Cyber Bullying Speech นิยาย & เรื่องราว

Masyadong maraming tao sa paligid, may isa lang na makarinig sa kaniya ay tiyak na kakalat na sa buong school. “Manahimik ka nga, kung hindi ay lagot ka sa ‘kin.” bulong ko sa kaniya. Sa hitsura namin na mukha akong isang bully na pinagbabantaan ang kaniyang buhay. “Nagagalit ka, totoo naman. Sana hindi mo ginawa.”

Walang nagsasalita naka-masid lang nandoon ang teacher nito nagulat nang makita kami lumapit ito nang tawagin ko. "Pwede ko ba makausap ang kaklse na nam-bully sa kanya?" tawag pansin ko sa teacher medyo nilakasan ko ang boses ko para marinig nam-bully. "Sir?" tugon ng teacher sa akin natakot ito para sa estudyante.

Sa isip niya. “Good morning everyone!” anang isang dean sa school nila. Katabi nito ang president ng student counsel. “Hindi na kami magpapaligoy-ligoy pa. Yesterday, we had a report from someone else.” Tumigil ito sa pagsasalita at inilibot ang paningin sa paligid. “One second year student suffered from bullying from her classmates. We don’t tolerate that here.” Napatingin siya kay Carl. Bigla siyang kinabahan. Sana mali ang hinala niya.

Siguro ay hindi na niya maitago ang inis niya sa akin. "Imagine my shock when that girl –," "Amber." Putol ko sa kanya. Tinapunan niya ako ng isang masamang tingin bago nagpatuloy ulit. "Well, Amber's parents want to file a bullying case against you. Bullying may sound so overused to you but it's really serious." I laugh because I think he's just kidding. Pero biglang nawala ang pagtawa ko nang nakatingin lang sakin ang tatlo kong kapatid, as if I am losing my mind. You've to be kidding me.

Still recovering from the encounter, I walked back to the chair I was seated at earlier. My laptop was left open so I reread our presentation, avoiding my thumping heart. An awkwarddsilence passed us until he decided to break it. "Well, I was bullied when my classmates found out about it last time. I just hid it now…” He started. “But don't misinterpret it, Caleb put those stickers. It wasn't me." He warned. Nabully sya? Was that also one of the reasons why he became like this now? Well, now I feel a bit bad…

Nasa car na kami, ihahatid muna ako ni mama sa school bago sya dumeretso. "Mama..." hindi ko matulog. I don't have the courage to say it, I'm shy. "Yes baby ko?" she responded. "I'll think abou it pa po, pero okay lang po kung ano basta kasama sila tita and dada" I just said. "Ang sweet nga naman ng baby ko! Kaso ang laki mo na agad" she said while pouting. "Ingat ka sa school, ah? If someone's bullying you tell me immediately. Ayaw kong inaapis ka, I don't want you to experience that" I smiled at her.

Naging malamig ang tingin ni Luke Huxley matapos basahin ang tweet, na nagmumula sa hangin ng lamig at tahimik na galit na nagpaisip sa isa kung ang paglapit sa kanya ay magreresulta sa kanyang titig na nanlamig sa kanila. "Ang galing talaga, Rodel; mayroon kang magandang anak!" Ngumuso si Luke Huxley bilang tugon. Inilabas niya ang kanyang smartphone, idinial ang numero ni Warry, at itinuro, "I-publish ang lahat ng ginawa ni Rodel sa Internet! Sigurado akong magiging kapana-panabik ang cyberbullying!" Inisip ni Luke Huxley ang kanyang sarili.

utal-utal na tanong ng kaklase ni Shanella habang pinagpapawisan na ito. Pagtulak ang isinagot ni Shanella sa kaklase. Itinulak niya ang kaklase pabalik sa loob ng cubicle hanggang sa masandal na ito sa pader. "Stop bullying... Kapag nalaman kong may isa sa mga kaklase mo o iba pang tao kang pinagtripan sa eskwelahang ito, babalikan kita at ipapalapa kita sa isang pangit na lobo," sadyang nilakipan ni Shanella ang boses ng tila nakakatakot.

binigyan ko ng diin ang huling salita at tumitig ng madiin kay Hacel. Lumapit ako sa kaibigan ni Hacel na kumukuha ng video sa kanila. "Give me your phone, Ms. Andres" malamig na utos ko. Nanginginig namang inabot ng babae ang cellphone saakin yumuko pa ito na parang takot na takot sa awra ko. "Bullying instructors ay may kalakip na mabigat na parusa. You are old enough to act like some spoiled brat highshool kids." Panenermon ko at binura ang video nila kanina habang sinasagot ko si Hacel.

“No, baby. You’re not. You are the best thing that ever happened to me.” “Maya,” malamig na tawag ni Victoria. “You can romanticize your sins all you want. But you can’t change the fact that what you did was—” “Legal. Moral. And none of your business,” putol ko. “Luigi is not my uncle. The entire world knows that now. What you’re doing is slander—and you’re teaching a child to do the same.” Nagpalitan kami ng titig. Bumaling ako sa principal. “We will accept the consequence of Cassian’s actions. But I hope you’ll also take action to educate students and parents about bullying and respectful language. This is a school, not a gossip pit.”