Cravings Satisfied Quotes Novels & Stories

Napamura siya sa isip at nanginginig ang kamay niyang kinuha ang cellphone. "Patingin nga," utos nito muli at ang tingin ay nagdududa. "Is it that important? I mean, masarap naman ang pagkain—" "This is called cravings, Sir Hector. Hindi pwedeng iba sa gusto ko," pagdidiin nito.

Chineck nito ang kanyang kalusugan at nagbigay ng mga recommendations sa mga pagkain at mga cravings. “Kain nang marami, mommy. Lalo na’t maliit pa lang si baby,” anito. “At kung may mga cravings man siya ng hatinggabi, please, sir, ibigay niyo na lang po. Para walang world war two na magaganap kapag hindi napagbigyan.”

It was my craving for the day. Halos araw-araw ay iba-iba iyong kini-crave ko. Minsan nagigising pa nga ako ng madaling araw para maghanap ng specific na pagkain. Ang sabi naman ni Zandrey ay I can call him anytime whenever I'm craving for something and he'll find ways to give it to me. Naaawa na nga ako kasi minsan shift niya pa sa hospital. Minsan naman ay nasa bahay nila, which is really a hassle because he has to drive from there to somewhere in order to find the food I'm craving then to here para ihatid ang pagkain.

“Siya nga pala, kung may gusto kang kainin para mamayang gabi, huwag kang mahiyang magsabi kay Marsha.” Mabilis na umigkas pataas ang kaniyang mga labi upang ngumiti nang malapad. Kahit na anong gusto niya, pwede na niyang makuha. Hindi na niya kailangan pang paglabanan ang mga biglaang cravings niya! “Sige po… Salamat.”

“Of course not, naninigurado lang ako.” Matamis na napangiti na lamang ako dahil sa isipin na maya-maya lang ay matitikman ko na ang cravings ko. Sure ako na kapag nakain ko 'yon ay babalik ang lakas ko. Super draining nga naman kasi ng mga pangyayari ngayong araw. Ang hindi ko lang maintindihan—ay kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin ako kinukwestiyon ni Kirill.

For it was this craving that led us to the greatest experiences of our lives, and we will carry it with us always. THE END

napapasinghap kong sambit sa sobrang pagkamangha. Hinawakan niya ang ulo ko. “Pakalmahin mo, it's craving for you.” Isinubo niya 'yon sa bibig ko. Mabilis niyang tinulak-tulak ang ulo ko sa pagkalalaki niya.

Pagkatapos ay umalis na din ito kaagad. Napangiti ako habang inaamoy ang bulaklak. Pati na ang pagkaing nasa harap ko. Naalala ko na kanina ay tinatanong ako ng nurse sa pagkain na nag ke-crave ako. Pagtingi ko sa gilid ay ng box ng cake ay may note. GET WELL SOON! Sana nagusutuhan mo ang bulaklak. Magpakabusog ka sa cravings mo. Heart Heart,

Hindi sapat ang kinain niyang tsokolate kanina. At siguro dahil buntis siya, mas lalo siyang naging matakaw sa cravings. Gusto niyang kumain ng wonton. At dahil hindi niya ito nakain kanina, pakiramdam niya ay naiiyak siya sa sama ng loob. Matagal na silang magkasama, kaya kabisado na ni Lucas ang mga micro-expressions ni Katrice. “Are you hungry?” tanong niya.

Halos magpa- padyak na ako sa sarap habang ninanamnam ang kinakain kong tsokolate. Mahilig talaga ako sa mga matamis, lalo na kapag stress ako. Yun lagi ang cravings ko. “What are you doing?” “Ay pusang hitad!” halos mapatalon ako sa pagkagulat nang marinig ko ang baritono niyang boses. Dahilan kung bakit ko rin na-isara ang ref nang pabigla-bigla. Napatingin ako sa