Novel & Cerita Dark Water

Suot ko ang isang manipis na kulay itim na silk nightgown—isang damit na bihira kong isuot dahil sa labis nitong kapunyan at ang lalim ng tabas nito sa likod at sa dibdib. Kumuha ako ng isang baso ng distilled water mula sa mini-refrigerator sa aking kwarto. Sa tuwing pumipikit ako, ang mga matatalim at nag-aapoy na mata ni Drake sa dining room ang nakikita ko. “Sana lang ay mas mabilis kayong gumalaw kaysa sa akin kapag dumating ang tunay na panganib.” Mayabang. Brutal. Mapang-angkin.

Pinadala siya sa silid ng pagmumuni-muni upang pag-isipan ang kanyang mga pagkakamali. "Ano?!" Napanganga si Tigris, natakot. Nagulat din si Draco, habang walang ideya si Frank kung ano ang silid ng pagbabayad-sala dahil kararating lang niya. Nang makita ang pagkalito ni Frank, nagpaliwanag ang nakagapos na matandang lalaki, "Ito ang pinakamasamang parusa na posible rito sa Blackwater. Maliban sa kamatayan mismo. Ito ay isang silid na walang ilaw, at walang lumalabas na buo ang katawan... o matino. Siguro narinig mo ang nakakalokang pag-ungol noong unang pumasok ka, hindi ba? Well, galing iyon sa silid ng pagbabayad-sala."

Biglang tumayo si Dark para sundan ng tingin si Roxane, pero natabig niya ang hawak ng katulong. “AAAHHH!” bagsak ang baso, at ang malamig na tubig ay deretsong tumama sa mamahaling suit ni Dark. “OOOHHH SH*T!” singhal ni Darvey habang napaatras. Hawak niya ang damit, halatang inis pero may halong biro sa sarili. Lagot na! Buti na lang hindi buhok ko ang natapunan ng tubig… kung hindi, lagot talaga ako! bulong niya sa sarili, napapikit pa sa inis.

Basta nakararamdam lang ako ng kapayapaan at maayos na isip sa tuwing nandito ako at nararamdaman ko ang tahimik na paligid na tanging huni ng ibon at lagaslas ng batis ang maririnig. Humakbang ako palapit sa batis na iyon. Napakalinaw ng tubig doon at kita ko ang sarili kong repleksyon. Naalala ko ang sinabi ni Marcus sa akin noon nang gumalaw ang tubig na naging daan para masira ang imahe ko sa tubig. May sumira nga ba sa pagkatao ko at sino iyon? Ang mga lobo ba o ang mga bampira? Hindi ko na alam ang iisipin ko dahil sa ngayon ay pareho na akong nagda-doubt sa dalawang panig na iyon. Sino ba ang nagsasabi ng totoo? "Syrie!"

sabi ni Winston, ang esensya ng Leviathan sa loob niya ay nakakaramdam ng sakit ng kanyang kapatid sa ibang mundo. Maingat silang pumasok sa atmospera. Ang kanilang mga sensor ay agad na nakakita ng dahilan. Sa iba't ibang bahagi ng karagatan, may mga "dead zones"—mga lugar kung saan ang kumikinang na liwanag ay wala, napalitan ng isang madilim at malagkit na enerhiya na parang langis na kumakalat. At sa gitna ng mga dead zones na ito, may mga istraktura—mga baluktot na tore na gawa sa isang itim, mala-korales na materyal, na pumipintig sa isang nakakaduwal na lila na liwanag.

Nakakawal siya ng katinuan. "P-Please.. Gusto kong.. Gusto kong.." Nagdedeliryo na ako. Ano nga ba ang gusto ko? Malutong na nagmura si Dark. Mabilis niya akong iniahon sa tubig at agad din siyang sumunod. Nanginginig ang katawan ko pero hindi sa lamig. Namalayan ko na lang na buhat buhay niya ako. Mabilis ang bawat hakbang niya at walang pakialam kung tumutulo na ang tubig sa sahig.

"Ang Siberia ang huling baraha natin. Kung doon tayo mamamatay, mamamatay tayong lumalaban." Sumakay sila sa bangka, patungo sa isang destinasyon na kasing-lamig ng kanilang kinabukasan. Ang Dark Family Drama ay pumasok na sa isang yugto kung saan ang kalaban ay hindi lang ang Sixth Protocol, kundi ang mismong kapangyarihang nasa loob ng kanilang anak.

nakakahiya! Dumeretso nlng ako sa ref para kumuha ng water to drink. “Apat na saksak ang natamo ng isang Sen. Amigo,..” Nanghina na ang pandinig ko sa narinig at nakita ko sa balita, muntik pa akong matumba sa kinatatayuan ko. Napatingin ang lahat sa akin ng narinig nila sa likuran ang pag bagsak ng bubog sa sahig.

Ibinaba ko ang itaas na bahagi ng katawan ko at mahigpit na itinukod ang isa ko pang palad sa malamig at basang tiles ng pader. Hinayaan kong patuloy na bumagsak ang tubig sa aking likuran habang tuluyan kong inilabas ang balakang ko, inia-arko ang likod ko para bigyan siya ng buong access sa butas ko. Napakagat-labi ako! Naiisip ko ang kahihiyan habang alam kong kitang-kita ni Darken ngayon ang malapot at naglalaway kong bukana.

Naghilamos siya at nakuha pang tingnan ang repleksyon niya sa tubig. Nang manalamin siya sa tubig, hindi siya makapaniwala sa nakita. Hinawakan niya ang mukha niya at dahan-dahang pinadulas ang kamay niya rito. Tiningnan niya ang mga mata niya. Hindi na iyon kulay abo. Pinagmasdan niya ang mga labi niya. Mapupula ang mga iyon. Hinawakan niya ang dibdib niya at nanlaki ang mga mata niya nang maramdamang may pumipintig dito. Lumanghap siya ng sariwang hangin at inilabas iyon. Nakahihinga siya! Kinabahan siya bigla!