Dear Crush Letters Novels & Stories

"Crush lang iyon. End of the story." Kumunot ang noo ng binata. "Seriously, Jeanna? You're blushing like a cherry tomato right now with a single mention about your man, and you're telling me that you just have a childish crush on him? Do better, de Lara, you're not a very good liar."

Lapit ni Lost sa amin. Si Lost lang naman ang… Undefeatable bobo sa boung campus namin. Mahinhin na parang napakahinang babae. Ngunit kung crush lang naman niya ang pag-uusapan, wag na kayo makitalo sa kanya. Mabobo ka din. Worst. Iisa lang ang crush namin. Di lang ako pahalata sa kanya, habang siya alam ng buong campus ang pagmamahal niya sa Prince Charming ko. Sa Zendeo ko.

Ikaw ang crush ko tapos mahuhulog ang loob ko sa pinsan mo na kulang sa happy cells sa katawan? Ang labo yata noong sinasabi nito. "Copy po, Sir. Don't worry po, may iba po akong crush," sabi ko na nangingiti pa. Pigil na ipakita rito ang kilig dahil baka makahalata pa ito na ito mismo ang tinutukoy ko. "Well, okay iyan. Kaysa masaktan ka, doon ka na lang sa crush na sinasabi mo ipokus ang nararamdaman mo," seryosong sabi naman nito.

I don’t know if what I felt for him was just a crush pero kung crush man iyon ay sobra naman because inabot na ako ng graduation ko sa college before siya nawala sa isip ko. But it wasn’t love of course. Impossible iyon ‘coz I don’t believe in love at first sight. Hindi totoo iyon. A hundred percent that it’s not true but just romanticized by movies and novels. Crush at fist sight ay oo, but not love. I even had a crush on Oliver at kahit crush ko iyon ay never ko sinasabi na love ko na iyon. I just like him at alam ko na siya ang gusto kong mahalin at makasama. Oliver, the perfect gentleman.

“Crush is just... For just the teenagers. He’s not a teenager.” “He’s an idiot and childish so he can still crush on you. And stop defending him, love. I’m really jealous.” Minsan talaga, dapat iniunti-unti nalang ni God ang pagbalik ng ala-ala niya at mukhang nababaliw na naman siya.

Humagulgol uli ng pag iyak ang kaibigan. “ Ano nangyari? Umamin ka na sa kanya?” Iniisip ni Amara kung sinong crush kaya sinabi nito. Dahil bawat ata pagkikita nila iba’t ibang crush ang kwento nito. “ Alam mo yun.. Matagal ko siyang crush eh. Tapos.. Tapos.. Hindi niya manlang ako binigyan ng chance. Huhuhu” “ Ou, he is a jerk. Tahan na makakahanap ka rin ng bagong crush” sambit ni Amara sa kaibigan

CRUSH Eksaheradong nagsinghapan ang apat na babae kong kaibigan na ang letter A na tinutukoy ko na crush ay si Athan. "O.A. ng reaksiyon, ha!" komento ko sabay tapon ng balat ng kayimito sa gitna ng araruhan. "Sabagay, gwapo naman talaga si Athan. Kaso nga lang ay mabaho ang paa!"

Mabilis ko iyong binura dahil sobrang pormal at baka ma-student zone lang ako. "Hi, Travis!" Iyon na lang ang sinend kong mensahe sa kanya. Binitawan ko ang phone at tumalon sa kama habang naghihintay ng message niya. Nabasa niya na ba o baka busy siya? Itinago ko ang mukha sa malambot na unan at tumili roon. I therefore conclude na crush ko na siya! Finally, nahanap ko na ako ng ideal man ko! Gwapo, matangkad, sweet, matalino, mabait at mabango!

Nahihiya ako dahil sa katangahan ko kagabi. Habang tumatagal ay hindi rin napigilan nang bunganga ko ang dumaldal. "K-kagabi, tungkol sa sinabi kong crush thingy. H-hindi totoo yo'n okay?! S-sinabi ko lang yo'n para gumaan ang loob mo. Baka kasi mag-assume ka, s-syempre ayoko namang mangyari yo'n. Alam mo namang walang kontrol ang bunganga ko minsan. Kaya pagpasensyahan mo na ko. Hindi talaga kita crush okay?! Hindi kita crush! Maniwala ka sakin! Hindi talaga kita crush! Nako! Baka iniisip mong crush talaga kita! Ang feeling mo naman!"

Nagtataka siya sa sinabi kong 'yon sa kanya. "Sir Zach, noong una po ay crush lang po kita ngunit habang tumatagal ay mas lumalalim po ang nararamdaman ko sa 'yo lalo na ngayon sa ginagawa natin na 'to kung saan ay mas napapalapit tayo sa isa't isa. Hindi lang po kita crush, Sir Zach. Mahal na po kita. Mahal po kita. Nahulog na po talaga nang tuluyan ang puso ko sa 'yo. Ayaw ko po na sabihin 'to sa 'yo kahit papaano dahil sa rason na hindi ko puwedeng sabihin 'yon sa 'yo ngunit ginawa ko pa rin dahil para matigil ka na sa katatanong sa akin. Kung magsabi man po ako ng hindi ay titigil ka na ngunit ayaw ko naman na magsinunggaling sa 'yo, Sir Zach. Ayaw ko na dagdagan pa ang mga kasinunggalin