Dark Orbs Novels & Stories

Pagbaba namin sa hagdan mas lalong nanlaki ang mga mata namin dahil may mga bangkay na nakakalat. “What is really going on?" kunot noong tanong ni Dark. Tinatawagan ko ang cellphone ni Franz pero ring lang nang ring at ganoon din ang cellphone ni Pia. Binuksan ni Dark ang pintuan at nagulat ako dahil nahimatay si Orson at si Dark naman ay panay ang suka. Dahil sa nakita ko hindi ko rin maiwasan ang sumuka nang sumuka. “Sh*t! F*ck! Damn! Hell! Ta*Ina! Nakakadiri! Bakit nagkalat ang mga pugot na ulo rito?

The one who had answered her desperate call. A striking figure of draconic power and regality. His hair is the color of burning embers, a deep crimson that seems to shimmer under the light. His golden eyes, laced with glimpses of red, hold an intensity that is both alluring and dangerous. Black armor clings to his body like a second skin, not worn but part of him-alive, shifting, resembling the dark plates of a dragon. His form is not entirely human; horns curve from his head, a testament to his true nature, and a long, sinuous tail flicks behind him, a silent reminder that beneath the illusion of humanity, he is still a creature of the abyss.

GABBIE I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak. I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!

Ilang taon ko na nakakaya na walang nakakasama. Pinatulog ko na si lolo pagkatapos niya uminom ng gamot at dumiretso na rin ako sa k'warto ko. Pagkarating ko, tumingin agad ako sa bintana at hinanap ang tatlong bituin. Hindi pa ganoon kadilim pero may mga bituin na ring kita sa langit. Hindi ko mamataan ang tatlong bituin na magkakasunod. SIguro mamaya pa 'yon. Should I rest first?

Hindi na matanggal ang mga ngiti ko bago ko sinara ang pinto ng banyo. Naalala ko na naman tuloy ‘yong nangyari sa’min kagabi. If she would open the bathroom door and see me naked again, baka hindi ko na mapigil pa ang sarili ko seeing her wearing only a thin sleeveless shirt... braless. _________________________ ¹Nyctophobia is a phobia characterized by severe fear of the dark. It is triggered by the brain’s disfigured perception of what would, or could happen when in a dark environment.

CHAPTER 38 - BABY DRAGON --- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV O. M. G. Hindi ko akalaing matutunghayan ko nang personal ang Aurora Borealis-isang pangarap na dati'y napapanood ko lang sa mga documentary at nababasa sa mga libro. Parang isang napakagandang obra ng kalikasan na gumagalaw sa kalangitan. Napakatingkad ng neon green na ilaw, na may halo pang purple at pink, at sumasayaw ito na parang alon sa himpapawid.

Kasabay nito, nagpakawala si Lilith ng isang ulap ng itim na usok, isang lason na hindi lamang sa katawan kumakalat kundi sa isipan din, na nagdudulot ng kawalan ng pag-asa. Ngunit bago pa man makalapit si Malakor, isang pagsabog ng asul na liwanag ang naganap. Lumitaw si Bjorn, ang Puso ng Iceland ay kumikinang na may nakakasilaw na liwanag sa kanyang dibdib, na nagpapaliwanag sa naguguhong templo. Isang aura ng absolutong zero na lamig ang pumalibot sa kanya, nagyeyelo sa bawat patak ng tubig-dagat sa hangin at ginagawa itong mga kumikinang na kristal na tila mga bituin. Napahinto siya, namamangha sa anyo ni Winston. Ang kanyang kaibigan ay naging isang diyos ng karagatan, isang nilalang n

Chapter 42: Pa? Ang mga pulang laser ay parang mga mapanuring mata ng demonyo na nakatutok sa amin mula sa gitna ng madilim na gubat. Ang mga tahol ng aso ay punong puno ng uhaw sa dugo umaalingawngaw sa tahimik at malamig na gabi.

The day I made Taira a vessel of my hidden dark persona. Napatitig ako sa madilim na kalangitan sa may labas ng bintana sa aking kuwarto. As for how I see it, the sky is dark but my soul is darker. I unconsciously touched my eyepatched left eye as I recall the past I tried to bury deep inside my mind but it only made me see it through my nightmares, visiting me while I was asleep. Oh, how dark can it be?

Nag iingay pa ang mga ito na tulad din ng huni ng mga ibon sa himpapawid habang papalabas ng kweba. Napaupo naman ang bruha sa kanyang truno na nasisinagan ng sikat ng araw galing sa labas. Maraming butas ang kweba na di tulad ng mga ordinaryong kweba na talagang madilim sa loob. Marami rin ginto sa paligid na siyang nagsisilbing liwanag sa loob ng kweba.