Father Of Daniel Padilla Novels & Stories

"I believe you are Dahlia Ramirez?" "Oho, magandang umaga ho." bumati si Dahlia. "I am Vicente Soriano, Azrael's father." pagpapakilala nito sa sarili sabay lahad sa kamay niya. Malugod naman 'yong tinanggap ni Dahlia. "It's nice to finally meet my son's fiancè." Sunod naman niyang binigyan ng pansin ang dalawang kapatid ni Dahlia. "This is Daniel and I assume you are Daisy."

“It’s my job to protect you because that what our parents told me pero hindi ko akalain na magkakaganito ka lang balang araw dahil lang sa inggit, Daniel. Gusto kong maaawa sa sarili ko noon na ikaw ang ginawa kong mundo, I don’t even have anyone. I was forced to kill someone just for you dahil balak ka nilang patayin, I killed the parents of my friend because of you…now, tell me. Paano mo nagawa ang lahat ng ito? You’re going to kill my wife and my son?” Dahil sa mahabang sinabi ni Diego, dahan-dahang napaatras si Daniel palayo sa kanya sabay iling sa kanyang ulo na para bang pinipilit ang kanyang sarili na huwag maniwala sa nalalaman. “You’re lying, Diego. Sinasabi mo lang iyan para tigila

Napahigit siya ng hininga. “His father, Former General Emilio Enriquez, and his mother Atty. Milagros Enriquez, were in Basilan together bilang kinatawan ng militar at gobyerno. Nandoon sana sila para sa peace talk with the rebels. Unfortunately, hindi na sila nakabalik,” dagdag pa nito. “D-Did he know?” tanong niya ulit.

he asks the detective. “Her father was once a right-hand, of a mafia. Umalis ang ama niya sa organization. Mula Brazil ay lumipad ito patungong pilipinas. Sa pag-alis nito ng organization ay kasamang nawala ang millions of dollars ng organization at ang ama ni Shayne ang suspek. Kaya hinabol ito dito sa pilipinas hanggang sa pinatay ito.”

I replied almost crying. My father is Theo Castillion, the most powerful secret agent in his batch. We lost him when I was thirty years old because of a mission. Nagpaalam siya noon kay mommy para sa mission ng malaking sindikato dito sa Pilipinas. Mula noong araw na 'yon ay hindi na siya nakauwi. Sinubukan namin siyang ipahanap pero walang nakapagsabi.

He's also a notorious secret agent, under the Death Squad Fighter. The one who goes after evil people, and there are corrupt government officials. His father was the DSF Branch's American chief. He's currently in the Philippines, where she is set to marry the daughter of his father's best friend. At dahil wala siyang ginagawa ngayon, inatasan siya ng daddy niya na tumulong sa isang mission. Human trafficking ang laganap ngayon sa Pilipinas at dinadala sa iba't-ibang panig ng mundo ang mga biktima para gawing prostitute.

Hanggang napagdesisyunan nilang lumabas at doon nakita ko si Daniel na naglalaro sa kanyang pamangkin. "Hello, old man. Hello, sis. At hello, Papa," bigkas ni Daniel. "Magkakilala na kayo?" takang tanong ko dito. "I'm sorry, Mama. Matagal na po noong high school pa ako. Si ate ay nagtatrabaho kay Major na si Lolo ang pakana. Ngunit hindi alam ni ate ito," bigkas ng aking anak.

Napatawa siya. Nakalagay doon na dahil sa galit niya sa mayayaman, gumawa siya ng pekeng video para siraan si Daniel Corpuz, CEO ng Corpuz Estate. At iyon daw ang kanyang pag-amin sa krimen. Mukhang hindi pa alam ni Daniel na kasal na siya kay Marionne—nakakatawa talaga. “Hindi ko pipirmahan ’to.” Malakas na pinukpok ni Officer Miranda ang mesa. “Huwag mong isipin na hindi kita kayang kontrolin dahil ayaw mong magsalita! Kaya kitang ipakulong ngayon din!”

Sanay at gusto niya lagi ng instant. Isang umaga nang hinuhugasan ko sa pilapil ang putikang paa ko para isuot ko ang sapatos ko na regalo niya ay biglang may lumapit sa akin. Nag-aabot ng pamunas ng paa. Nang tignan ko ay nakita ko siyang naka-shades pa ng itim. Para tuloy siyang si Daniel Padilla. Kinilig akong tinanggap ang pamunas. “Oh ano, okey ka na?” biro ko sa kanya. “Ikaw talaga.”

Pagkatapos ay bumaling siya kay Daniel. "Sir Daniel... This is President Rafael Villarreal." Tahimik kaming nagkatinginan. Pagkatapos sabay naming iniabot ang kamay. "Daniel Lim." sabi niya. "Rafael Villarreal." saad ko naman. Mahigpit ngunit magalang ang naging handshake namin. Napangiti si Daniel. "So... You're the famous Daddy CEO." Hindi ko napigilang matawa. "I've been hearing that title a lot lately."