Dear Crush Letters Novels & Stories

Sammuel, Nang ikay ibigin ko, mundo ko'y biglang nagbago. Akala ko'y ika'y akin, 'yon pala sakit ng ulo. Hoy, Sammuel, kailan mo ako mapapansin? Pansinin mo naman ako, oh. I'm begging! Begging youuu oh, oh! Btw, kanta 'yan kaya pakanta rin ang pagbasa mo HAHAHA. Char lang, ito na nga ang totoo kong sulat ko sa'yo. Crush kita, mag r-ritwal ako mamayang gabi para mapanaginipan mo ako, Haha. Joke lang ulit, alam ko naman na kahit hindi ako mag r-ritwal ay mapapanaginipan mo pa rin ako, uh, siguro hindi? Hindi ka siguro nakakatulog kasi iisipin kita mamaya, ayieeee! Enebe! Hoy, crush nga kita! 'Wag mo akong i-snob-in! Akala mo ba guwapo ka? Hindi! Subrang gwapo mo lang, hehe . May tula akong sin

Bumalik na sa dati ang tinig at kilos nito. “Ako naman ang mai-issue nito.” Pumalatak siya pero hinayaan na lang niya ito. Ikinuwento niya rito ang lahat ng gusto nitong malaman. “Huwag mong ipagkakalat ang tungkol doon dahil ipapaalam ko sa lahat na crush mo sina—” Tinakpan nito ang bibig aniya gamit ang palad nito. “I’ll zip my mouth,” anito bago tinanggal ang kamay sa bibig niya.

Reina: Hi! Dalawang letra lang iyon pero grabe na iyong kaba sa dibdib ko nang mai-send iyon. Pumikit pa ako at tinabunan ng unan ang phone dahil sa matinding hiya. Ganito siguro 'yong feeling kapag nag-first move ka sa crush mo! Sobrang nakakakaba! Sinilip ko ang phone ko nang tumunog iyon at dali dali kong tinignan ang notification.

Hindi ko siya nasagot ng deretso. "Oh let me change the question. May crush ka ba sa kanya?" Saka ko dahan dahang inangat ang ulo ko at tinignan siya sa mukha niya. Hindi ko kasi kayang tignan siya deretso sa mga mata niya. "Crush is paghanga diba?" Tumango naman siya. "Uhmm..Oo..Parang ganun pa nga. Pero ang weird lang kasi dahil isang beses ko palang siya nakita non pero iba na agad iyong naramdaman ko sa kanya.."

And at the same time, nakakahiya kaya nanatiling blangko ang ekspresyon nya. "Crush is the simplest. Like that. Crush is paghanga. Humahanga sya sa looks at personality mo kaya naman crush ka nya, John." Ikinunot nya ang noo. "I didn't know you're reading stuffs like those." "Only when I am bored."

saad niya at nagpatuloy, "kung may pagtingin ka sa'kin tapos 'di ko masusuklian 'yun. Tapos sasabihin ko na alam ko na mahal mo ako. Magagawa mo pa rin ba akong harapin ng normal?" "Oo naman. Hindi naman mali ang mag-express ng totoong nararamdaman mo sa isang tao, eh," hindi man lang kumukurap na tugon nito. "At'saka, crush lang naman 'yun. Humahanga ka lang sa isang tao kaya bakit ka mahihiyang aminin 'yun? Magpasalamat nga dapat iyong crush ko dahil hinahangaan ko siya, 'di ba?"

Isinuot niya roon ang kamay, at inilabas ang isang kapirasong papel. "Hi. Before taking good care of others, make sure you take care of yourself too. Don't forget your meal so you have strength to attend your patients." Tumalon ang puso ni Leigh nang makita ang pangalan sa dulo ng notes. "Sincerely yours, Leonardo." At napakaganda ng penmanship ng binata. Higit-higit niya ang hininga habang pinagmamasdan ang maliit na papel na iyon. Pero kahit gaano ito kaliit, malaki naman ang epekto sa kaniyang puso na nawawalan ng pag-asa.

Ngunit siyempre minsan ay ‘di rin niya maiwasang leksyunan ito o kaya ay sisihin katulad na lamang ngayon. “Huwag ka ngang umangal diyan! Kung hindi ba naman kasi ang inuna mo ay ang pagsilay sa r*tarded mong crush, ‘di sana’y baka may naisagot ka kahit isa,” paninisi niya rito.

Sumasabay kasi sa sinag ng araw ang kislap gintong mata nito. "I'm happy as well." Ngumiti ito at namulsa. Binawi ang tingin at inayos ang buhok. Kung titingnan, para itong binatilyong pinansin ng crush. Gusto niya tuloy matawa pero hindi niya ginawa. Mas pinansin niya ang paglamon ng waffle. Baka nga isang buwan lang nito, tataba na siya. "We have a game coming up on Friday. Will you be free to me?"