Novel & Cerita Cryptic Messages

Ito ay sa isang matayog na building sa Central Bern at nakapangalan sa Ponte Security Ageny Ang nakalagay sa encrypted message ay mamayang gabin at midnight meron silang kotseng ipark malapit sa aming villa. Automatic ang kotse walang key only password ang ibibigay. But hindi pwede na hindi ko ito sabihin kay Eliseo baka mapagalitan pa ako saan saan ko dinadala katawan ng pamangkin niya kaya kinausap ko ito sa veranda.

Isang flaxen yellow na papel ang laman ng envelop, pagbukas ni Bonie sa papel ay isang shift ciphers ang bumungad sa mga mata niya. "Seriously? Ano bang trip ni Roman at may pa ganito pa siya?" naiiling na ani ni Bonie sa trip ng superior niya. "GXPF BLLBH: GDBSS."pagbasa ni Romary sa cipher na nasa papel na agad niyang na decode kung anong ibig sabihin. "What's new..."kumentong saad ni Bonie na binitawan niya ang papel na dahan-dahang bumabagsak, at sa paglapat nito sa sahig ay bigla itong umapoy hanggang sa maging abo ang papel.

"Ang Helios Vault ay para sa mga pinakamayayamang tao sa lumang mundo. At para mabuksan ito... kailangan ng isang serye ng mga biometric verification. Iris scan, fingerprint, voice recognition... lahat kay Brayan. Imposible na nating mabuksan ito." Ang pag-asa na biglang sumibol ay tila muling namatay. Ngunit hindi sumuko si Ivan. May kakaiba sa code. Hindi ito simpleng security protocol. Ito ay isang mensahe. Sa loob ng ilang oras, sa gitna ng gabi, habang ang kanyang pamilya ay naghihintay nang may kaba, sinira ni Ivan ang isang layer ng encryption. At doon, isang file ang lumitaw. Isang pre-recorded na holographic message.

Lalo na ang napakaraming unread messages mula kay Philip. Inuna kong basahin ang mensahe ni Jakob dahil may pinagagawa ako sa kanya. Jakob: We need to discuss what I uncovered. Let's connect on our secure video meeting platform. He meant the encrypted online conferencing link we've been utilizing on our private server to guarantee complete confidentiality and safeguard against potential breaches or eavesdropping threats. Habang sinusuri ko ang kanyang mensahe, nagsalubong ang aking mga kilay.

Bulong ko kay Baron. "Nakalimutan ko," simpleng sagot niya. "Krypt, saan ka galing?" Natigil ang tangka kong pagtatanong ulit kay Baron nang marinig iyon mula kay Ma'am. Lumingon ako sa likod at nakita si Krypt na nakatayo habang nagpupunas ng kamay niya. "Sa CR lang po," sagot niya. "Solve this one." Sabi ni Ma'am at minuwestra ang sinulat niya sa board.

Wala siyang kamalay-malay na bawat tawa at bawat lambing ni Kryp ay isang pako sa kanyang sariling kabaong. Every word she mentioned was a coded signal to us. Kaya nang mabanggit niya ang salitang “Apples,” we moved in, one by one. Dahil memorize ko ang bawat sulok ng gusaling ito, I signaled Liander and Unique to lead our men through the service corridors and back exits. Blackout mode na kami. Habang sila ay kumukuha ng posisyon, ang focus ko naman ay nasa main floor—ang sentro ng bitag kung saan nagaganap ang "date."

“Bakit ka biglang nag-aalala?” Umiling siya, hindi kayang sagutin. Kung sasabihin niyang nagseselos siya, mas lalo lang siyang tatanggihan. Kaya’t binitiwan niya na lang ang mga salitang iyon, bitbit ang bigat ng damdaming hindi pa handang ilahad. Nang paalis na siya, muling tumunog ang phone niya—isang encrypted message: “Watch your back. Nathan isn’t working alone.”

Nang buksan niya ang screen, nakita kong mas lalong nag-apoy ang galit sa mga mata ng boss ko. “Boss,” seryosong sabi ni Zora habang binabasa ang laman ng telepono. “Nakapag-send siya ng message bago siya nahuli. Isang encrypted code papunta sa kampo ng... Supremo.” Supremo? Ano ‘to? Katipunan? “Ano ang message?” garalgal at nakakamatay na tanong ni Leonrei. “Partial signal lang po dahil mukhang na-interrupt nung ibinato ni Miss Roselei yung chili oil,” sagot ni Zora.

“Pamilyang Madrigal rin?!” Bumigat ang atmospera sa loob ng study. Pero pagkatapos ng katahimikan, marahan siyang nagsalita. “Kung hindi natin ma-trace directly, assume natin na sila. Mag-backtrack tayo. Kung mali, okay lang. Pero kung tama…” Ngumiti si Zavian. “It’s worth the try.” Mabilis siyang nagpadala ng coded message gamit ang encrypted device. Nang matapos, napansin niyang tulala si Amber—ang daliri nito ay walang malay na nakakapit sa laylayan ng dress.

“Nakakabwisit na ‘tong tao na ‘to!” Lumingon ang tatlo sa screen. Doon, lumitaw ang isang encrypted chat window na may lumulutang na mensahe sa loob ng isang catalogue box: "Baka gusto mong makipagtulungan sa amin? Babayaran kita ng malaki, depende sa gusto mo. Basta ang kailangan mo lang ay i-hack ang system ng Strathmore Group."