Cyber Bullying Speech นิยาย & เรื่องราว

Tumayo siya, bahagyang inilagay ang kamay sa balikat ng kanyang kliyente upang ipakita ang suporta. "Pearl," tugon ni Jasmine sa mahinahong boses, "unang-una, ang cyberbullying ay isa na sa mga pangunahing kaso laban sa iyo, at maaaring iugnay ito sa malicious intent dahil sa pagkalat ng maseselang larawan. Ang mga ito ay may mabigat na parusa, lalo na kung mapatunayan na sinadyang sirain ang reputasyon ni Councilor Ibarra. Pero tandaan mo, nasa korte tayo upang ilahad ang katotohanan. Hindi mo kasalanan kung nasaktan ka, at may karapatan kang ipagtanggol ang sarili mo."

Marami ang nagpahayag ng awa sa kanya, pero mas marami rin ang nagduda sa katotohanan ng kanyang mga sinasabi. Hindi ko na hinayaang lumala pa iyon. Agad kong ipinag-utos sa legal team at cyber security division ng Thorne Global na i-report ang lahat ng post bilang cyberbullying, harassment, at paggamit ng maling impormasyon. Hindi lang basta report ang ginawa namin. Sinamahan iyon ng legal notices sa iba't ibang platform. Makalipas ang ilang oras, isa-isang nawala ang mga video.

Nag si hiyawan ang mga school mates namin nasa canteen ngayon. Nakita ko kong paano nanlisik ang mga mata nila sa ‘kin. Ningisihan ko sila. “Iyan ang bagay sa inyo mga masasama ang ugali! Mga bully!” “Ah talaga? Mabait ka?” sarkistong tanong ng pandak. “Hindi, kaya nga sinampal ko sa ‘yo ang spaghetti diba? Pasalamat ka ‘yan lang ang nasampal ko sa ‘yo hindi cellphone…” binulong ko sa ‘kanila at huli at ngumiti.

tanong ni Darien, kalmado ang tono. Ngumiti si Joselito. “Bullying happens everywhere. Sa school, campus bullying. Pag nagtatrabaho na, workplace bullying naman. Kanina habang naglalakad ako rito, rinig ko yung mga estudyanteng nag-uusap tungkol sa lecture mo. Mukhang marami ang nakaintindi.” Nanatiling mahinahon ang mukha ni Darien. “Hindi ko inaasahang mababago ng isang lecture ang buhay nila. Kahit isang direksyon lang kapag nalilito sila, sapat na.”

"Sinabi ko na sa'yo kahapon kung ano hinanaing ko diba? Huwag ka na magpanggap na parang concern ka! Tapos ano, kapag kasama mo girlfriend mo o kaya kapag nasa harap na ng maraming tao, hindi na naman tayo magkakilala? Hindi mo na naman kapatid? Target na naman ako? Bully na naman kita ha!?" "Hindi kami ang nangbu-bully sa'yo!" Napakamot ako sa ulo dahil sa inis. "Pero nanonood kayo? Maganda ba? Masaya ba? Nag-e-enjoy ba kayo? Next time magdala kayo ng popcorn para mas masaya." Doing nothing after seeing something that you is completely evil, is just as bad as doing it yourself. "We're trying, Fhey. We're trying to stop them, pero masiyadon madami ang bully sa school."

Seryosong salita ni Dean habang inisa-isa ang mga estudyante. Habang nakikinig ay alam na agad ng grupo kung ano ang tinutukoy ng Dean. "I can't allow bullying in this school. Never! You don't know the outcome of bullying. Be kind. Kindness is free, kids. So, be kind. And for Karina, I apologized for my negligence. And Carson and the gang, apologize to Mrs. Mendez." Maatoridad na salita ni Dean. Napanganga ang mga ito at sabay-sabay na tumingin kay Karina. Nahiya si Karina kaya hindi niya matingnan ang mga ito.

My sister was trying to defend her but she only got beaten after. Some of my schoolmates are bullying me and I only teach them their deserved lessons. Wala na akong ginagawang kahit na ano maliban doon. Kaya kong kontrolin ang sarili ko hangga't maaari dahil ayokong makagawa ng isang bagay na pagsisisihan ko sa huli. "Just don't kill other people anymore. Labas sila sa kung anong problema mo," I said sternly.

Eksakto namang nagsimulang mag-vibrate ang cellphone sa loob ng kanyang bag. Ibinaba niya ang hawak na beads at sinagot ang tawag. Si Joyce iyon. “Joyce.” “Vanessa, may malaking problema.” Hindi pangkaraniwang seryoso ang boses nito. Bahagyang kumunot ang noo ni Vanessa. “Ano iyon?” “May nagaganap na cyberbullying laban sa'yo.”

“I hate bullying. Iyon ang bagay na hindi ko kayang palagpasin. Bullies doesn’t deserve any forgiveness.” Kumurap-kurap siya. Tumigil ito sa paglalakad. Walang katao-tao ang hallway kaya halata niya sa timbre ng boses ni Dwight na iba ang dating ng sinasabi nito. Tumingala ang lalaki at pumamewang. Humugot ng malalim na hininga bago muling nagbaba ng tingin sa kanya. “My sister died because of bullying.”

Pero napansin niyang namumula ang mata nito. “You okay?” tanong niya. “O-Okay lang po, Sir. Pasensya na po sa abala.” “Huwag mong ulitin sabihin ‘yan,” sagot niya. “I won’t tolerate bullying here. Kung may problema, sabihin mo sa akin directly.” Napayuko si Audrey. “Salamat po, Sir.” Naglakad na si Midnight pabalik sa mesa pero huminto siya. “Audrey, next time… ingatan mo ang sarili mo. If you need help, ask. Kahit sa akin.”