Dalagang Pilipina Novels & Stories

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

Wala sa sarili'ng napasagot si chardon na nag-palala lang ng nararamdaman ni marigold. "Tama na!" Pinahid ng dalaga ang mga luha. "Uuwi na 'ko ng Pilipinas, bahala ka kung gusto mong makipag-ugnayan sa babaeng 'yon, hindi kita pipigilan." Tumalikod na ang dalaga patungo sa pinto.

"Book a flight ticket in the Philippines." Samantala labis naman ang kasiyahan ni Kevyn nang marinig kay Alejandro na uuwi ito sa Pilipinas. Si Alejandro ay dating nakapangasawa ng Pilipina kung kaya't marunong din itong magtagalog. Mas pinili nitong iwan ang trono sa palasyo para lang sa babaeng minamahal nito.

Ito ay napapalamutian ng brilyante at esmeralda. Si Francisco ay pinapurihan sa isa sa pinakasikat na dyaryo. Ang katangi-tanging Pilipinong-Kastila!Ang dakilang pilantropo! Ang henyo! at mayamang negosyante! Ang hindi maaaring tularan! Ang namumukod tanging binata! at marami pang iba.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Sa kabilang parti sa unahan ay may narinig silang umaangil na parang asong gutom na gutom. “Sa tingin ko nasa Pilipinas tayo mga kasama,” ani ni Naro. “Pilipinas? Malayong bansa ‘yon ‘di ba?” “Oo. At sa Pilipinas lang makikita ang mga nilalang na tinatawag nilang aswang,” “What are those?” “Mga kumakain ng tao, Adalyn.” “Ooh gossh. Nakaligtas nga tayo sa witch, pero parang hindi tayo makakaligtas sa mga aswang.”

"Masaya naman kahit papaano, kahit dalawa lang kami ng lolo ko ang magkasamang nagpapasko." "Bakit na saan ba ang Mommy mo at ibang ka mag-anak mo? Hindi mo ba sila kasama?" "Nasa Canada sila at doon na sila magpapasko. Umuwi lang ako rito ng Laguna para may kasama namang si Lolo pagsumapit ang pasko at bagong taon." "Mabuti namn at may kasama iyang lolo mo. Well, parihas lang din naman tayo nandoon din kasi sa Canada ang ate ko."

“Market strategy lang yan. Ang dahilan kung bakit bulag na masahista lang ang gusto ko ay ang mga VIP na bumibisita sa itaas na palapag ay napakayaman.” "Ang kanilang mga pagkakakilanlan ay dapat na itago sa lahat ng oras. Magaan lang ang pakiramdam nila kung bulag ang mga masahista dito. Naiintindihan mo na ba?" Tumango ako. "Kung gayon, ako..." Napakamot ako sa ulo habang inihahanda ang aking sarili na matanggal sa trabaho.

pangako pa niya sa sarili. "PARTY! Whooh, come on!" malakas na sigaw ni Elvira habang nakikipagsayaw siya sa kung sino-sinong Poncio Pilato sa isang sikat na bar sa pusod ng Gapan City –isa sa mga siyudad sa Nueva Ecija na katabi ng kanilang bayan, ang San Ignacio. Hindi niya pinansin kung siya man ang pinakamatanda sa loob ng bar na iyon. Eh, ano kung nakasuot siya ng long sleeves at mahabang palda? Eh, ano rin kung luma ang mga dance steps na alam niya? Basta makikipagsayaw siya. Magsasaya siya. Kailangan niyang mag-celebrate dahil sa wakas ay nabura na ang watawat ng Japan sa underwear niya. Huminto na rin ang abnormal na buwanang dalaw niya. Ano ang malay niya? Baka ngayong gabi ay makil

tanong ni Dang Pipay. “Matagal na po akong pabalik-balik sa Pilipinas. Bukod sa hindi lang sa Pilipinas ang organisasyon na iyan. It’s located in our country at target ang Asian countries. Trust me, hindi ko naman kayo ipapahamak,” tgon ni Dave at hinawakan ang kamay ni Maya. “Eh bakit si Papa ang nabiktima? Anong ginawa niya?”