Dear Mama Song Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko alam kung ano nga ba ang naisip ko noon sa gitna ng ganoong desperasyon. Sobrang daming tumatakbo sa isip, masyadong mabilis para makapagsalita. Marahil pinagsisihan ko lahat. Pinagsisihan kong nangtiwala agad ako sa isang estranghera. Pinagsisihan kong hindi ko sinamahan sina Mom at Dad sa ancestral home, baka nailigtas ko pa si Mom. Pinagsisihan kong inuna ko pa ring mahalin ang si Dad at kapatid ko na hindi naman ako pinahalagahan.

“Mahal na mahal ka niya kahit isang bangungot ang sinapit niya. Kahit minsa’y hindi siya nagalit sa ‘yo. Kahit kaila’y hindi ka niya sinisi. Kahit kaila'y hindi ka niya kinamuhian. Minahal ka pa rin niya kahit sobrang hirap ng kan'yang dinanas. Mahal na mahal ka ng Mama mo, Everlyne.” Kung alam ko lang... Masakit isipin na kung alam ko lang sana ang lahat, hindi ko paulit-ulit na pinagtangkaang kitilin ang buhay ko noon. Kung alam ko lang sana kung gaano kahirap ang sinapit ni Mama noon, hindi ko siya sasagutin, sisigawan, palalayuin, itataboy, at kukutyain. Napakasakit isiping nagawa ko ang mga iyon sa babaeng walang ibang ginawa kundi ang alagaan at mahalin ako.

Ang batang wala pang malay, pero ngayo’y ipinanganak sa kasinungalingan at pagtataksil. Niyakap ni Grace ang kanyang tiyan. “Anak, huwag kang mag-alala. Lalaban si Mama para sa’yo. Kahit iniwan tayo ng papa mo, hindi kita pababayaan.” At sa gabing iyon, habang humahagulgol siya sa dilim, nagpasya siyang tatapusin na ang lahat ng ilusyon. Hindi na siya magpapaloko. Hindi na siya magpapagamit.

"Ok. Sige, sleep ka na. Have a good night. I love you, Bianca." Naputol na ang tawag. Ano'ng sinabi niya? I love you?! Napakamot ako ng ulo. Ibinalik ko na sa cabinet yung cell phone. "Huwag kang maniwala, Bianca. Isipin mo yung sinabi ni Jomari na words can be deceiving, ok?" sabi ko sa sarili. Natulog na ako. Kinaumagahan, nagising ako nang maagang-maaga dahil sa pagtawag ni mama mula sa labas ng kuwarto ko.