Cravings Satisfied Quotes 소설 & 이야기

Dahil ala-un y medya ng madaling araw biglang pumasok sa isip ko gusto ko kumain ng Indian mango. Hindi ito simpleng gutom lang. Dahil ibang level ito. Yung parang kapag hindi ko ito nakain ngayon. Hindi ako dadalawin ng antok at iiyak ako hanggang umaga. Ganito pala talaga kapag naglilihi maraming cravings hindi pa naman pu-puwede na hindi maibigay sa akin dahil nagtatampo ako kay Dodong Ishmael. Kanina okay pa ako bago kami matulog. Tamang nood lang ng random videos bago kami dalawin ng antok ni Dodong Ishmael.

Sarap na sarap siya kahit na minsan ay maalat at kadalasan ay walang lasa. Habang lumilipas naman ang bawat araw ay natututo ito habang tinuturuan niya at proud siya na silang dalawa ng baby niya ang motivation nito para matutong magluto. Sobrang sarap sa pakiramdam na siya ang dahilan kung bakit pinipilit nitong matuto para lang mapagsilbihan siya at maibigay ang mga cravings niya. "I want hotdogs," sagot niya at inikutan ito ng mga mata nang bumakas agad ang pilyong ngiti sa labi ni Angelo.

"What do you mean? Hindi ka nag tanghalian?" "Paano ako mag tatanghalian kung ang taong nangako na ipagluluto ako ng cravings ko ay sumama sa iba?" Napaiwas siya ng tingin. Halata ang guilt sa mukha niya. "Pero nandito na ako ngayon.... Dala ko na ang gusto mo..." "Huli na William, hindi na ako nag ki-crave sa pagkain dala mo....." Inis na sabi ko.

Parang gusto ko ng maiyak sa sama ng loob. "Pero Sweetie para sa iyo ito. Pinaghirapan kong pigain ito para lang ma-satisfied ang cravings mo." malambing kong sagot dito. "Wala na nga akong gana kaya ikaw na ang uminom. Sayang iyan kapag itapon natin." sagot nito. Parang gusto ko ng iuntog ang ulo ko sa pader. Ganito ba talaga kahirap kapag buntis ang asawa?

** natatawang sagot ni Justin bago siya lumabas ng kwarto. Napahiga ako sa kama at napangiti. Hindi ko alam kung ano pa ang mga hihilingin ko sa mga susunod na araw, pero isa lang ang sigurado—hindi ako titigil hangga’t hindi ko natitikman ang bawat cravings ko!

Habang nagluluto siya, napapangiti siya mag-isa. “Kung sino man nag-imbento ng pregnancy cravings… salamat sa challenge,” biro niya sa sarili. Ilang minuto lang, naghanda siya ng pancit at chocolate. Tahimik siyang nanood habang pinaghahalo iyon ni Amara. Hindi niya maintindihan. Pero hindi rin niya pinigilan. Hanggang sa kumain si Amara—at biglang napangiti. “Ang sarap…”

"F*ck! And Jacob is the guy you were with the moment your cravings started? D*mn it." Rinig na rinig ko ang mga malulutong na mura niya. "That's my ultimate dream, to give your f*cking cravings," dagdag pa niya. "Then bring me some." "You don't have to tell me. Just rest for a while, baby. I love you." And with that, he ended up the call. Few minutes had passed, balak ko na sanang pumikit nang marinig ko ang mahihinang katok.

dugtong ko bago nagmamadaling umakyat sa kwarto. Napasandal ako sa likod ng pinto pagkapasok ko ng kwarto. Shet! Sa dinami-dami naman kasi ng laman ng ref, bakit sa chocolate pa ako nag-crave? Napahimas ako sa tiyan ko, at inisip na mali ang laman ng isip ko kani-kanina lang. The cravings I get is because of my baby. Hindi naman kasalanan ng anak ko kung gusto nya ng chocolate. Hays.

My hold on my sanity is like my hold on my temper, easy to let go. I was too tempted and filled by my own desires for him that I slowly lean to him for a kiss. Ramdam na ramdam ko kung paano siya natigilan dahil sa ginawa kung 'yon. I tried making my lips move like how he did it back on the tree house, kaya lang ay hindi niya 'yon tinutugon. Humiwalay ako sa kaniya, disappointed dahil sa nangyari. "You don't like my kisses." I murmured. Maybe those became his trigger that after I said those he hungrily claim my lips in a manner that I'd never forget.

Iyon na lang ang isinagot niya. "Me too. I'm craving for something." Napalingon siya rito. Muntik pa siyang mapasinghap nang sumalubong sa kanya ang mga mata nitong tila may ibang ipinapahiwatig. Ano'ng something ang kini-crave nito?