Crying Images Novels & Stories

Ramdam ko rin ang pamumuo ng luha sa gilid ng mga mata ko. "No, ano bang pinagsasabi mo?" I asked, almost at the peak of crying. I'm too sensitive for this. Nagpamewang pa siya at saglit na tumingala sa kisame, pilit na nagpipigil ng emosyon. Sunod-sunod nang tumulo ang luha ko. Nasasaktan ako sa mga sinasabi niya sa akin. Tumingin muli ako sa mga pictures na iyon.

Ilang araw na ba naman siyang umiiyak, tinago niya lang sa make-up ang mugtong mga mata pero ngayong umiyak ulit, malamang na halata na ang mga iyon. "Picture taking na, Hija," ang Mommy Amy niya na humawak sa kanyang braso. Hindi siya kumibo, tumingala siya upang pigilan pa ang alon na mga luha ngunit bumagsak ulit ang mga iyon. "Are you crying, Crystal?" Hinarap siya nito, "Oh Gosh, why my baby is crying?" lambing ng Mommy niya.

AS A cry baby, Astria eyes starts crying. Ayaw niya mang umiyak ngunit hindi niya talaga mapigilan, sobrang sama ng loob niya kay Cian. Pero kahit na umiiyak si Astria ay malamig at masama parin ang tingin niya sa binaya, it's unyielding and full of hostility.

Marahas na bumuntong-hininga ang bata. "Hindi puwedeng wala lang iyon, Papa! I have watched many animations in N*****x and the characters don't cry for no reason. Minsan nasasaktan sila o hindi naman kaya ay may namimiss sila. Uhm…they might be crying also because they are happy! Ano nga kasi ang rason mo, Papa?"

She needs that, para mabuhay sa sobrang kasadlakan na dinanas niya sa kanyang buong pagkatao. Napapakurap ako habang tinitigan ang katatapos ko lang na obra. I gulp hard when I focus my eyes on the side of a woman who's crying and it really shows her lonely feelings. While on the left side show's the positivity and braveness of the woman. No hate just love.

Sooner or later ay ipatatawag na siya ni Felicia, at ayaw niyang bumaba at harapin ang lahat na ganoon ang anyo. Makalipas ang ilang sandali ay muli siyang nag-angat ng ulo at sinuri ng tingin ang sarili sa salamin. At nainis lang siya sa nakita. Her eyes were red from crying, the size of her nose doubled up, and her face as red as a ripe tomato. Lalo lang siyang naiyak nang makita ang anyo. Damn it, she couldn't stop her tears. She just couldn't stop crying.

My throat tightened. I looked away, blinking fast. Pero biglang may tumulo na naman. Damn it. No. Not now. Pero hindi ko na napigilan. The tears just— Burst. I covered my mouth, shoulders shaking—humahagulgol, hindi lang umiiyak. The kind of cry that rips something open inside. Drake froze—like no one had ever cried like this in front of him—then suddenly he moved, fast, kneeling in front of me.

Mabilis kong pinunasan ang luhang pumatak sa aking mga mata I don't want to be here anymore. This is freakingly suffocating the hell out of me. Please, someone get me out of here. My heart still pounding so hard. I hate this kind of feeling! I don't want this. I'm fine now, I started to move on... to live my life without him. Ci, get me out of here. But why the freaking freak am I crying?

Wala sa bukabularo niya ang umiiyak sapagkat ang pag-iyak para sa kanya ay simbolo ng kahinaan. “As I always said, crying is not always about being weak. It is about wiping away all the negative emotions that you feel inside.”, pahayag nito at hindi lang kung ilang beses niyang narinig ang mga katagang ito sa kanya. At gaya ng dati ay pinagtawanan lang niya ito.

Tumango naman ito habang kinukusot ang mata. "Iris is here," binuksan ko ang pintuan at inaya ni Cali si Iris na humiga sa kanya. "Mama why crying?" Nakita kong ngumiti si Cali kay Iris, pinunasan pa ni Iris ang luha ni Cali. "Mama is grieving, baby." Sagot ni Cali.