Out Of Curiosity In Tagalog Novels & Stories

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

At labis akong humihingi ng tawad doon. Alam ko na nakita mo kami ni Quiel sa mango farm, nung ipinahayag ko ang aking nararamdaman sa kanya. Kinuha ko ang pagkakataon na magbalik-loob, kahit na alam ng lahat na ikaw ay nakatakdang magpakasal. Labis akong desperada, at umaasa pa rin na kami ni Quiel ay magtatagpo muli.

hayyys lintik na bakit ba ako nababaliw ang aga aga. "Are you okey? care to share what's running inside to that pretty head of yours?" salubong na kilay na tanong ni Kailey sa akin, kimi akong ngumiti ngunit dahil sa awkwardness na nararamdaman ko ay tila naging ngiwi na lamang iyon..,nakakabaliw talaga ang mainlove nakakainis..

"Marami ng nakakapansin ng aming pagkakapareho at alam kong hindi 'yon normal sa aming mga bampira." Nanlaki ang mga mata ko sa biglaan nitong pagsasalita. Lalong nadagdagan ang pagtataka sa aking isip. Nababasa n'ya ang aking isip? Ibig sabihin ay nakapag-aral s'ya at maaaring isa s'ya sa bilang ng mga Rialacande. "Marami ka ng nalalaman sa mundo namin." Mariing nagsarado ang aking bibig. "Sino ka ba?" gigil kong tanong.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Ang weird diba? Nang magsawa akong magbrowse sa f******k ay nag offline na rin ako. Nagbukas na lang ako ng radio at nag manual search ako ng isang Fm radio station sa Pilipinas. Ewan ko ba nakatira kami dito sa Europe pero ang palaging hanap ko ay mga OPM at hindi ko rin pala alam na hindi ko alam kung bakit marunong o nakakaintindi ako ng tagalog? Kapag naman tinanong ko si Daddy at Kuya Brent sasabihin nila na “Half Filipino tayo tinuruan kang mag tagalog,” pero bakit ganun? Parang wala akong maalala?

"Nice, pero saang lugar ako pinanganak?" I opened my mouth to reply but then I stuttered, "Uhm.." kasi wala akong idea kung saan siya pinanganak. Pero who cares! "Eh paki ko ba kung san ka pinanganak? Malamang dito sa Pilipinas!" Umiling siya na parang disappointed.

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

ganting sabi naman niya sa kaharap habang sapu-sapo ang sugat na tigmak ng dugo. "Por qué no?(Why not?)" tanong pa nito gamit ang wikang Español na naiintindihan naman niya. "Napakarami sa bansa ninyo ang may gustong humawak ng drugs! Even the government officials ay lulong sa pera at droga! Napakadali para sa aming mag-operate sa bansa n'yo dahil halos corrupt ang nasa gobyerno!"