Cyber Bullying Speech Romane & Geschichten

Nanigas sila sa takot at nerbyus. "Girls, just a little reminder... It's not righteous to bully someone or to abuse an innocent, because the karma itself will be getting back on you triple or more than you expect." -Marco

"Lucky, lolo't lola natin sila. Kahit pagalitan ka ng lola mo, wala namang mangyayari. Kahit hindi mo kailangang suportahan 'yung dalawang matanda, kahit konting respeto naman sana. Ang tagal na ninyong hindi umuuwi at hindi nagbibigay ng pera. Basta malinis ang konsensya mo, wala na kaming sasabihin." "Tinanggal na namin 'yung post namin, dapat tanggalin mo na rin 'yung sa'yo. Alam mo bang naapektuhan kami ng ginawa mo? Cyberbullying 'yan! Pwede ka naming idemanda, pero dahil magkakapamilya tayo, gusto naming ayusin 'to ng maayos." Si Zebro ang nagsasalita, 'yung pinaka-successful sa kanila. Ang yabang ng tono niya, parang nagle-lecture kay Lucky.

Palaki ng palaki ang bilang ng mga tao na nagsu-suffer sa ganitong klase ng sakit, especially sa mga teenager, mga bata at may mga kapansanan na nagiging tampulan ng bully. Naransan ko kung gaano kasalimuot ang mamuhay bilang isang biktima ng bullying. Mahirap. Hindi biro ang anxiety at depression na nararasan ko noon, lalo na kapag dumarating ang panic attacks sa hindi mo inaasahan na oras. Kaya naisipan ko bumuo ng robot na pwedeng makausap at makapitan sa oras na dumarating ang pinakamadilim na sandali sa buhay ng isang tao.

- tumaas ang kilay ko sa sinabi ni Tito Richard. "You know how I hate bullying, and you know na kilala ko ang binugbog nila. I won't just seat at the corner at tignan lang sila. How about the safety ng ibang student, should we risk? No, we can't allow this and I will handle this if you can't, Sir."-sabi ko. "Kseniya..."- para bang naiipit ito sa gitna namin ng Mr.Llanes na to.

sabi ko sakanya. "Kailan pa naging mali ang magpakamatay, kailan pa naging mali ang pagpatay ko sa sarili just to leave this world. I don't deserve to be here." humihikbing na sabi niya habang nakatingin sa kalangitan. Natahimik naman ako at napatingin sakanya. Di ko akalaing may gantong side ang isang leader ng bully sa campus namin. "Wag mo ngang sabihin yan, nandito ka kasi may purpose ka." sagot ko sakanya.

Kahit pa hirap na hirap ito sa sitwasyon nila ngayon, nakuha pa nitong ngumiti nang pilit sa kanya. "I'm always by your side, V-Vie, and as I promised Daddy, I will protect my family." Lumundo ang kinauupuan niya nang tumabi sa kanya ang lalaki. "Sanay na'ko sa mga batikos sa pamilya natin noon pa kahit nang nabubuhay pa ang totoong Renvie. That's how fame can bring you down. Lahat gagawin nila, may maibalita lang sila. I'm also a victim of cyber bullying as the son of Hubert Montefalcon. Isa akong nerd sa mata nila, isang aloof na tao at kung ano-ano pang mga salita ang binabato sa'kin dahil sa kasikatan ni Daddy, and that Maya—" saglit na huminto ang lalaki, " Kakausapin ko siya para matig

Ngayon nga lang kasi nangyari sa paaralang ‘to na napaluhod ng isang nerd ang mga high class bully. “Tumayo na kayo! Kahit sa simpleng sorry at pag-amin lang sa ginawa n’yo, okay na sana sa akin, basta lang sincere at hindi palabas ang sinasabi n’yo,” ayon nagawa ko ring magsalita, pero mas lumakas naman ang bulungan sa paligid nang marinig ng mga tao ang sinabi ko. Kaya imbes na tumayo ang tatlo, lalo pang yumuko at halos humalik na naman sa sahig, matakpan lang ang mukha nila. Alam kong hiyang-hiya sila sa pinagagawa ni Justin sa kanila.

mahina niyang sagot. “Thank you for telling me that,” pagpapatuloy ng doktor. “Minsan, kapag ayaw na nating pumasok, may mabigat na dahilan. Ano ang nangyayari sa school?” “They laugh at me,” hikbi niya. “They say I’m weird.” “Masakit marinig ’yon,” empatikong sabi ng doktor. “Normal lang na masaktan. Pero tandaan mo, ang bullying ay problema ng gumagawa, hindi ng binu-bully.”

ani Kobe sa harapan ng mikropono, wala nang halong kalokohan at biro sa hitsura. "To inform that bullying is an act that we should not tolerate in our school, in Castel, and even anywhere we go. It is a form of discrimination, mistreatment, and abuse." Natahimik ang buong gymnasium. Sa pag-aakalang kasiyahan ang mapapala sa pagdalo ng awarding, nagpang-abot ang kalituhan, gulat, at pagsisisi sa kanilang mga mukha. Hindi ganoon kahaba ang ginugol na oras ni Lascano nang nilahad na niya ang mikropono kay Azalea.

"Ito ang unang beses na nakakita ako ng ganitong sitwasyon sa buhay ko. Pinipilit nila ang ibang tao. Ang mga bato ay lumalaki sa loob ng katawan ng tao. Nasa tao na kung gusto niyang ibigay ito o hindi. Bakit ba nila kailangan pilitin ang isang taong nang ganito?" Isa pang tao ang agad na nagsalita pagkatapos nun, "Sa ngayon, talagang bayolente na ang cyberbullying. Ang katotohanan ay maaaring baliin. Sila ay mga bulag lang na sumusunod sa uso at emosyonal na binablackmail ang ibang tao..." "Napakabait na bata niya. Siya ay anim na taong gulang palang, at alam niya na agad kung paano protektahan ang nanay niya. Gusto ko rin magkaroon ng pangalawang anak."