Delete Account Facebook Novels & Stories

Nanatili ang seryoso niyang mukha at sinulyapan ang cellphone ko. "You won't reactivate your account?" "What for? There were mean comments. I don't like it." "Create a new one." I'm not sure. Seems like a good idea. Then maybe I could keep it private, huh? Kaso... para saan? Tsaka ang dami kong post sa dating account ko, sayang naman 'yon. I've turned off the comments. Maybe I should clean it and keep it private? How about my friends? I am following most of them. Magagalit ba si Papa? For sure they will message me. Or should I unfollow them.

"wampiti lang oh." Hindi ko na tinapos basahin 'yung mga comment na nandoon. Padami kasi ng padami ang mga nag-cocomment pero ni-isa ay wala man lang nagtanggol sa akin. Hindi ko maiwasang masaktan dahil sa mga sinasabi nila sa akin. I deactivated my account sa friendsbook at sa iba pang social media. Ayokong makakita o maakabasa ng kung ano mang sabihin ng nila. Nakakfrustrate.

putol ko kay Stace pero ang mga mata ko ay nasa screen pa din ng phone ko. Tinipa ko ang email at password ng facebook account ko at nang tuluyan ko nang ma-log in ang account ko, bigla na lamang akong napanganga nang makitang bumabaha ang friend requests, messages at notifications ko. Mahigit limang taon ba namang hindi nabubuksan, mabuti na lang at hindi ko pa nakalimutan ang account ko. "Tama! And you know what's more surprising?" tanong niya sakin.

I grin after adding my account and immediately add my sister and mom’s account. I pick up my phone and immediately accept the friend request. Malaki ang ngiti ko at mabilis na binura sa search bar ang pangalan ko. And something caught my attention after deleting my name. Isa lang ang nasa search bar niya at iyon ang pangalan ng ex-boyfriend niya. Nawala ang ngiti ko ng pindutin ko ang pangalan at nakita ko ang account ng ex niya. “She really loves this asshole.” I hardly press the unfriend button and put her phone on the table. Now, I am a bit piss off.

Sa isang sandali, pakiramdam niya ay hindi lamang phone ang nabuksan niya, kundi isang pinto papunta sa nakaraan na hindi niya sinasadyang itulak. Binuksan niya ang Messenger nito. Ngunit nasa pinakataas ang isang pinned chat box. Ipinapakita roon na deleted na ang account ng kausap. Natigil si Isla. Bakit niya ipi-pin ang isang account na deleted na? Tila bahagyang lumubog ang puso niya, ngunit pinilit niya ang sarili na huwag masyadong titigan iyon.

Nang na-log in na ang account ko ay agad akong nag-scroll. May mga notifications rin 99+ pulang markang 99. At sa messages naman 15messages. Inopen ko ito pero 'di naman ako nagbabasa. Puro lang naman Hi, Hello ang mga messages. Ayaw ko 'yong mag-chat lang. Gusto ko personal akong lalapitan kung gusto nilang makipag kaibigan. Matapos kong e open ang icon ng messages ay sinunod ko ang friend requests. May 500+ friend requests pero namimili lang ako ng e-confirm. May 150 friends lang ang fb ko simula elementary ako.

Lahat ng mga taong pinagkatiwalaan niya ay niloko siya. "Ginamit ni Tashia ang Facebook account ko, pinalitan niya ng pangalan. She even changed my password kaya wala akong access sa account na 'yon. Wala akong choice kung 'di ang gumawa ng bagong account," inis na tumingin ito sa gawi ni Tashia. "I'm sorry, Clover. Ang kasalanan ko lang ay nag-enjoy ako--" galit na tinignan niya si Tashia.

Ipopost ko dapat iyon sa facebook ngunit naalala kong dineactivate ko ang account ko pagkatapos tumawag ni Iris. Pati ang instagram ko ay hindi ko na ginamit, naisipan kong gumawa nalang ng panibago. Hindi ko ginamit ang Kesh na pangalan tanging Calista lamang. Wala rin akong finollow, prinavite ko ang account ko sa instagram. Pinost ko ang mga picture kahit na alam kong ako pa lang ang makakakita noon. Wala akong pake. Nakarating kami sa bahay nila Nate ng literal na gabi na.

It was the same person who's requesting to be friends on f******k. Red Nav. Yun ang pangalan ng account. Hindi ko siya kilala at hindi ko rin ugaling mag-accept ng hindi ko kilala kaya pinindot ko na ang delete pero aksidenteng ang confirm button ang napindot ko! Ay gaga lang! Napatakip ako sa bibig ko dahil naging friends na kami ng taong hindi ko naman kilala. Agad na pumunta ako sa profile nito para i-unfriend pero napakunot noo naman ako ng makita ko ang profile nito. Ang picture nito at isang lalaking nakatayo at nakatalikod.

"I am sorry, Katty, Marian. My decision is final. Siguro, para na din sa sarili ko. I want to move forward. Baka sa US ay makatagpo ako ng katahimikan." "Mamimiss ka nami, Amara." "Ako rin naman. Kayong dalawa lang kasi ang naging kaibigan ko. Don't worry, tatawagan ko naman kayo. Wag nyo lang sabihin kung anong account ang gagamitin ko. Ayaw kong malaman ni Marcus. I'll deactivated my old account. Para hindi na niya ako ma reach." "Pa-paano kung magtanong si Marcus, kung nasaan ka?"