Isang gabi, nakaupo ako sa aking paboritong sulok ng sala, pinapakinggan ang mga paborito kong kanta habang nag-eedit ng ilang fan art. Doon ko naisip ang tungkol sa isang magandang paglalakbay sa musika na dinaranas ng isang artist. Nabulabog ako sa pag-iisip kung sino nga ba ang sumulat ng 'Pangarap Lang'. Mula sa mga tahimik na lugar sa kanyang buhay, ang kantang ito ay tila naglalaman ng mga sulyap ng pag-asa at mga pangarap na kahit ilang beses mang mabigo, ay muling nabubuhay. Nalaman kong ang artist ay si Rocco Nacino. Ang kanyang mga liriko ay puno ng damdamin at realismo na madalas mangyari sa ating mga buhay.
Bilang isang tagahanga ng musika, nakakakuha ako ng inspirasyon sa mga artist na hindi natatakot ipakita ang kanilang sarili sa mga mahalagang piraso ng sining. Tulad ng 'Pangarap Lang', bulag ang mga tao sa mga pangarap nila, ngunit hawak ang dapat na mangyari. Para akong napapaamo sa liriko ni Rocco, na ang bawat linya ay tila nagsasalita sa akin, nagsasalaysay ng ating mga pangarap sa buhay, aspirasyon, at kung paano natin dapat abutin ang mga ito kahit gaano pa man kabigat ang mga pangarap na dala.
Sa paglaon ng panahon, nahasa ang aking pag-unawa sa mga mensahe ng mga awit. Madalas itong nagiging gabay sa akin sa moments ng kahirapan. Hindi lang siya isang ordinaryong kompositor kundi isang storyteller. Natutunan kong pahalagahan ang bawat salita sa musika, at ‘Pangarap Lang’ ang patunay kung paanong ang simpleng salita ay nagiging makapangyarihang inspirasyon.