Crimes Against Honor Novels & Stories

He crashed it, hindi lang sa labas pati maging sa loob. Hinayaan kong gawin niya iyon. Hinayaan ko siyang makapasok. Hinayaan kong kainin ako ng kahinaan ko. Dahil sa pagkauhaw ko sa hustisya, hindi ko napansing pati pala ako, unti-unti nilang pinapatay. Pinakain nila ang utak ko ng mga kasinungalingan. Nilason nila ang damdamin ko. At pinaniwala sa mga kwentong hinabi nila.

It was indeed a busy day to those people living in a busy world. "Why so frigid, honey?" Pumulupot ang mga braso ni Nicole buhat sa kanyang likuran. Halos ipagduldulan nito ang sariling katawan sa kanya. He could feel her mountainy breasts on his back. 'Freak! I really hate liberated women!' sigaw ng isip niya. Mas type pa rin niya ang mga babaeng inosente at desente katulad ni— Agad niyang ipinilig ang ulo nang maglaro sa balintataw niya ang nakangiting mukha ni Lheia.

"Hmmm... kung hindi ka apektado bakit gano'n ka na lamang kung makapag-react, Ms. Monsanto?" "Alam mo bang pwede kitang kasuhan sa mga maling bintang mo sa akin?" Umarko ang kilay ko sa inis dito. "Really?" "Oo, crimes against honor!" Asik ko pa kay Steve. "Hindi ako takot, kaya kong bilhin ang batas ng aking pera, Ms. Monsanto." Naikuyom ko ang aking kamao. Kaya ba hindi nabigyan ng hustisya ang pagkamatay ng kanyang mga magulang dahil sa sinabi nito ngayon?

"Don't you know who I am? Huh?" I closed my eyes when Franchezca shouted at me again. Nang dumilat ako, nakita kong nakatingin sa akin ang lahat gamit ang mga mapanghusga nilang tingin. That time, I felt like the whole world is against me. Wala akong nakitang kahit isang hindi naniniwala sa akusa ni Franchezca sa akin. Gusto kong matawa. Hindi ko malaman kung saan nila nakukuha ang logic nilang nagnakaw ako. Porque ba nasa akin, ninakaw ko na agad?

Taas na kilay kong tanong sa kanya. He shrug his shoulder and smile triumphantly. "It's a Eul thing, just name it and I'll steal it for you." Aniya gamit ang kampante n'yang boses. Ngumiti lang ako saka tumango. Miscreant Mafias are like group of bad people who's expert with the different field of crimen and wrong doing, and I guess, Crimson Cruorem is on the top list of them. "Lorcan ikaw na ang bahala sa iba pang mga awtoridad na nakakalat sa labas ng court room, pati na rin sa lugar na malapit sa mismong building." I mumbled before I rose to my sit and flashed a fake smile.

"Sa madaling salita, ang bawat isa sa mga krimen na yun ay napakaseryoso." Kumuha si Harvey ng ilang tisyu para punasan ang kamay niya. "Maliban roon, hindi mo pinansin ang reputasyon ng Longmen pati ang interes ng Country H para maliitin ako, lahat ng yun para kumampi sa mga Islander! Talagang napakatindi ng kasalanang to!" "Ayon sa kodigo, ang sadyang paglabag sa batas ay isa pang bukod na kaso! Mapaparusahan ka sa mga nagawa mo."

Karamihan sa mga kaso ay murder at homicide, may ilan din ang sangkot sa droga at rape. Hindi makapaniwala si Cassandra na ang kanyang ama ay nagkopkop ng mga kriminal. Nagtataka siya kung ang kanyang ama ay mayroon ding kaso, at kung ito ba ang dahilan kung bakit siya pinapatay at nadamay pati ang kanyang mommy.

"Those girls earlier were prostitutes, thieves, and manipulative bitches, the kind of girls that needs to be wiped out from this planet. While you, you're pure and killing sinners doesn't make you one... I will never let you turn into one." "Killing is a sin!" Nagsalubong ang kanyang kilay sa paggiit ko. "There are more unforgivable sins than killing, Phraea! Rape, child molestation, bigamy, child abuse, manslaughter, human trafficking, treason, and other crimes that manipulates one's holy soul. My way of murder is reasonable. I was sent here by God to deplete evilness that is scattering here on earth. In my holy name, I shall bring back the Garden of Eden once more."

At hindi man lang niya ito nakausap at nayakap sa huling pagkakataon, nag-self regret tuloy siya sa oras na iyon. She regretted it so much. Marami siyang pinagsisisihan sa sarili niya. Kinakain siya ng pride sa mga panahong 'yon. She's so hurt and so broken, walang nakakaintindi sa nararamdaman niya ngayon, wala. Nagsisisi siya dahil kung hindi dahil sa pangyayari, hindi sana naungkat ang lahat tungkol sa pagkatao niya. Hindi sana nagkandaleche leche ang lahat, lalo pa at dalawang asosasyon ang nagbabanggaan dahil sa kanilang dalawa. Wala siyang kaalam-alam na hindi iyon ang tunay na nangyayari. Walang alam si Romary na ang likod nito ay ang kasalanang hindi naman niya ginawa. Isang kasalan

"Yvo, napakasakit isipin na 'yung tinitingala ko ay ang taong p'wedeng kamuhian ng lahat. Na ang taong pinagtatanggol ko ay walang pinagkaiba sa kaniyang kapwa kriminal. Kaya para saan pa ang misyon na 'to kung may dungis din namang itinatago ang pamilya namin? Paano ko masisikmurang ipaglaban ang sarili kong ama kung sa bandang huli ay batid ko na siya pa rin ang talo? Na p'wede siyang mawalan ng lahat, ng pamilya at mga ari-arian." "Kaya nga kahit labag sa kalooban mo ay kailangan mong pagkaingatan ang reputasyon ng inyong pamilya. Dahil kahit hindi mo gustuhin sa bandang huli ay damay kayo rito." Napailing siya at napasubsob ang mukha sa dibdib ni Yvo habang wala pa ring tigil sa pagbuhos