Darkness Devil Novelas e Histórias

Kumukuha ng lakas mula sa kaniya, pero mas lalo lang naman pala akong nanghina. He inserted his finger on my pussy. Dahan-dahan, at parang ayaw akong saktan. But since I haven’t done that with someone, it hurts as hell. “Why did you even do that? I’m a devil, miss.” If he’s a devil, what am I?

Muli niyang sabi at mabilis siyang umalis sa kama, tumayo siya sa aking harapan bago mabilis na inalis ang ang mga telang naka balot sa kanyang ibabang katawan. Oh! Damn, para akong hihimatayin sa nakikita ko ngayon. It was a cold and quiet night as the big moon in the sky was weeping blood and the beast in front of me was exploding with ferocity, ready to eat what was served in front of him. Tonight is really my last day of being a virgin, I'm nervous but I will wholeheartedly let the beast on top of me pop my cherry tonight. ©laprincesadelaluna

Unti unti na ding tumutulo ang luha ko na kanina ko pa pinipigilan. Shit. I really can’t handle this type of darkness. Pakiramdam ko ay biglang may hihila sa’kin sa kung saan mang gilid at papatayin ako. Maybe I watched too much horror when I was a kid, pero hindi ko talaga kaya. You can call me a pussy or whatever, but the darkness is the worst enemy that you could possibly put me up against. “Shit. Where the fuck are you guys?” I muttered under my breath, wondering if my gang was not looking for me at all. They should have started worrying about me by this time already. Kanina pa ako umalis, hindi pa ba nila ko hahanapin?

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.

May apoy na gumapang sa kaibuturan ko nang sagutin ko siya without sparing her a glance. Bree didn't see it. But I can't lie to myself. For a split seconds, alam ko kung saglit na nalaglag ang maskara ko. Sa ilang segundo, hinayaan kong bumaba ang pader na matagal nang nakapalibot sa akin. I, Lev Petrov, let my darkness fall. It's untraceable to the human eyes but it's there. I let myself dream and hope.

matigas na sabi nito. Hinampas ng isang tauhan ni Nadivar ang batok ni Sadam kaya nawalan ito ng malay. Mabilis ang bawat kilos nila na para bang sanay na sila sa ganitong trabaho. Walang tunog ang bawat yapak nila na animo'y isang ninja. Bigla na lang silang naglaho sa aming harapan na parang multo. This is not the life that I wanted. It suffocates me a lot seeing cruelty. I wanted to run as fast as I could, but does running away change everything?

Hindi ko pa gaanong kilala si Dark at alam kong madilim ang nakaraan niya na nagdala sa kanya sa ganitong posisyon. Pagdating ko sa isang malaking silid, bumungad sa akin ang isang nakakatakot na tanawin. Puno ng dugo at mga katawan ng mga tao na nakahandusay. Nangingibabaw sa hangin ang amoy ng dugo, at sa gitna ng lahat ng ito, si Dark. Puno ng dugo ang kanyang puting long sleeve at hawak niya ang isang baril. Tila siya ang dahilan kung bakit wala nang buhay ang mga tao sa paligid niya.

Nanlalamig na mga kamay at paa ko sa kaba, nanginginig pa. On the couch, I could see a silhouette-like person sitting in the middle of the darkness. It was a figure of a man, broad and tall. He looked like he was sitting with his leg crossed and he seemed to be holding a small alcohol glass in his right hand. The ice cubes clicked against sa crystal as he circled his drink. Then the devil called me. "Wife."

“So aware kang mangyayari kanina iyon?” “No, it’s a sudden move from an enemy. Unfortunately, nadamay ka pa at malalaman ito ni bossing mamaya. Don’t worry we will keep you safe from now on,” sabi niya sa akin at napahinga naman ako ng malalim. Dahil hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong maramdaman ngayon. There are people who love darkness, they were called Nyctophile. Because in darkness, they find peace that theyou will never find in light.

Or else there’s no Alexiel and Raziel right now. Nilingon niya ang kaibigan. Napalayo na pala ito sa kakaimbestiga. Sinundan niya ito. Ayaw na niyang lingunin ang mga selda dahil baka tuluyan na siyang masuka roon. He didn’t want to show something disgusting. And because the place was too dark, Raziel didn’t see the small steel at the floor and his foot caught it. Malakas siyang napamura nang matumba siya, mabuti na lang at mabilis niyang naitukod ang kaniyang mga kamay.