Death Angel Alice Mga Nobela at Kwento

"Subukan mo lang ulit gawin yan hindi lang sampal matitikman mo, babaliin ko yang mga daliri mo sa kamay." "Nako bro wag mo na patulan yan si Althea, yan yong babaeng gusto ni Kenneth baka tayo pa ang sunod na mabugbug pag nalaman nya ang tungkol dito." "Ito? Type nong Kenneth na yon? Hindi nga kagandahan. What an ugly nerd!" Ngising umiling-iling itong nakatingin sakin. "Ugly nerd?" Napataas ang kilay ko ng marinig ang boses na 'yon.

Sanay na siyang makipag-agawan, at naniniwala siyang lamang siya sa lahat ng aspeto. Pero ang kinatatakutan niya… ay ang posibilidad na isang araw, sa sobrang desperasyon, ilabas ni Alice ang lahat ng lihim, lahat ng katotohanang matagal na niyang itinatago. Isang tahimik ngunit malamig na tawa ang kumawala kay Alice. Nang makita niyang namumutla na si Angela, hindi niya napigilang matawa nang bahagya. Parang isang pusang naglalaro sa nahuli nitong daga.

Nang makitang nag-aalangan ang mga disipulo, hindi na napigilang manahimik ni Alice at sumigaw ng, "Hindi yan si Kye Deleon. Nakahanap sila ng taong magpapanggap sa kanya." "Sinusubukan ng mga taong yan na baguhin ang Heaven Deviation Path. At may masama silang mga intensyon." Pagkatapos noon, masamang tumingin si Alice kay Darryl. "Walanghiya kang tao. Hindi kita mapapatawad ngayon." Kumulo ang kaniyang dugo nang maalala niya ang pamamahiya ni Darryl sa kaniya sa Cloudstream Hill.

Nakarating sila sa rooftop at nanglaki ang mga mata ni Allyce nang makita niya ang isang helicopter—nanglaki ang kaniyang mata hindi dahil sa pagkamangha kundi sa kaisipang isasama sila ng mga ito. “Ahh! Demon! Demon!” Malakas ang sigaw ni Allyce at halos puputok na ang mga ugat sa kaniyang leeg. Isa lang ang makakatulong sa kanila sa puntong ito. Si Demon lang ang makakaligtas sa knaila. “Mommy! Mommy! Aray ko, sakit.” “No! Hindi. Huwag n’yong sasaktan ang anak ko!” Hindi makalapit si Allyce sa kaniyang anak habang ginagapos ng mga ito si Darken sa isang may kalumaang silya.

Nahihiyang yumuko naman si Levana dahil nakikita sila ng ibang kasamahan na assassins. “Grabe naman talaga, ang daming langgam. Kailan kaya ako pag-asawahin ni Apoy?” Parinig ni Damon. Umakbay ito kay Alice na siniko naman siya. “Ang bigat mo!” Inis na turan ni Alice at inirapan ang binata. “Mag patuli ka muna bago ka mangarap ng ganyan.” Nang-aasar na wika naman ni Ezekiel.

Malamang ay nasa huling bahagi na siya ng limampu o unang bahagi ng sisenta ngayon. "Alpha Aaron, ang pinakabagong Alpha at siya ring pinakabata, pero ikaw ang pinag-uusapan ng buong lahi ng mga werewolf. Paano mo nga ulit napatay si Matthew? Narinig kong dinukot mo raw ang mga mata niya." Nakangiti niyang sabi. "Salamat sa pagbisita, Alpha Caspian." Sabi ko habang papunta sa inuupuan ko.

Ang event na ito ay isa sa mga pagtitipon na kinalalahukan ng iba't ibang creatures. This event is an AUCTION, but not just a simple auction for antique items or super hightech gadgets, this Auction are for creatures like Werewolves, elf vampire, fairy, goblin, troll, dwarf and for the main event, angel. They sold them for a good price.

Daniel habang yakap-yakap si Alice na ngayon ay umiiyak na nang husto. Nasa ganoon kaming sitwasyon nang bigla na lamang lumabas si mommy at daddy mula sa kanilang silid. "What is happening here?" Daddy sa medyo naguguluhan na itsura. Tiningnan nila kami isa-isa at halos mapasinghap na si mommy nang makita niya ang itsura ngayon ni Alice na umiiyak sa piling ni Daniel. "Oh my god! Hija, why are you crying? At bakit namumula iyang mukha mo? Who did this to you?" nag-aalalang bigkas ni mommy kay Alice at tsaka marahang hinaplos ang mukha ni Alice.

Sa labas ay binuksan ko ang alkansya, ginamit ko ang nakita kong martilyo sa may lutuan at kinuha ko na rin ang itak para madala ko mamaya sa pag-alis ko nang malinisan naman ng kunti ang damo. Nabubuksan ko pa nga lang ang alkansya ay may narinig na akong kaluskos na nagmumula doon sa daan na papunta dito kaya hinawakan ko agad ang itak na nasa gilid ko. Hindi ko pa nga nabibilang kung ilang pera ang laman ay may magtatangka na agad na nakawin iyon? Nag-antay akong may lumabas na tao doon dahil patuloy pa rin ang kaluskos na naririnig ko. Alerto na ang buong katawan ko sa kung sino mang bigla na lang na susugod sa akin pero noong makita kong sino ang iniluwa ng daan ng iyon ay bigla akong n

Nang mapatingin ako kay Annabelle, may luha rin sa mata niya—luha ng saya, ng ginhawa, ng panibagong pag-asa. Dapat masaya rin ako. Dapat. Pero hindi ko maikakaila—mas lalo lang naging bawal si Alice sa paningin ko. Mas mali. Mas delikado. Mas… nakakaakit. And damn it—I don’t care. “Kung ganon,” biglang sabi ni Alice habang bahagyang umaatras, “aalis na ako para magkasarilinan na kayo.” Tumayo siya at hinawakan ang purse niya, parang nagmamadali.