truth! If I know, kaliwa't kanan ang sugar daddy niyan"

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

sagot nito “May tama ka! Si Vernice nga lang pala ang pinagsasabihan noon ng mga kanyang lakad. Malabo na ipaalam niya sa atin. Suntok na yon sa buwan dahil si Vernice lang ata ang pinagkakatiwalaan niya sa ating lahat. Sayang nga lang yung ganda ni Vernice. Hindi napapansin ni Sir Raffy."

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Ano ba kase ang nangyari sa paligid ko? Ngunit sa kabila ng mga katanungang iyon, ang aking kasalukuyang kaligayahan at excitement para sa aming pamilya ay hindi nawala. Kasama si Thav, naramdaman kong walang pagsubok ang hindi namin malalampasan. Sa kabila ng mga lihim at mga panganib na bumabalot sa aming buhay, kami ay magkasama at handang harapin ang anuman ang darating. Lalim nun pwede na ako gumawa ng tula. Napagtanto ko rin na gumagaling ako sa wikang Tagalog yung medyo malalim siya. Sanaol diba? Ganito pala ako kapag buntis.