Cryptic Messages Novels & Stories

Nakakunot ang noo nito, may dalang ulat na tila hindi maganda. “Botyok, may nakuha kaming kakaibang komunikasyon mula sa labas ng perimeter. Mukhang may isa pang grupo na nagbabalak na umatake,” sabi niya habang iniabot sa akin ang isang papel. Nakasulat doon ang mga encrypted na mensahe na tila nagpaplano ng malawakang paglusob. Napailing ako habang tinitingnan ang mga numero at simbolo. Ito na nga ang iniisip ko. Hindi sila titigil. Hindi nila kami bibigyan ng pagkakataon na huminga.

Nagmamadaling nag-type si Kevin sa kaniyang keyboard, his eyes reflecting the lines of green codes that were running down the secondary monitor in front of him. “Boss, mukhang gumagamit siya ng isang highly encrypted messaging application na awtomatikong nagbubura ng mga messages pagkatapos basahin ng kabilang linya.” “Gawin mo ang lahat ng paraan para ma-bypass ang encryption na iyan, Kevin, dahil sigurado ako na ang taong kausap niya riyan ang may hawak sa kinaroroonan ng asawa ko.”

Tumango ako. “Hindi na nila ako kayang kunin sa force,” sagot ko. “So susubukan nila akong bilhin.” LUCAS’ POV The message came encrypted. Clean. Corporate. Calm. No threats. No insults. Just an invitation. > We believe collaboration is more productive than conflict. I forwarded it to Rhea. Jake muttered, “Classic.” But I knew this kind of tone. It meant leverage. JAKE’S POV Conference call. Encrypted.

For a long moment, I didn’t move. Then my wrist vibrated. The unseen message I hadn’t opened earlier finally registered as urgent. I looked down. One line had appeared beneath the timestamp. No sender. No signature. Just text: “He’s not guessing anymore.” And beneath it— A second line appeared, delayed by exactly three seconds. “He’s remembering what you forgot to hide.” Thank you for reading. Leave a review or a rating — your thoughts fuel the next chapter. And if you want, every coin or gift you send helps me bring it to you faster!”

Hindi sumagot agad ang binata, ang mga mata ay naniningkit. “Nabasa ko ang notification, baka kako importante.” Inabot nito ang cellphone sa kanya. Pagkakuha ni Gab, agad niyang nakita sa screen ang isang notification, “Message deleted. Secure channel closed.” Nakahinga siya ng maluwag. Kailangan ng code bago mabasa ang mensahe. Matapos ang limang minutong hindi nabubuksan ang message, kusa itong mabubura. Mare-retrieve lamang kapag nagsend siya ng request.

Hindi ko inaasahan na gagana, pero nang tumunog ito at bumukas ang pabalat… napamura ako nang mahina. Putangina. Ibang level ‘to. Ang mga pahina, hindi sulat-kamay. Kundi encrypted. May mga code, may mga numerong parang dates and aliases, halatang ginawang pang-blackmail proof. Pero may mga pahinang hindi na-encrypt. At doon ko nabasa ang ilang piraso ng katotohanan.

Then I added one more line If you’re in danger, leave a sign. I’ll find you. I hit send. The message wouldn’t appear in any normal thread. No notifications. No trace unless you knew exactly where to look. Encrypted. Hidden. Safe. Or at least… I hoped it was. I locked the phone and slipped it back into my pocket just as the car started moving. “Who are you texting?” she asked casually. Too casually. I turned my head slightly, meeting her gaze without flinching.

--- Hindi lahat ng natitirang sikreto ay kailangang labanan. --- Minsan... --- Kailangan lang pakinggan. --- --- "Open it." Sabi niya. --- --- Tumingin ako sa sobre. --- At dahan-dahan ko itong binuksan. --- --- Sa loob... --- Isang simpleng papel lamang. --- Walang code. --- Walang system. --- Walang komplikadong formula. --- --- Isang sulat. --- --- "Dear future Ravencrest family," ---

Nasa harap ko ngayon ang laptop, naglo-load ang encrypted file na galing sa email ni Cynthia. Ang mga kamay kong dati sanay sa business negotiations at boardroom wars, ngayon nanginginig habang nagta-type ng decryption code na posibleng magbago sa lahat. > ACCESS GRANTED. Tumunog ang notification, at tumambad sa akin ang isang audio file. “Voice message.mp3” Kinabahan ako. Pindot. "Drake… if you’re hearing this, that means I failed to stop her."

"May naganap na ambush kagabi, napapabalita ngayon. Lahat ng pinatay nila ay may marka sa leeg. Flakes symbol. At may nakasulat pa sa isang pader sa mismong pinangyarihan ng krimen ang dalawang salitang pinaka ayaw nating marinig o mabasa. Polar Clan." Natahimik na naman kaming lahat. Nakakabingi iyon at alam kong pare-parehong nayanig ang sistema namin. "It can only mean one thing," Kens commented. "They're sending a message to their enemy, and it's not impossible that we're one of them," Cylla added. "Isa tayo o baka tayo talaga," prangkang saad ako. Ayokong i-sugar coated pa ang bagay na ito sa kanila. Lahat naman kami ay aware sa posibleng comeback ng PC eh.