Dark Lightning Novels & Stories

Tsaka ko na kang gagawin iyon kapag nagkaharap na kaming dalawa. Tinuyo ko ang nabasa kong pisngi at muling nagtanong sa kanya. "Bakit gustong-gusto ni Dark na matuloy ang kasal nilangndalawa ng kakambal ko? Ano 'yung kasunduan na sinasabi ni Dark?" "Because of his promise to his brother." "Anong pangako 'yon at sinong kapatid?" "Dianna's boyfriend, Victor De'Longhi." Nagbuntong-hininga si Calil. "Before Victor died, he asked Dark to protect Dianna and keep her away from your father."

Tears formed around my eyes while I'm trying to gather all my courage to kill him but I couldn't. Sa huli ay bigla kong nabitawan ang baril kaya nahulog ito ng tuluyan sa sahig. I pushed him hardly but he did not even move. "Kill yourself!" Because I can't kill you. "Light's off," he murmured and the whole room went dark. Napasinghap ako nang hinigit niya ako palapit sa kanya. At ang sunod kong naramdaman ay ang malambot na bagay na dumampi sa mga labi ko.

Kumibot ang aking labi at nanginginig ang buo kong katawan dahil sa halo halo kong emosyon na nararamdaman. Ramdam ko ang pag galaw niya pagkatapos ay binuksan ang ilaw dahilan para makita ko ang kanyang mukha. Kita ko ang galit sa kaniyang mga mata na kung saan ay hindi ko alam kung ano o 'di kaya'y saan ang pinang-gagalingan. "You really don't have any clue why I'm doing this? Hah! That's bullsh*t!" Galit na sigaw niya.

Kasunod nito ay ang sunod-sunod na putok ng baril, mabilis, direkta, at walang mintis. Mula sa makapal na usok, isang pigura ang lumabas. Hindi siya nakasuot ng pormal na suit na nakasanayan ko. Nakasuot siya ng itim na tactical gear, at ang kanyang mga mata ay tila nanggagaling sa kailaliman ng impyerno. Hindi ito ang bilyonaryong nakikita sa TV; ito ang lalaking handang pumatay para sa kanyang pag-aari.

bigkas niya rin ng kaniyang spell matapos kong pakawalan ang akin. Gumapang ang puting ilaw sa kinaroroonan namin, ngunit hindi nito nagawang sakupin ang buong lugar. Tumigil ito sa bandang gitna ng silid, at tila nagsalubong ang dilim at liwanag, ang araw at ang gabi. Kung gano'n, nagawa niyang tapatan ang aking Lights of Heaven ng kaniyang Dark Light. “Bakit mo na naman ako dinala rito? Ibalik mo ako sa aking mga kasama,” matigas kong saad sa kaniya, pero alam kong malabong gawin niya ang aking pinapagawa.

Hawak nya ang Designated Marksman Riffle (DMR), itinapat nya ang kanang mata sa scope habang ang kaliwang mata ay kanyang ipinikit. Balak nyang puntiryahin ang puso ni Dark. Alam nyang gusto sana ni Light na ito mismo ang papat*y kay Dark, pero ngayong nasa alanganing sitwasyon na sila at napapaligiran na ng kalaban ay ipinaubaya na ni Light kay Mildred ang pagp*tay Kay Dark. Unti unti namang lumabas sa pinagtataguan nya si Sarah. Napatingin si Light sa itaas na palapag. Naroon na sila Troy at naka tutok din ang mga hawak nitong baril sakanya. Inilabas ni Light ang baril at itinutok sa leeg ni Aia.

Chapter 284 Chapter 10 Light POV Hindi ko mapigilan ang matawa sa mga pinaggagawa ni Janeth. Ang babae talagang ito, lasing na lasing pero tila may kakaibang enerhiya pa rin! By the way, ako nga pala si Light. Isa akong simpleng negosyante, hindi katulad ng kambal kong si Dark na isang malupit na Mafia. Ayaw ko ng gulo sa buhay, kaya pinili kong manatili sa mas tahimik na mundo ng negosyo. Pero ngayong nakikita ko si Sky—o si Janeth—mas nakakatakot siya kaysa kay Dark! Hindi maikakaila na may dugong maharlika siyang dumadaloy sa kanyang ugat, kahit hindi niya ito alam.

Isang kuta na pinapangalagaan hindi lamang ng gwardiya, kundi pati na rin ng pangalan at kasaysayan ng pamilyang Clinthon. Lalapit pa lang si Dark. Isa… dalawa… tatlong hakbang pa lamang niya mula sa tarangkahan nang bigla siyang napatigil. Sa isang iglap, dalawang pulang liwanag ng laser ang dumapo sa kanyang dibdib—tumpak na nakatutok, waring handang bumutas sa kanya sa sandaling magkamali siya ng galaw. “H-huh? Ano ito…?” mahina ngunit gulat na sambit ni Dark, nanlalamig ang kanyang palad at mabilis ang tibok ng kanyang puso.

Hindi inaalintana ng mala porselanang kutis ko ang pag dampi ng mainit na sikat ng araw dahil mas pinagtutuunan ng pansin ko ang hugis araw na bulaklak. Ilang minuto na ang lumipas at mahigit tatlong oras nang naka lapat ang puwet ko sa damohan habang isa isang tinatanggal ang mga talulot ng mga mirasol na nandito sa aming hardin. "Hay nako!, Ma'am Zaxreyn, sinira mo na naman ang mga bulaklak!." Umikot ang aking mga mata nang marinig ang malakas na sigaw ng aming katulong sa malayo and based on my peripheral vision she was running fast in my direction.

tumigil ako at huminga muna ng malalim hindi na ako makahinga kakaiyak. "Kaya pinangarap ko lang magkaanak kahit isa para hindi naman ako tumandang mag isa tumatak na kasi sa kokote ko na huwag maniwala sa masaya at buong pamilya. Dahil sa pamilya pa lang namin nakikita ko na ang realidad. Please TG forgive me for my dark past that I ashamed."