Out Of Curiosity In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

tanong ng binata nang mapagtanto na naroroon na sila sa lugar na balak nilang puntahan. Tumakbo si Allyson patungo sa direksyon na pinagmumulan ng liwanag. "What do you call this again? Ano nga ulit Tagalog ng fireflies?" anito at sinubukan pang habulin ang namataan niyang insekto na malapit sa gawing kaliwa niya. "Alitaptap," bigkas ng binata at napabuntong-hininga pa. "Alam mo ikaw, ang hina mo sa Tagalog. Are you even from this place?"

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

At labis akong humihingi ng tawad doon. Alam ko na nakita mo kami ni Quiel sa mango farm, nung ipinahayag ko ang aking nararamdaman sa kanya. Kinuha ko ang pagkakataon na magbalik-loob, kahit na alam ng lahat na ikaw ay nakatakdang magpakasal. Labis akong desperada, at umaasa pa rin na kami ni Quiel ay magtatagpo muli.

Tunay ngang nakakatuwa ang dalaga. "Hindi naman. I'm just... curious."

hayyys lintik na bakit ba ako nababaliw ang aga aga. "Are you okey? care to share what's running inside to that pretty head of yours?" salubong na kilay na tanong ni Kailey sa akin, kimi akong ngumiti ngunit dahil sa awkwardness na nararamdaman ko ay tila naging ngiwi na lamang iyon..,nakakabaliw talaga ang mainlove nakakainis..

"Marami ng nakakapansin ng aming pagkakapareho at alam kong hindi 'yon normal sa aming mga bampira." Nanlaki ang mga mata ko sa biglaan nitong pagsasalita. Lalong nadagdagan ang pagtataka sa aking isip. Nababasa n'ya ang aking isip? Ibig sabihin ay nakapag-aral s'ya at maaaring isa s'ya sa bilang ng mga Rialacande. "Marami ka ng nalalaman sa mundo namin." Mariing nagsarado ang aking bibig. "Sino ka ba?" gigil kong tanong.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.