Dad's In Heaven Quotes นิยาย & เรื่องราว

pakiusap ko sa kanila habang patuloy akong umiiyak. Sinapo ni Daddy ng magkabilang palad niya ang aking mukha at marahang hinalikan sa aking noo. "You can live without us, Sweetheart. Remember, you are a tough girl. Me and your mom will always watching you from heaven." Umiling-iling ako. Lalo lamang akong napaiyak nang unti-unti na silang lumalayo sa akin na para bang hinihila sila ng dahan-dahan ng isang hindi nakikitang tali.

May long quiz pa naman kami ngayon, sayang naman ang review ko kung aabsent lang ako. “Ayan, maglasing pa kasi. Dinamay mo pa si Dad kagabi sa pag-inom. Ayon tuloy, masama ang pakiramdam—inaatake ng high blood,” sermon niya habang nakapameywang, parang nanay na nangungunsensya. “How is he?” tanong ko habang kinukuha ang towel.

I can't imagine na lalambot din ang puso ni Daddy. "Thank you so much, Dad!" sambit ko. "R-Really, sir? T-Thank you. Thank you so much," sabi naman ni Clinton. "You both are welcome. Well, Canada, I hope you both find happiness. I don't want to repeat the history itself. Much time has already been wasted, and I don't want to waste more," sagot ni Daddy habang tinatapik-tapik ang likod ko. Hindi ako makapaniwalang nangyayari sa 'kin 'to!

"Thank you po ng marami sa love and care niyo sa akin kahit po hindi kayo ang daddy ko. Alam niyo po, sa inyo ko lang po naramdaman 'yong love ng isang daddy." "Oh, really?" "Opo. Ang sabi kasi ni Mommy, nasa heaven na raw po ang daddy ko. Nakakalungkot nga po kasi hindi ko man lang narinig sa kanya na tinawag niya akong anak. Hindi ko man lang siya nayakap kahit saglit," ang kuwento ni Myla na nagdala ng lungkot sa kanyang mga mata, gayon din kay Mavi.

Nakangiti ito sa kanya at kahit paano, gumaan ang pakiramdam niya. “Your memories will live on,” basa niya sa quote na nakasulat sa epitaph ng ama. “Yes. You might be gone but I won't forget you, Papa Damon. Gusto mo ba talaga akong umalis sa HQ? Gusto mo akong mamuhay na simple? Ganoon ang gagawin ko, Papa. I know, hindi mo ako ipapahamak. Mahal na mahal kita, Papa. Maraming salamat sa lahat.”

Hinalikan ko ang noo niya. “Stop crying nga Mom. Kapag nandito tayo lagi kang umiiyak.” “I’m just happy anak na may iniwan ang daddy mong alaala sa aming lahat.” “Tara Mom. Let’s pray for Dad in heaven.” “Sige anak. Susunod ako.”

Mahabang sabi ni Dad. Minsan naman pala ayos si Dad. Patas kong mag-isip tsk! Ngayon ko lang atah naramdaman na kakampi ko siya, himala. Tsk! Gusto ko siyang patayin pero para sa mga anak ko bibigyan ko siya ng pagkakataon para mabuhay. "Wala kang kwentang Ama! Parang sinabi mo na rin na patayin ako! Hahaha!" Nanag-iinsultong sambit niya.

“Don’t tell me… he is my father?” “Of course no! Your father is already in heaven—” “Or on the TV.” “Fynn!” saway ko naman. “Your dad is already in heaven. Sabay pa nating dinadalaw ang puntod niya, 'di ba? You must not talk like that. You will upset your father in heaven.” “Tch…”

I mumbled as we entered the room. Napapikit ako saglit at muling dumilat dahil sa bumungad na ilaw. Mas lalong umikot ang paningin ko sa dulot ng liwanag. "I'll bring you to heaven..." sambit ng pamilyar na tinig. "Heaven? We'll commit suicide?" I chuckled thinking that I'm in a naughty mood. "Not literally. Dadalhin kita sa kalangitan," natatawa niyang sinabi. "What kalangitan are you talking about?" nguso kong sinabi at muling natawa.

"Maraming taon man ang lumipas noon ay sinisiguro ko sa iyo na walang araw na hindi kita inisip." Ang akala ni Heaven ay magagawa niyang sumbatan ang kaniyang ama. Hindi niya inakala na mawawala lahat ng sasabihin niya sa isang iglap at isang yakap ang ibinigay niya sa kaniyang ama nang sandaling iyon. "Iyakin ka pa rin pala kahit malaki ka na," panunukso ni Harvy sa anak nang narinig niyang umiyak si Heaven.