Dear Crush Letters Novels & Stories

Hindi ko rin tuloy mapigilan na sungitan siya. "May appointment ako sa kanya today and we need to talk about something. Where is he? Naghintay ako ng matagal sa cafè. That guy, argh! Pasalamat siya pogi siya at crush ko," maarteng sambit niya. Crush? Eh kung i-crush ko mukha niya gamit ng walis na gamit ko?! "Sorry, umuwi na po kasi siya." Kung hindi lang client ni Rome 'to hindi ko siya gagalangan!

pauulit ko. "Halaaa! Eh, paano 'yon? Marami akong crush. Hindi ko na nga mabilang," nahihimigan ko nang nanghihinayang ang boses niya. "Baby, naman. Bakit marami?" reklamo ko. "'to naman! Wala lang 'yon! Crush ko lang sila, pero ikaw naman ang mahal, ko," saad naman nito. Tang *na, kinikilig talaga ako sa pagan'ya-gan'yan niya sa 'kin. Pati tuloy ang alaga ko ko kinikilig din, eh!

Into my eyes as if he's trying to petrify in me. "Do you ever think, when you're all alone All that we could be, where this thing could go? Am I crazy or falling in love? Is it real or just another crush? Do you catch your breath when I look at you? Are you holding back, like the way I do? 'Cause I've tried and tried to walk away But I know this crush ain't goin' away, yeah, yeah. Goin' away, yeah, yeah, yeah~

Sumagot si Maple, "Crush niya iyong isa sa kanila." "Crush?!" bulalas ko. "Anong crush ba iyang pinagsasabi mo? Anong Deluco Titans?" Ninudnod niya talaga ang mukha ko sa kandungan niya na may suporta pa ni Painch. "Relax ka lang kasi muna, surprise nga eh."

"Ako? Crush?" hindi makapaniwalang tanong ko kay Atacia. "Yes! And that's why I also wanted to thank you. Mabuti na lang at ikaw ang ginawa naming bride dahil aminado naman kaming sobrang ganda mo." Sabagay, it is called a crush because it lacks information. Kapag nakilala nila ako ay katulad ni Ismael, sasakit din ang ulo nila.

Ayoko lang sabihin dito kay pia na baka sa crush niya 'yon tapos hingiin niya pa, high quality pa naman 'yon. "Namimiss ko na si crush..." malungkot niyang sambit. "Hindi ka no'n namimiss, maniwala ka sakin." "Inamo." "Inamo rin." Normal na sa amin dalawa ang ganito, magmurahan kahit na boss ko siya dahil intern lang naman ako. "Mag set up ka nang pc sa semi-private office, sampung pc, complete set, ngayon na kung ayaw mong isumbong kita kay ma'am maye!"

“Okay ka lang ba, Liza? Ngunit hindi ko na siya napansin dahil nakatuon na lamang ang mga mata ko kay Lauren. Nagtatawanan na sila ng mga kaibigan niya. Umeecho ang kaniyang tawa sa wireless mic na hawak habang ipinapakita sa mga kaibigan niya ang sulat. “Hello, kung sino ka man sender, sana alam mo na may girlfriend na ang crush mo. That's why, ngayon pa lang, save some dignity for yourself.” She announced shamelessly.

giit ni Emir pero pinandiltan ko lang siya ng mata. "Papayag na iyan," dagdag pa nito nagpa-cute pa kaya bumungisngis ako. "Umiiwas ka lang yata sa crush mo kaya nagmamadali kang umuwi." Bunatukan ko kasi kung anong sinasabi wala naman akong gusto sa Direk Yurich na iyon. Itong si Emir panay sabi crush ko kahit na hindi.

"Crush? Is it enough for you to accept the marriage?" He lazily lean his back on the back of his seat and reach for his glass of wine. Inamoy amoy niya iyon bago tumindi ang titig sa akin na nagbigay ng kakaibang pakiramdam. "We have different meaning of crush milady..." sumimsim muna siya ng wine bago unti unting ninamnam ang sarap ng lasa nito. "My meaning of word 'crush' is something deeper.."

sa pagbanggit ng salitang crush ay nagtaas ng ulo nito si Lawrence saka siya nakangiting pinakatitigan. Napigil ang paghinga niya sa titig na iyon ng binata. Pero sa kabilang banda ay minabuti parin niyang magsalita. Hindi niya tiyak kung bakit, marahil dahil sa kagustuhan niyang huwag mahalata? Parang napaka-defensive naman yata niya? “W-Wala akong crush!” pagsisinungaling niya. Umangat ang makakapal na kilay ni Lawrence sabay napatuwid ng upo.