Novel & Cerita Cyber Bullying Speech

Pinanatili ng mga pulis ang makatwiran na pagdudua. Tumango si Naya, “Sigurado po ako.” Sinigurado niya, kasunod nun ay isang malungkot at inosenteng ekspresyon. “Ito ay dahil sa ako ay biktima ng cyber-bullying ng mga panahon na iyon at kakaiba ang tingin sa akin ng mga tao saan man ako magpunta, kaya hindi ako naglakas loob na lumabas.”

Hindi naman niya nakitaan ito ng reaksyon sa inasal ng kanyang kaklase bagkus ay lumapit sa kanilang pwesto. "Bullying someone to cause stress and risk to their well being are the problems I am seeing here. Give me your school Ids," Mahinahong sabi nito sa tatlong dalagang nasa harapan nila at walang reaksyong inilahad nito ang sariling palad upang kunin ang mga ids nito.

Biglang nagbago ang opinyon ng mga tao online—mula sa pagiging campus devil, naging anti-bullying hero si Marlon. Nakahinga siya nang maluwag at sinabi sa kabilang linya, “Magpa-lawyer ka na ngayon. Isampa lahat ng demanda laban sa unang nag-post at sa mga marketing accounts na sumabay. Kahit gaano kalaki ang kaso, wag hayaang makalusot ito.” “Isa pa, alam ko may plano ang TV station na gumawa ng public service announcement tungkol sa school bullying. Kontakin mo agad ang in-charge. Kahit ano pa mangyari, siguraduhin mong si Marlon ang i-push nila.”

Tiningnan niya ang mga online live-streaming materials sa ibabaw ng mesa na mas makapal pa sa diksyunaryo, bago sumagot kay Kyle. "Kailangan ko po munang umuwi at talakayin ito sa pamilya ko." "Sige, walang problema. Kung sabagay, ang trabahong ito ay nangangailangan na humarap ka sa publiko. Napakaraming bashing sa internet ngayon, kapag may nasabi kang mali, pwedeng-pwede kang ma-cyberbully. May mga kalamangan at kahinaan ang trabahong ito, kaya pag-isipan mo itong mabuti."

Ikinuyom ko ang kamao at masama silang tiningnan. “Hindi ko alam na uso pa pala ang bullying sa college? So childish,” I said. “Mas okay naman ang childish kaysa sa prostitute katulad mo.” Natawa ako. “Sige na nga, prostitute na ako. Sabi n’yo e. Baka magsumbong pa kayo sa mama n’yo kapag hindi ako sumang-ayon. Umuwi na kayo, baka basa na ang mga diapers n’yo.”

“Ha? Bakit naman?” Napasandal ako sa aking upuan bago pinaglaruan ang ballpen sa kamay ko. “Sa tingin ko kasi ay magbabago sila kapag may taong nakabantay sa ginagawa nila. Isa ang grupo nila mahihilig mam-bully sa paaralan natin. Gusto ko sanang mabawasan naman kahit paano ang kaso nito. Dahil baka matakot ang ibang mag aaral na nagbabalak pumasok dito kung makikita nilang isa ang El Dorado University sa madaming kaso ng bullying. Masisira kaagad ang pangalan ng paaralan natin kung ganoon ang mangyayari. Don't worry, hindi lang ikaw ay may gagawin na ganito. Dahil lahat ng officer ay aataasan ko na magpapatino ng estudyante na hindi sigurado kung may patutunguhan ang buhay. Sana ay maasahan

“I’ll freaking send those who tries to harm you to hell. Mark my words.” Napatawa na lamang ako sa mga salita niya na binitiwan niya na akala ko ay biro lamang. Nagulat na lamang ako kinabukasan, pagpasok ko sa university, may balitang kumakalat na nakick-out daw si Mike Pilaez at ang dalawa nitong kaibigan dahil sa bullying.

"Good afternoon, to everyone. I'd like to thank you all for coming here today, your presence means a lot to me, especially that I have something big to share." Natahimik ang lahat nang nagsalita na ako. I looked at the people watching me. Everyone's curious when I announced I will be publishing a book about violence. Some might be expecting it will be about my past issues which is the cyberbullying and the sexual harassment from my previous CEO. I can imagine how shock everyone would be once I reveal the truth about myself. At matagal ko nang naihanda ang sarili ko sa kahit anumang panghuhusga na maari kong matanggap.

litanya pa ni Mama Zey kaya napapahigpit na lang bigala ang hawak ko sa kamay ni Franlester dahil nakakahiya kina mama zey na need pa nila mag sinungaling para lang maprotektahan ako. Nagulat pa ako ng pag akyat namin sa stage ay biglang umakyat sina mom and dad, na di man lang ako aware na nandito pala sila. Nag speech lang sina mommy at daddy, maging kami ni Franlester, sa huli ay nagsalita ulit si Mama Zey at ang school director para paalalahanan ang lahat na iwasan ang bullying lalo na at mga college na kami na dapat ay nakafocus lang ang lahat sa pag aaral.

I let them roar, and I kill them with silence. Pero nagulat ako kahapon, noong bigla akong pinagtanggol ni Aiah. Naalala ko pa ang sinabi niya: “Are you some kind of a child who lacks love? Parental guidance? Coz you know what? Children who bully are just jealous kids!” At habang sinasabi niya ‘yon, nakapamewang pa siya, sabay turo sa mga bully, taas-baba ang kilay na parang nagtuturo ng Zumba.