Novel & Cerita Dalawa Lang

“Pahiram lang ang damot mo!” “Naman, eh akin ‘yan!” Naagaw ang atensyon ni Danica sa dalawang bata na nag-aagawan ng bola sa kaniyang harapan. Parihong madungis ang mga ito at walang sapin ang mga paa. Mukhang mga “BADYAW”, na ang ibig sabihin sa Leyte ay palaboy. Nakaramdam siya ng awa. Sa mumurahing edad ng mga ito, lansangan ang nagsisilbi nilang tahanan.

Lahat nakiki celebrate, nakikisaya sa tagumapay kung nakamit pati ang makukulay at maharot na disco lights. Pagtugtog ng Daleng Dale ng MMJ maraming mga pinsan ko, kaibigan at kaklse ang humila sakin sa gitna as a dance floor para makijoin sumayaw. At dahil love ko din naman ang pagsayaw humataw narin ako. Pero kong ano ang galing ko sa pagsayaw yon din sama kong kumanta. Gusto ko sanang ang kumanta kaya lang ang kanta naman ang umaayaw sakin.

patuloy na pag iyak niya "W-wala kang k-kasalanan Jew, g-ginusto k-kung iligtas ka. H-huwag mong s-sisihin ang s-sarili mo, h-hindi ko kayang m-makitang mapahamak ka." hirap na wika nito na lalong nakapagpaiyak sa dalaga "Huwag kana magsalita, please? H-hold on, malapit na tayo. H-huwag kang pipikit Dave. Lumaban ka! Hindi ka pwedeng mamatay."

saad niya habang nililisan ang lugar na iyon. "Ang dami mo namang reklamo dalian mo na at baka maging bato pa ang dolyar," pagkasabi niya ay nanlaki naman ang mga mata ng dalaga at umuwang ang mawalak na ngiti mula sa kaniyang labi. "Dolyar? ibig mong sabihin imported? (imported ang tawag nila sa mga foreigners.)"

Humahalo sa amoy ng alat ng dagat ang singaw ng langis mula sa mga trak na nakaparada, kargado ng kanilang shipment. “Ikaw pala ang tinaguriang ‘El Diablo’ ng Pilipinas,” banat ni Raul habang naglalakad paikot kay Sebastian, tila pusa na nilalaro ang huling hininga ng daga. “Pero dito sa Mexico… walang diyablo. Ako lang.”

Ikalawa kahit english ang vow ay nakabisado naman niya. Pero sa mga katotohanang nakita at nalaman niya ng sandaling ito.Pakiramdam ni Darlene ay hindi bagay sa kanya ang vow na iyon. "Mr. Dela Serna.............. pwede bang tagalog. hindi ako marunong mag english. At nakakatakot ang basta na lamang susunod sa iniuutos hindi ba?" nakangit ang bibig ni Darlene habang kausap si Kenneth pero nanlilisik ang mga mata.

Hindi makapaniwalang wika ni Chlorothea. “I told you, I am going to tame you. Pero ano ‘to? Hindi pa naman kita napapaibig; kinakaliwa mo na ako.” Pagpapatuloy ng binata, lalo namang hindi makapagsalita ang dalaga. “I also know that you are independent and stubborn pero hindi ako makapaniwalang---” “Anong nangangaliwa? Anong klaseng usapan ito, General?” sa wakas ay wika ng dalaga.

kakamot-kamot sa ulong wika nito. “Wala ka bang pasok ngayon? Akala ko bukas ka pa?” nagtatakang tanong ko dito. “Wala. Kaya nga nakauwi ako ng maaga,” nakangiting sabi nito na ang mga mata ay nakatingin sa malayo. Sinundan ko ang tinitingnan nito at nakita ko si Daisy na papalapit sa amin. Sinalubong ito ng yakap ng aking kapatid.

Tila nagulat pa ito pagkakita kay Dhalia, ngumiti lamang ng tipid ang dalaga. "Oh K-Kuya umuwi ka pala..."si Carl. "Ah oo, idinestino na ako ulit dito sa Manila,"sagot nito. Nanatili namang kumakain ng tahimik si Dhalia, hinayaan niya lamang ang magkapatid na mag-usap. Tuluyang nakisalo si Rodel sa hapag-kainan. Napaangat ang mukha ng dalaga nang binanggit ni Rodel ang pangalan niya.

"Ate?" Ganyang pagbati ang narinig nina Bellerien at Damien pagkapasok nila sa bahay at nasa pangunahing sala na. Isang magandang dalaga, na anak ng kanyang tiyahin, at naroon din ang kanyang tiyahin na nakaupo at nag-eenjoy sa tsaa na inihain ng kanilang katulong. Lumapit kay Bellerien ang dalagang nagngangalang Leora na may mukhang mukhang palakaibigan at mainit na parang miss na miss ni Leora si Bellerien.