Debtors Quotes Novels & Stories

Tumango ako at pangalan ko nga ang andoon. "Do you have a idea why he didn't pay the debt?" I asked at ngumiti ito sa akin. "He said na kapag walang sabit ang company ay mabilis na maibabangon ng taong gustong kumuha non sa kanya, so he let the debt issue fly over the news, so mawawalan ng interest ang mga sumubok na agawin ito sa'yo," he said again at naalala ko ang sinabi ni Navi.

inis kong dagdag. "It doesn’t matter. The most important thing is saving our business," pangangatwiran nito. My father's words stunned me, leaving me speechless. "But I am not a thing you can just use so that you can pay your debts! " I yelled at him. "How could my own dad do this to me?" "How could we pay all the debts if you don't do this?!" galit niyang bulyaw. “Ikaw lang ang makakalutas sa problema natin,” dagdag pa niya sabay buntong-hininga.

Napabuntong hininga ako sa pagtatampo na bumalot sa akin at ipinikit ang aking mga mata. "Are you out of your freaking mind? How could you be debt so much? Or how do you intend to pay up that amount of money?" Sa sobrang galit ni Hanna ay kumakabog na ngayon ang dibdib niya. Malakas ang kanyang paghinga. Ang kanyang mga mata ay namumula sa mainit na substandard na mga luha. Alam kong nagsumikap siya nang husto sa mga nakaraang taon upang makatipid ng labinlimang libong dolyar ngunit mukhang isusuko na niya ito ngayon. Hindi ko hahayaang mangyari iyon kay Hazel. Hindi siya karapat-dapat sa ganitong uri ng kalungkutan at pagkadismaya. "Look, Mr... I am so, so sorry for my mother's immature act

Sumakay na ako at tumikhim. "Ibawas nyo nalang po sa sahod ko ang nilabas niyong pera ngayon, ayoko pong magkaroon ng utang kase marami pa akong babayaran. "Then give me the list of your debts, I'll pay for it."

"Napilitan akong humingi ng tulong sa nanay ko." "Hindi matiis ng nanay ko na makita akong mamatay. Puputulin ng mga debt collectors ang braso ko, ipapahiya nila ako sa publiko, sisirain nila ang buhay ko!" sigaw ni Dr. Almoneda. "Kailangan kong magbayad ng malaking interes buwan-buwan para lang mabuhay."

“Pareho kayong matatanda, kaya mas mabuting asahan ko kayo. Kung ikaw ay pabaya sa mga bagay ng ibang tao, dapat ay handa kang gawin ang lahat ng iyong makakaya upang maitama ito. Kahit hindi mo kaya, kinakagat mo ang iyong dila at binabayaran mo ito ng hulugan. Ito ay isang katotohanan ng buhay. “Malinaw na hindi mo kayang bayaran ang anumang bagay na tulad niyan, ngunit ang pagbibintang sa babaeng iyon na sinusubukang lokohin ka para hindi mo na siya bayaran ay katawa-tawa. Dapat kang mahiya. Naiintindihan mo ba?"Napangiti si Caroline sa kanyang mga labi. “At isipin na ang iyong henerasyon ay nagtataka kung bakit hindi ka makakarating sa kahit saan sa buhay.” “Ma'am, wala akong sinira,” sa

“Po?” “Don’t play dumb,” sabi niya, diretso ang tingin. “I’m asking about your company. The one you’re working so hard to save.” Nanigas ang likod ko. “Maayos naman po,” sagot ko, kahit alam kong kasinungalingan iyon. “May mga hamon, pero—” “Debt,” putol niya. “Delayed investors. Legal pressure. And a board that’s losing patience.”

“Let go of me.” Mariin ang kanyang boses habang pilit na iniaalis ang kamay nito sa kanyang braso. “Stop using that debt to manipulate me.” Diretso siyang tumingin dito. “Yes, I owe you.” Huminga siya nang malalim. “And I will repay that debt.” Pagkatapos ay mariin niyang idinagdag, “But that doesn't mean I'm going to destroy myself for you again.”

“Pero sir… bakit mo pinabura ang utang ni Mr. Cruz? You never do that.” Tumingin ako sa kanya, diretso sa mata. “Let’s just say… I made a promise.” “Promise, sir?” “Yes,” sagot ko, malamig pa rin ang tono pero may bigat sa bawat salita. “Mr. Cruz once worked for me. He was a good man. He sold his kidney just to pay the original debt. The rest.. ” humithit ako ng cigar, bumuga ng usok… “was just interest. Unfair. Cruel. They harassed his family even after he paid what he owed.”

Pinipilit kong 'wag masalubong ang mga titig niya. "Uh, okay. Go ahead," pagkasabi niya non, agad kong binilisan ang hakbang ko palayo. Sana hindi niya mahalata na iniiwasan ko siya. ***** "Mr. Costa, you know we can't pay our debt, immediately. We didn't really want to take this risk lalo na kapag nakasalalay ang future ng mga estudyante," naiilang man sa presensya ni Don Jaime, pinilit pa rin ni G. Dante Juares ang payapain ang boses.