Daniel Padilla Father And Mother นิยาย & เรื่องราว

natatawa niyang sabi bago hinalikan sa pisngi ang dalaga. "Masaya ako dahil may remembrance si mama tuwing wala si papa sa bahay. Palagi siyang wala all the time sa bahay namin kaya nalulungkot ang mama ko. Kaya doon ako nalulungkot dahil bakit papa ko pa ang kamukha ko, hindi na lang ang mama ko. Alam kong nasasaktan ang mama ko tuwing tumitingin siya sa akin dahil nakikita niya ang papa ko sa akin," malungkot na sabi ni Javier habang nakatingin sa harapan. Ang mga kamay ay nasa bewang pa din ng dalaga. Nakasandal sa dibdib niya ang dalaga habang nakikinig sa kanya.

Palagi rin kasi akong itinataboy ni Lola sa kanya. Ano pa raw ba ang hahanapin ko kay Craig? Higit pa daw ito kay Daniel Padilla na nagsasabi sa TV na taglay na nito ang lahat? At napaka loyal pa. Walang napabalitang may nililigawang ibang babae sa dami ng magagandang dalaga na di hamak na mas mahinhin kaysa sa akin. Wala silang kamalay-malay na paalis na ako. At kung may itatawag ako sa araw na ito, hindi ito selebrasyon ng pagkakasundo namin kundi despedida.

“May anak na siya, at ibang-iba na siya. Joradan kissed her and I thought that he is the father of her child, but that child told me na hindi niya Dad si Jordan.” Nakangiwi si Daniel sa magulong kwento ni Liam. “Hindi ko maintindihan bro.” “I know, I know, kahit ako hindi ko din maintindihan. Basta ang nakikita ko, nasira ang buhay ni Lara dahil sa katangahan ko.” Tinapik ni Daniel ang balikat niya. “Paano yan, doon ka magwo-work, magkikita kayo, ano na ngayon?”

Karamihan ng kapitbahay ay naging kasundo ni papa. Tubong Nueva Ecija sina mommy at lola, pero si papa ay isang Danish. Nagkakilala ang mga magulang ko sa Denmark, nang mamasukang katulong si mommy kina papa. Tutol ang pamilya ni papa sa relasyon nila ni mommy kaya pilit na pinaglalayo ang mga ito. Hanggang sa tumakas si papa sa kanilang bahay at sumama kay mommy sa Pilipinas upang magpakasal. Ako ang bunga ng kanilang pagmamahalan.

“Pa’no kita naging kapatid?” “We have the same father, obviously,” wika niya. “Daniel Cordova is our father, Nala.” Ngayon lang rumihistro sa utak ko ang sinabi niya. Bakit hindi ko naisip ‘yon? ‘Tsaka Daniel Cordova? Hindi ba siya ‘yong lalaking bumisita dati sa opisina ni Hugo? “Paano mo nalaman? Matagal mo na lang alam?” tanong kong muli.

Isa iyon sa mga bagay na hindi niya maunawaan sa lalaki pero ipinagpapasalamat niya. “I’m from Davao…” panimula niya habang nakatingin sa malayo habang nakasandal ang pisngi sa dibdib ng lalaki. “Well, my family lives there, my mom, I mean…” dagdag niya. Hindi naman kumibo si Daniel pero nararamdaman niya ang paghaplos ng kamay nito sa may buhok niya. “My dad… he died a few years ago…” huminga siya ng malalim dahil unti-unti niyang naiisip ang nangyari sa kanila noon.

“I own a bookshop. Within this year, baka bumalik na ako sa business ng parents ko. They would love to see you, Ling.” “I am a DJ pero hindi si Daniel Padilla, ah?”pagloloko ni Daniel. “`Di hamak na mas gwapo naman ako kaysa kay Joacquin. Hindi ba, Alden?” “Alam mo, Daniel? Maligo ka na lang doon at maghandang pumasok sa trabaho. Kanina ka pa nag-iingay, e,” inis niyang sabi. “Wala ka nga sa kalahati ng mukha nitong si Joacquin.”

Kaagad naman siyang tumago. "Magaling na po ako Mommy! Na kay Lola na po ako nakatira ngayun dahil galit na sa akin si Daddy eh!" nakangiting sagot niya sa akin pero kitang kita ko sa mga mata niya ang lungkot! Hindi ko din naman mapigilan na makaramdam ng lungkot nang marinig ko ang huling katagang binitiwan niya! Galit daw sa kanya si Daniel? Paanong nangyari iyun gayung nakita ko noon kung gaano siya kamahal ni Daniel? May mga nangyari ba na dapat kung malaman habang wala ako dito sa Pinas?

Sanay at gusto niya lagi ng instant. Isang umaga nang hinuhugasan ko sa pilapil ang putikang paa ko para isuot ko ang sapatos ko na regalo niya ay biglang may lumapit sa akin. Nag-aabot ng pamunas ng paa. Nang tignan ko ay nakita ko siyang naka-shades pa ng itim. Para tuloy siyang si Daniel Padilla. Kinilig akong tinanggap ang pamunas. “Oh ano, okey ka na?” biro ko sa kanya. “Ikaw talaga.”

"My Father is General. He was born and raised here in Denmark. Nagtatrabaho siya sa Hari." "And your Mother?" "She is half Filipino and half Mexican. She doesn't live around here, Your Highness." "Where does she live, then?" she asked curiously. "In the Philippines. She built a mansion there five years ago and decided to never leave that country." Kaya pala mas lamang ang itsura nito bilang dayuhan dahil halos wala pa sa kalahati ang dugo nito bilang Pilipino. "Alone? Why?" she questioned, making a right turn.