Dark Water Novels & Stories

Tumingin siya sa kumikinang na dagat. “Why you are so deep? Why you keeping wave? Why you still shining even the darkness eat you? You are really something.” Ganito ang gusto niya. . . tahimik. Walang makakasira sa katahimikang nais niya. “So peaceful.”

Pakiramdam ko ay mapapaos ako. Dumilim na nang lubusan. Umalis na si Jeruza sa tabi ko at bumili ng tubig. Naghahanda sina Drake at Thy sa susunod na kanta. Umihip ang malamig na hangin kaya nilamig ako bigla. The crowds didn't stop from being hyper. Ang iba kanina ay tumatalon pa. Nakita ko naman na nakangiti pa rin sina Drake at Thy kahit kita ang pagod at pawis nila.

“Doon ko naisip na sila ay mga diyos na may kakayahang magbigay at pumatay gamit ang pinakasimpleng mga moves... Hindi sila matatalo sa laban! Ito ang pangyayaring nagbigay ng permanenteng pasa sa aking mukha... Dahil sa atake ng dalawang iyon, kinailangan ko ng mahabang panahon para magpagaling...! Pero alam mo, may napansin akong kakaiba matapos akong saktan ng mga ito, Mr. Crawford... Pagkatapos kong masaktan, hindi nagtagal ay nalaman ko na umabot ng isa pang level ang aking cultivation! Hanggang ngayon ay misteryoso pa rin ito para sa akin…” “…Oh? May kakaiba pa bang nangyari?" tanong ni Gerald na lalong naging interesado ngayon. “Nang makipaglaban si Ryder sa akin sa tabi ng Red River

Pinatuyo niya ang kanyang baso, nagsasalita ng isang hindi mabasa na tono. Mayroong isang bagay na hindi mo alam, Kagalang-galang Master Darby. Mayroong isang tila hindi malalim na itim na butas sa Black Swamp na puno ng malakas na alon ng enerhiya. Nagbibigay sila ng isang gintong glow paminsan-minsan.

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.

bati niya sa akin. “Maupo ka! Ano ang gusto mong inumin? My treat!” sabi ko sa kanya. Ang ladies drinks na iniinom ko ay napalitan ng whisky. Kahit hindi ako sanay uminom ng hard drinks, tinutunga ko pa rin ito para madali akong makalimot. Napansin ito ni Jake. “Hey! Easy ka lang sa pag-inom ng whisky!” saway ni Jake sa akin. “Is there trouble in paradise?”

Nang matapos na siya, deretsahang umupo siya sa harap namin. "I'm sorry. Ilang taon akong nakakulong sa lungga na 'yon. Paauwi na sana ako dito sa Pilipinas, pero may tumangbang sa 'kin. Sa ginawa nila, nawalan ako nang malay. Nagising na lang ako na may kadena na ang kamay at mga paa ko. Tapos, isang babae ang tumumbad sa 'kin nang imulat ko ang mga mata ko. Laking gulat ko noon, na makitang kamukha na kamukha ko siya. Hindi ko alam kung bakit niya ako kinagaya. Basta nag sinabi niya sa 'kin, kakagimitin na ako para makapaghigante. Ilang taon akong nagdusa sa loob ng lungga na 'yon. Hindi ako pinapakain nang maayos, minsan sinasaktan pa ako. Ang masakit pa, hindi ko na muling nakita ang ana

matigas na sabi nito. Hinampas ng isang tauhan ni Nadivar ang batok ni Sadam kaya nawalan ito ng malay. Mabilis ang bawat kilos nila na para bang sanay na sila sa ganitong trabaho. Walang tunog ang bawat yapak nila na animo'y isang ninja. Bigla na lang silang naglaho sa aming harapan na parang multo. This is not the life that I wanted. It suffocates me a lot seeing cruelty. I wanted to run as fast as I could, but does running away change everything?

Hanggang sa maya-maya lang, hindi ko napansin na sa aking paghakbang, nahulog na ako sa swimming pool na nasa likuran. Nanlaki ang aking mga mata nang maramdaman ang malamig na tubig. Hindi ko alam kung gaano ito kalalim ngunit hindi ko maabot ang sahig. Hindi ako marunong lumangoy kaya nagpatangay na lang ako sa tubig habang unti-unting lumulubog.

Unti-unti nang bumababa ang tubig na dumadaloy mula sa Dragon Spring sa paglipas ng panahon, hanggang sa lawak ng Isang patak lamang ang nakukuha sa loob ng ilang araw. Ang kababalaghan ay nagpaalala kay Ryker ng isang alamat sa loob ng pamilya Deragon na nagpropesiya na ang araw na natuyo ang Dragon Spring ay ang araw na nawasak ang mga Deragon. Ngayon na ang suplay ng tubig mula sa bukal ay kapansin-pansin na nabawasan, isang pakiramdam ng takot ang bumaba sa Ryker. Naniniwala siya na may katotohanan ito kahit na ito ay isang alamat lamang.