Danmachi Volume 19 Novels & Stories

Tahimik na nanonood si Amara, ngunit patuloy ang mabilis na tibok ng kaniyang puso. Pustahan niyang mananalong muli si Damien. Gaya ng inaasahan, tumaya ito sa Malaki (Big) sa pagkakataong ito. Binuksan na ang baso ng dice. Malaki! Nanalo si Damien. Bagamat inaasahan na ni Amara ang magiging resulta, isang anino ng pag-aalala ang gumuhit sa kaniyang mga mata. Umalingawngaw sa kaniyang mga tainga ang tawa ni Damien. Isang chip ang pinaglalaruan sa kamay nito habang nakangiting nakatingin sa kaniya. "Ipagpatuloy natin."

ani Damon. Tumango lang siya bilang tugon at kunwa ay itinuon ang atensyon sa panonood. Nang makalabas ang dalawa ay natutop niya ang mukha, hiyang-hiya siya sa nangyari. Nagawa pa niyang sabihin sa lalaki na gusto niya ang nangyayari sa kanila at hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit niya nagawa iyon. Lumalabas tuloy na para siyang atat na may mangyari sa kanila nito, ganon niya na ba talaga ito kagusto? Or tamang sabihing mahal niya na si Damon? Hindi niya akalaing aabot siya sa puntong mararamdaman niya ang ganoon sa binata, ang mahumaling ng tuluyan dito at hindi na isipin ang maaring mangyari o maramdaman ng mga taong nagmamahal sa kanila lalo na ng nobyo niyang si Mico. Sakim n

[Amelia] KUMIKINANG ang mga mata na humarap siya sa nobyo ng maramdaman ang yakap nito sa likuran niya. "Akala ko ba libro ang narito? Ikaw ha, namimihasa ka na. Wala ka ng ginawa kundi pakiligin ako." Ang layo nito sa Damon na una n'yang nakilala.

Nagtaka ako at kinuha ito,Inilagay ko sa locker ang kwaderno at saka binasa ang nakalagay na sulat sa card. "Hi there,In just 5 days we'll have an exciting event,A Prey and a Hunter Game.By friday you'll know if your a prey or a hunter,don't worry Hanzai academy students we'll give you a chance to know who's your preys/hunters are.I know this is so exciting my dear students but please be patient.have a good day kill kill kill HAHAHAHA"nakasulat sa itim na card na ikinalaki ng mata ko kasabay ng paglakas ng tibok ng puso dulot ng kaba.

Dati, iiyak ako para sa ganito. Ngayon, wala na. Ang naririnig ko na lang, ay ang kapangyarihang dumadaloy sa balat ko. “The river runs red,” sabi ko, mababa. “Let it remind them what happens when they defy the crown.” Ngumiti si Damian — mabagal, delikado. “Then let’s make sure it never runs clear again.” --- Damian’s POV Pagsapit ng gabi, natapos din ang apoy.

Tanong ni Damon "Bukas," maikli kong sagot. Nanahimik ang buong shop. Tanging ang ugong lamang ng espresso machine ang naririnig sa background. Alam naming tatlo na ang desisyong ito ay babago sa takbo ng buhay ko—sa paraang hindi ko pa lubos na naiintindihan. "Kung ganoon," seryosong wika ni Damon habang hinuhubad ang kaniyang coat at inilalapag ito sa mesa, "kailangan nating pag-usapan ang rules ng laro niya."

Lumabas mula sa pintuan sa ibaba na ilang tauhan ni Ayres na nagtagumpay na matalo ang mga tauhan ni Damar. Mas naramdaman ni Ayres na mas kampante dahil dumating na ang tulong. Hinarang niya ang pag-atake mula sa tauhan ni Damar na biglang nagpadala ng suntok sa kanya. "Bastos! Nilinlang mo ako Ayres!" Mukhang galit si Damar. Bumuntong hininga siya sa galit nang makita ang mga tauhan ni Ayres na sumusugod sa itaas.

KILLIAN REXANDER MORELLI - AZALEANO “Putang*na..” Hindi ko na mapigilan hindi makapag mura dahil sa sinagot sakin ni Thunder napa lingon ako kay Flame na hindi nawawala ang focus nito sa pag papatumba sa mga kalaban. “Ambush ito! Nasaan na sila?!” Tanong ni Flame kay Mika. “Nandito na kami! Sandali! Di kami maka pasok kung nasaan kayo!” Sagot ni Damon sa kabilang linya.

[Devon Serrano] "Tama nga ako...ikaw ang may pakana nito." Nagulat na lang ako nang biglang sakalin ni Damon ang kausap niya at nawala silang dalawa sa paningin ko. Nangibabaw ang pagkabasag ng malaking vase sa likod ko at napalingon ako ro'n. Damon was locking his arm around the other Nayagi's neck but the latter was able to free himself by doing a backflip. They both landed drastically on the floor full of broken pieces of vase.

Isang sadyang calculated na boses. Mula kay Damian. “Not this time Vargas.” Pabulong pero sapat para marinig ni Lucas. Hindi malakas pero mabigat ang katagang binitawan nito. Si Lucas bagama’t hindi lumingon ay bahagyang natigilan. Hindi dahil natakot pero dahil ramdam niya ang challenge. Si Damian naman ay humakbang nang paharap shoulders relaxed at hands casually slipped into his pockets at tahimik na lumakad palayo hindi nagdadalawang-isip.