Dauntless In Tagalog Novels & Stories

Nakarating na pala ito. "Kailan ba kayo uuwi ng Pilipinas?" tanong ko dito. Napatingin si Eli kay Rey Mart. Alam ko na di pa kayang umuwi ni Eli sa Pilipinas. Naging masalimoot ang karanasan nito sa Pilipinas. "Soon," tanging sabi nito sa akin. Humigpit ang hawak ko sa kamay nito. "Face your fears. Alam ko na natatakot ka, pero nandyan si Rey Mart. Alam ko na handa ka niyang protektahan."

Halos baliin niya ang braso ko kaya isa siyang p*****a! "Espèce de bête idiote! (You Idiotic beast) Suffer your face!" Ako na ang unang tumalikod at tumakbo. Mabuti nalang at hindi siya sumunod. Hawak ko parin ang braso habang bumabalik sa building. Malakas ang kabog ng puso ko, natatakot ako. Ang akala ko katapusan ko na kanina kaya mas pinili kong tumakbo paalis. Hindi pa ako nakararating sa building ay nawalan na ako ng lakas ay napasalampak sa gilid. Pinahid ko ang luha na tumulo sa mga mata ko.

Napinto ni Hade ang daliri. " P-Please don't leave!" anas ni Amella habang nanatiling nakapikit ang mga mata. Is she dreaming? "I-I beg you please, h'wag mo 'kong iwan." Hindi nakaligtas sa mga mata ni Hade ang namumuong luha sa gilid ng mga mata nito.

I forgot to wear seatbelts! Kinapa ko ang noo ko at medyo nahilo ako. Nang idinilat ko ang mata sa harap, may nakita akong babae na hinuli ang pusa. Lumabas ako sa pag-aalala na baka nasagasaan ko ang pusa. Mabilis na lumapit ako sa nakapayong na babae. Hindi ko inalintana ang ulan. "S-Sorry. Nasaktan ba siya?" kinakabahan kong tanong.

Kinakabahan ako, baka hindi ako magustuhan ng mommy niya. Kasunod namang pinakilala ni Cyrus si Calvin. "And this is my best friend, Calvin." "Bonjour!" Pagbati ni Aunt Jamie sabay beso rin kay Calvin. Pagkatapus makipagbeso ni Aunt Jamie ay nagsmile lang si Calvin. "Bonjour means Hello in French." Cyrus explained. "Ahhh... yun pala yun? Hello po Sir Jamie." Nakangising bati ni Calvin. Kahit paano talaga tong si Calvin, napaka-kalma lang.

Subalit marahil dala ng kalasingan ay nabuwal ito. "Ay!" bulalas ni Kiah saka maagap na sinalo ang binata sa tangkang pagkakahulog sana niti sa silyang kinauupuan. Nakayapos din ang dalawa niyang braso sa baywang nito upang alalayan itong huwag na tuluyang maluhog. Tuloy ay hindi sinasadyang nagkadikit ang kanilang mga katawan at nagdulot iyon ng nakakakiliting pakiramdam sa kaibuturan ng dalaga.

salita niya habang sinusuot ang dala niyang jacket sa akin. Nakalapit na pala siya. Hindi ko namalayan. “Saan ba tayo pupunta?” nagtataka kong tanong. “We'll buy your things. You'll come with me to Davao.” Davao? “T-Teka lang! P-Pwede bang ipaintindi mo sa'kin lahat? Bakit kailangan ko pang sumama do’n?” Narinig ko ang paghinga niya nang malalim bago sumagot, “Nakalimutan mo na ba ang bago mong trabaho?”

tanong n'ya rito habang hinahagod ang braso ng dalaga. "S-Senyorito...," "Tell me, Tanya! I want an honest answer," pamimilit n'ya. "P-Pakiramdam ko ay l-ligtas ako at medyo n-nawala ang takot ko sa panaginip ko," nauutal na sagot nito sa kan'ya. "Good! I'm happy that you feel that way. Are you still scared of me?" "M-Medyo po!" "Don't be! Mukha ba akong monster sayo?"

Ito ay kung paano niya dinadala ang kanyang sarili. Hindi niya kailangang ipakilala ang sarili niya. Yung confidence at aura niya ay isinisigaw, ‘Hindi ako mukhang boss. AKO ANG BOSS.’ Ang mga mata nito ay kumikislap habang nakatingin sa kanya na parang natagpuan ang bago niyang biktima.

Tanong ko "The charity work. Ugh I hate being in the same place with the poor! I wish I could remove that duty from us. Nasusuka ako tuwing nakikita ko ang maduduming mga taong iyon." Disgust ang itsura ni Queen Claudia habang binibitawan ang mga salitang iyon.