Novel & Cerita Crimes Against Honor

Nanginginig si Clark at Riri sa takot. "Put that gun down, hon!" pakiusap ni Clark. "Oh bakit? Natatakot kang mamatay? Sa tingin mo, hindi mo ako unti-unting pinapatay sa mga sandaling ‘to ha, Clark?! Tell me what’s wrong with you!" "Hindi ka kriminal, hon. You have a good heart—that's what made me fall for you all these years." Napangisi si Dari, punong-puno ng hinanakit. "You liar! Magsama kayong dalawa sa impiyerno!"

Pero nagkakamali siya ngayon dahil makukuha na ng kanyang mga biktima ang hustisya para sa kanila. A r/pist, criminal, abus/r, violence has a place to go. They don’t deserve to be happy. Magbabayad sila sa kanilang mga kasalanan. Lalong-lalo na ang pamilya Smith. Pamilya na walang sino man ang sinasanto. Kapag kayaman, pera ang usapan walang kahit na ano ang uurungan ng pamilyang ‘to. At hindi pa ako nakakalimot sa ginawa ni Mr. Smith, ang ama ni Franco at Hillary. Dahil sa kanya ay nawala ang panganay ko.

He crashed it, hindi lang sa labas pati maging sa loob. Hinayaan kong gawin niya iyon. Hinayaan ko siyang makapasok. Hinayaan kong kainin ako ng kahinaan ko. Dahil sa pagkauhaw ko sa hustisya, hindi ko napansing pati pala ako, unti-unti nilang pinapatay. Pinakain nila ang utak ko ng mga kasinungalingan. Nilason nila ang damdamin ko. At pinaniwala sa mga kwentong hinabi nila.

It was indeed a busy day to those people living in a busy world. "Why so frigid, honey?" Pumulupot ang mga braso ni Nicole buhat sa kanyang likuran. Halos ipagduldulan nito ang sariling katawan sa kanya. He could feel her mountainy breasts on his back. 'Freak! I really hate liberated women!' sigaw ng isip niya. Mas type pa rin niya ang mga babaeng inosente at desente katulad ni— Agad niyang ipinilig ang ulo nang maglaro sa balintataw niya ang nakangiting mukha ni Lheia.

"Hmmm... kung hindi ka apektado bakit gano'n ka na lamang kung makapag-react, Ms. Monsanto?" "Alam mo bang pwede kitang kasuhan sa mga maling bintang mo sa akin?" Umarko ang kilay ko sa inis dito. "Really?" "Oo, crimes against honor!" Asik ko pa kay Steve. "Hindi ako takot, kaya kong bilhin ang batas ng aking pera, Ms. Monsanto." Naikuyom ko ang aking kamao. Kaya ba hindi nabigyan ng hustisya ang pagkamatay ng kanyang mga magulang dahil sa sinabi nito ngayon?

"Don't you know who I am? Huh?" I closed my eyes when Franchezca shouted at me again. Nang dumilat ako, nakita kong nakatingin sa akin ang lahat gamit ang mga mapanghusga nilang tingin. That time, I felt like the whole world is against me. Wala akong nakitang kahit isang hindi naniniwala sa akusa ni Franchezca sa akin. Gusto kong matawa. Hindi ko malaman kung saan nila nakukuha ang logic nilang nagnakaw ako. Porque ba nasa akin, ninakaw ko na agad?

Niyakap ako ng aking kaibagan ng magkita kami. "Sol... Ate's pregnant. Isinugod siya ngayon sa ospital dahil dinugo siya. They are blaming me... Kasalanan ko ba? They cheated on me! Sinabi ko iyon kila Dad but in the end? Si ate pa rin..." Humahagulhol na sumbong ko sa kanya. "Ssh, don't cry. Wala kang kasalanan, okay? Hindi mo naman alam na buntis ang ate mo. Calm down, okay? " Pagpapakalma niya sa akin.

" Wala ka ngang kasalanan doon. Iyong mga kriminal ang dapat na sisihin dito, huwag mo ipatong sa'yo 'yong kasalanan ng iba. " " Pero hindi ko maiwasang makonsensya kasi nandoon na ako sa mga oras na nagaganap 'yong krimen pero wala akong nagawa...umalis ako nang wala man lang naitulong na kahit na ano, " ani Janina sabay punas sa pisngi dahil muli na namang pumatak ang luhang hindi maubos-ubos sa kaniya. " Sa tuwing naiiisip ko 'yong pinagdaanang hirap noong tatlong mga bata noong mga oras na iyon, ang bigat lalo sa dibdib. Nakakaawa sila. "

Buong akala ko sa pagbalik ko ay magsisimula na ako ng bagong buhay, buong akala ko lahat kami ay nakalimot na sa nangyari. Pero mali pala ako. Dahil kahit apat na taon na ang nakalipas, kahit marami na ang nagbago, may isa pa rin palang taong hindi nakalimot. And all this time, he was just waiting for me to have his revenge. "Cleonne Marie Deigmen, do you accept Ashton Kleid Ditfreid as your lawful husband?" tanong ng pari habang nakatingin sa akin.

At hindi man lang niya ito nakausap at nayakap sa huling pagkakataon, nag-self regret tuloy siya sa oras na iyon. She regretted it so much. Marami siyang pinagsisisihan sa sarili niya. Kinakain siya ng pride sa mga panahong 'yon. She's so hurt and so broken, walang nakakaintindi sa nararamdaman niya ngayon, wala. Nagsisisi siya dahil kung hindi dahil sa pangyayari, hindi sana naungkat ang lahat tungkol sa pagkatao niya. Hindi sana nagkandaleche leche ang lahat, lalo pa at dalawang asosasyon ang nagbabanggaan dahil sa kanilang dalawa. Wala siyang kaalam-alam na hindi iyon ang tunay na nangyayari. Walang alam si Romary na ang likod nito ay ang kasalanang hindi naman niya ginawa. Isang kasalan