Dark Orbs Mga Nobela at Kwento

Kitang-kita ko kung paanong umigting ang panga niya nang makita ang matindi kong takot. He removed his hood, revealing his touseled ash brown hair. His deep-set blue eyes pierced me with fury. Pakiramdam ko'y tingin pa lamang niya ay kaya na niya akong patayin. "You are such a useless Ordane." He hissed before pulling me closer. His arm wrapped around my waist as he started shooting the hooded men. He threw a glowing ball on the ground. Lumabas ang nakakasilaw na liwanag mula roon. I felt our bodies lifted and the next thing I knew, we're already standing in front of a century-old looking capitol surrounded with rose bushes.

Agad namang napakunot ang noo ni Gregory nang hindi niya mamukhaan ang babae. “Kung hindi mo ako nakikilala, let me introduce myself to you, again,” sabi nito at ngumiti nang napakatamis bago nagpatuloy. “I’m Rouelle Borriz of the Dark Wood Pack.” Bahagyang nabigla si Gregory nang magpakilala ito. She looks different from the last time he saw her. She was wearing a haltered, black, one-shoulder maxi dress with a big slit on one side. Malayong-malayo ito doon sa dalagitang tinulungan niyang tumayo noon, nang madapa ito sa kalagitnaan ng meeting ng mga ranked members, mula sa iba’t ibang packs, sa isang Alpha Ceremony.

Pinababantayan niya na lang ang dalawa habang nasa loob ng dooms gate para masigurong hindi gagawa ang mga ito ng ikapapahamak nila. “Sa pagkakaalam ko, bloody illness ang tawag sa karamdaman mo…” panimula ni Aurus nang ipatawag niya ulit ito sa tent niya. “Maaaring namana mo ’yan sa angkan mo at ang mga sangkap sa gamot niyan ay matatagpuan din sa loob ng Forbideria,” pagpapatuloy pa nito. “Ano ang mga gamot na iyon?”

Napasigaw ako sa gulat. Inangat niya ang ulo niya para salubungin ang nagtatanong kong tingin. Nagsimula nang mag-fade ang dark circles sa paligid ng kanyang mga mata at bumabalik na ang kanyang magandang olive complexion. Ang kanyang mala-kristal na asul ay kumikinang na may pahiwatig ng isang bagay na sumisigaw ng "Danger".

Kabanata 3: Familia “Aryan? Hija? Bakit ang aga mong nagising?” Tanong ni Lola Amari habang lumabas siya sa kwarto. Mag ala sais pa lang ng umaga pero kanina pa akong alas kwatro gising. Kahit sobrang late ko na natulog kagabi dahil naninibago ako sa kapaligiran ko ay kusang nagising ang katawan ko. “Nasanay na po ako gumising ng ganitong oras,” sagot ko habang pinag patuloy ang pagwawalis ng sahig.

At sa gitna ng gulo, nakatayo sa ibabaw ng mga hagdan ng pack house nang may kaswal na kayabangan, si Obsidian Nightprowl. Matangkad at payat ang Alpha ng Shadowpaw, napakalalim ng kanyang itim na balahibo na tila sinisipsip nito ang liwanag. Sa anyong-tao, aristokratiko at malamig ang kanyang mga tampok, sinusuri ng kanyang maputlang abong mga mata ang pagkawasak nang may klinikal na kawalang-pakialam. Mukhang mismong kamatayan siya, nababalutan ng mga aninong gumagalaw sa kanyang paligid parang mga buhay na bagay.

Nang mabuksan niya ang pinto, tumambad sa kaniyang harapan ang kaniyang ama na nasa kama at nakahiga. May tubong nakakabit sa kaniyang bibig at may mga aparato sa tabi na magmonitor ng heartbeat niya at sa mga ibang kondisyon ng katawan nito. Hindi niya napigilang mapatakip sa kaniyang bibig para pigilin ang hikbing nais kumawala roon dahil sa labas na panlulumo sa nakita.

Namumunini ang dairing red lipstick nito sa labi at dark eye shadows na may makapal ring eyeliner. Hindi nalalayo sa hitsura ng kaibigan niyang si Jen. Korean escort girlfriend na rin kaya ito. "Taehyung...?" gulantang na wika nito at balak na agad umalis. Nahagilap naman niya ang kamay nito, kahit nasugatan ang daliri nya sa matalas nitong bracelet ay pinigilan nya itong umalis.