Curiosity Tagalog Novels & Stories

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Agad siyang tumango. "May gusto ko pong malaman. Ilan para lang mapawi ang curiosity ko po, at ilan para makakuha ng impormasyong makakatulong para masolusyunan ko ang isang bagay po. Kaya sana po makipagtulungan kayo." Tiningnan niya ako na parang namangha siya sa sinabi ko. Ngunit tumango pa rin siya. "Kilala n'yo po ba si Mommy?" Tumango siya.

curiosity. Napabuntong-hininga siya, bahagyang umiling. What the hell is wrong with me? Kung kagabi ay halos mabaliw siya sa kakaisip at inis dahil hindi makatulog, ngayon naman ay tila may kakaibang bugso ng damdamin na nagpagulo lalo sa isip niya. Excitement ba ‘to? O simpleng curiosity lang? Hindi niya masabi. Pero isang bagay ang sigurado—mula kagabi hanggang ngayon, parang sinisindihan ng presensiya ng babaeng iyon ang buong sistema niya.

Nakaangat na muli ang tingin niya sa'kin na pinanlakihan ako ng mata. "Let me tell you a word you have mentioned in case you forgot." Nanliit ang mga mata ko, "You said the word 'fascinated' and fascinated in Tagalog is nakahuhumaling. So now tell me Summer, how can you let out the word you've spoken awhile ago?" Ngumiwi siya. Kagat ang ibabang labi and I found her cute doing that mannerism. "I-I can't believe I am dealing with the bipolar De La Haye. Hindi ka lang pala nakakatakot, mayabang ka rin."

tanong ko nang mahinahon. Joseph smiled. “Wala naman. I just wanted to see you.” “See me?” “Yeah.” Tumitig siya sa akin. Calm. Charming. Dangerous. “Because every time nakikita kita… mas lalo akong curious.” Napangiti ako ng bahagya. Curious? Hindi mo alam gaano kalalim ang curiosity na hinahanap mo. At kapag nalaman mo… Hindi mo na gugustuhin.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Huminga ako ng malalim at sumandal din sa upuan ko. "Kasi curious ako." saad ko dito. "Kaya ka andito? Kasi curious ka?" "Sa tingin mo, saan ka dadalhin ng pagiging curious ko kung sa kasagutan din ng mga tanong sa isip lo." Ngumisi ito. "Like?" Kumunot ang noo ko sa sunod sunod nitong tanong.

"Anong gagawin doon?" "Mukha siyang seesaw ang kaibahan lang ay nakatayo tayo roon at nasa taas. Para tayong nakalutang," paliwanag niya na agad kong inilingan. "A-YO-KO! Ikaw na lang! Hindi mo ako mapipilit! Manlalambot lang ang tuhod ko roon. Baka masuntok na kita," seryosong wika ko. "Fine! Fine! Hindi na! Sa Tree Drop Adventure na lang," pagsukong wika niya.

My facial expression not giving anything and shifted my eyes down to my feet. "Just, tell me Margaux!" he queried, yumuko pa ito para habulin ang mga titig ko. "Just tell me.." he now utter softly. "Oo nag seselos nga ako! Ano bang gusto mong maramdaman ko?!" Kusa iyong lumabas mula sa mga labi ko habang umaagos ang tubig sa pisngi ko. Pilit ko mang itanggi ay tila huli na ang lahat. "Fûck!" he muttered a curse, bago biglang lumayo sa akin. Ilang beses ko ito nakitang umiling matapos marinig ang aking sinabi.