Novel & Cerita Dark Water

Kaya ba tonutulongan niya ako dahil alam niya na galing din ako sa Corporation? Pumasok kami sa underground kung saan dumadaloy ang maruruming tubig na nagdadala sa labas ng palasyo. Itong tubig na ito ang dahilan kung bakit marami sa mga bata at matatanda ang namamatay. Dahil sa kakulangan ng tubig ay nagawa nilang sikmurain ang chemical na nakahalo sa tubig at wala man lang pakialam doon si Yvan. He is indeed cruel.

Huminga siya ng malalim at inabot ang malamig na tubig na nakapatong sa coffee table. “I had this bad dream. I always had a dream about the creek. I drowned at it and I bathed in red. I don’t understand how I developed a phobia with water. Palagi kong napapanaginipan na nalulunod ako sa batis. Pero kanina, it was different. I saw someone at the other side of the creek. It was a woman. Then there was a gunshot”

But as the ground rushed up to meet her, there was nothing left to do but brace for the inevitable. Chloe felt the shock of the cold water as it enveloped her entire body, the sensation jolting her senses. Yet, amidst the chaos, she also felt an eerie calmness settle over her. The dreadful silence of the depths seemed to embrace her, wrapping her in a cloak of peace. As she sank deeper into the embrace of the water, Chloe surrendered to the tranquility, allowing herself to be carried away by its gentle currents. "Chloe!" Luke's voice echoed, filled with desperation and anguish. "No, no! Chloe!" he screamed, his cries piercing the air with raw emotion.

I felt like I was drowning in the ocean. They weren't just blue. They were the kind of blue that seemed to shift depending on the light, like the surface of the sea under a changing sky. Sometimes, they were the color of a calm, cloudless morning; other times, they deepened into the dark, endless shade of twilight waves. It's rare to find a blue here in the Philippines. Pero mas rare ang meadow na kulay sa mga mata ni Aiden. Kaya kami siguro close na dalawa dahil parehas kaming may kakaibang mga mata.

Dinala nila ako sa ospital dahil sa dami ng tubig dagat na nainom ko. Naglakad lakad pa ulit ako hanggang sa napadpad ako sa pinakadulo ng seawall. Tahimik at mas madilim ang parte na ito. Maliban kasi sa natatakpan ng mga puno at malalaking bato, ay 'di na rin abot ng ilaw dito. Pundido na rin kasi ang mga ilaw sa mga poste na nakahilera dito.

Maraming salamat po sa lahat ng sumubaybay sa unang serye ng Dark Secret Series. Sana po ay suportahan at basahin n'yo rin ang ikalawang serye nito na pinamagatang The Mafia's Prized Possession. Mababasa at makikita na rin po ito sa goodnovel app. Maraming salamat po ulit at magkita-kita tayong muli sa susunod na kabanata.

“It feels different…” He chuckled darkly. “Because it’s deeper. The water… the way your walls squeeze me every time you move…” Pinisil niya ang butt ko at idiniin pa lalo. Mas malalim. Mas mabagal. Hanggang sa hindi ko na kinaya—tumirik ang mga mata ko habang mahigpit na kumapit sa balikat niya. I came with a cry na sinakal ko sa dibdib niya, pero alam kong rinig niya. Ramdam niya.

“Iyan ba ay—” “Isang natural na kumikinang na fluorescent stone,” mahinang paliwanag ni Rowan. “Nagbibigay ito ng malakas na asul na liwanag kapag gabi na, kaya naging kulay asul ang buong tubig.” “W-wow…” bulong niya, at hindi maitago ang kanyang totoong paghanga. Dahan-dahang hinawakan ni Rowan ang maliit nitong kamay. “You like it?”